"Le calvaire en hommage \u00E0 \u00E0 la r\u00E9sistance et \u00E0 la mort du vigneron-marinier, Andr\u00E9 Ripoche qui en 1794 face aux Colonnes Infernales de la R\u00E9publique refusa d'abattre la croix."@fr . . . . . . . . . . . "Le calvaire en hommage \u00E0 \u00E0 la r\u00E9sistance et \u00E0 la mort du vigneron-marinier, Andr\u00E9 Ripoche qui en 1794 face aux Colonnes Infernales de la R\u00E9publique refusa d'abattre la croix."@fr . "Il calvario \u00E8 un omaggio alla resistenza e alla morte di Andr\u00E9 Ripoche, viticoltore e vinificatore che, nel 1794, si rifiut\u00F2 di tagliare la croce di fronte alle \"Colonnes Infernales\" della Repubblica."@it . "De calvarieberg is een eerbetoon aan het verzet en de dood van Andr\u00E9 Ripoche, een wijnboer en wijnmaker die in 1794 weigerde het kruis om te hakken tegenover de \"Colonnes Infernales\" van de Republiek."@nl . "Der Kalvarienberg ist eine Hommage an den Widerstand und den Tod des Winzers und Kastanienbauern Andr\u00E9 Ripoche, der sich 1794 angesichts der H\u00F6llenkolonnen der Republik weigerte, das Kreuz zu f\u00E4llen."@de . "The calvary pays homage to the resistance and death of Andr\u00E9 Ripoche, a winegrower who in 1794, faced with the Republic's Colonnes Infernales, refused to cut down the cross."@en . "El calvario es un homenaje a la resistencia y muerte de Andr\u00E9 Ripoche, viticultor y bodeguero que, en 1794, se neg\u00F3 a cortar la cruz ante las \"Colonnes Infernales\" de la Rep\u00FAblica."@es . . "A Le Landreau, il calvario di Bas Briac\u00E9, noto anche come croce \"Andr\u00E9 Ripoche\", evoca il periodo delle guerre di Vandea\n\nNel 1794, durante le Guerre di Vandea, i ragazzi di Le Loroux cercarono di opporsi all'invasione del loro paese da parte delle Colonne Infernali di Cordelier, ma non erano abbastanza per opporre una seria resistenza; la maggior parte degli uomini validi era con Charrette. Quelli rimasti, come Ripoche, furono costretti a disperdersi e a nascondersi\nFurioso per non aver trovato nessuno quando entr\u00F2 a Le Loroux, Cordellier si vendic\u00F2 dando fuoco alle case e alla chiesa. Organizz\u00F2 una \"caccia al brigante\" (massacro di 800 persone: anziani, infermi, bambini e donne).\nAndr\u00E9 Ripoche fu denunciato a Cordellier dal Pataud du Pays. Cordellier invi\u00F2 un distaccamento a Bas-Briac\u00E9 per perquisire tutte le case, assistito da una muta di cani addestrati a dare la caccia ai vandeani. Tutti i prigionieri furono radunati vicino a una vecchia croce di legno, ma Ripoche non c'era. Il comandante dei Bleus continu\u00F2 a cercare e uno dei cani lo rintracci\u00F2 finalmente in un boschetto. L'uomo usc\u00EC dal boschetto e si fece avanti con orgoglio, dicendo: \"Questo \u00E8 l'uomo che state cercando, io sono Ripoche\". I Bleus lo pestarono a sangue. Il capo dei Blu ebbe allora un'ispirazione satanica e chiam\u00F2 Ripoche, offrendogli di ricomprare la sua vita se avesse abbattuto la croce con un'ascia. Ripoche accett\u00F2. Fu liberato. Prese l'ascia, ma la fece roteare per far indietreggiare i Blues e poi grid\u00F2: \"Morte a chi insulta la croce di Ges\u00F9 Cristo. La difender\u00F2 fino all'ultimo respiro\". I Bleus lo colpirono alla baionetta. Ripoche cadde a terra con le due braccia intorno alla croce. Gli assassini lasciarono la loro vittima e demolirono la croce. Lo legarono alla coda di un cavallo e lo trascinarono, ansimante e morente, fino a Pouyer, un villaggio vicino a La Chapelle Heulin. Quando finalmente i soldati si resero conto che era davvero morto, uno di loro scaric\u00F2 il fucile nell'orecchio di Ripoche. Ripoche era finalmente giunto alla fine del suo calvario, avendo subito, come la vittima del Golgota, le prove della Via Crucis?\n\nQuella notte, le pie donne del villaggio arrivarono di nascosto, dopo aver scavato una fossa ai piedi del Calvario, dove deposero il soldato cristiano e lo coprirono con i pezzi insanguinati della croce"@it . "In Le Landreau herinnert de calvaire van Bas Briac\u00E9, ook bekend als het kruis van \"Andr\u00E9 Ripoche\", aan de periode van de oorlogen in de Vend\u00E9e\n\nIn 1794, tijdens de oorlogen van de Vend\u00E9e, probeerden de jongens van Le Loroux zich te verzetten tegen de invasie van hun land door de helse colonnes van Cordelier, maar ze waren met te weinig om serieus weerstand te bieden; de meeste weerbare mannen waren bij Charrette. Degenen die overbleven, zoals Ripoche, werden gedwongen zich te verspreiden en te verbergen\nWoedend omdat hij niemand aantrof toen hij Le Loroux binnenging, nam Cordellier wraak door de huizen en de kerk in brand te steken. Hij organiseerde een \"roverjacht\" (slachting van 800 mensen: bejaarden, zieken, kinderen en vrouwen).\nAndr\u00E9 Ripoche werd bij Cordellier aangegeven door de Pataud du Pays. Cordellier stuurde een detachement naar Bas-Briac\u00E9 om alle huizen te doorzoeken, bijgestaan door een troep honden die getraind waren om op Vend\u00E9ens te jagen. Alle gevangenen werden verzameld bij een oud houten kruis, maar Ripoche was er niet. De Bleus-commandant zette zijn zoektocht voort en een van de honden spoorde hem uiteindelijk op in een struikgewas. De man kwam uit het struikgewas, stapte trots naar voren en zei: \"Dit is de man die jullie zoeken, ik ben Ripoche\". De Bleu's sloegen hem tot moes. De leider van de Blues kreeg toen een satanische ingeving en riep Ripoche naar voren, met het aanbod zijn leven terug te kopen als hij het kruis met een bijl zou neerhalen. Ripoche accepteerde. Hij werd vrijgelaten. Hij nam de bijl, maar draaide ermee om de Blues weg te krijgen en schreeuwde toen: \"Dood aan degene die het kruis van Jezus Christus beledigt. Ik zal het verdedigen tot mijn laatste adem\". De Bleu's bajoneerden hem. Ripoche viel op de grond met zijn 2 armen rond het kruis. De moordenaars lieten hun slachtoffer achter en haalden het kruis neer. Ze bonden hem vast aan de staart van een paard en sleepten hem, hijgend en stervend, naar Pouyer, een dorp in de buurt van La Chapelle Heulin. Toen de soldaten zich eindelijk realiseerden dat hij echt dood was, schoot \u00E9\u00E9n van hen zijn geweer in Ripoche's oor. Ripoche had eindelijk het einde van zijn beproeving bereikt, na net als het slachtoffer van Golgotha de beproevingen van de kruisweg te hebben ondergaan?\n\nDie nacht kwamen de vrome vrouwen van het dorp in het geheim en groeven een kuil aan de voet van de Golgotha waar ze de christelijke soldaat in legden en bedekten hem met de bloederige stukken van het kruis"@nl . "En Le Landreau, el calvario de Bas Briac\u00E9, tambi\u00E9n conocido como la cruz de \"Andr\u00E9 Ripoche\", evoca el periodo de las Guerras de Vend\u00E9e\n\nEn 1794, durante las Guerras de la Vend\u00E9e, los muchachos de Le Loroux intentaron oponerse a la invasi\u00F3n de su pa\u00EDs por las Columnas Infernales de Cordelier, pero no eran suficientes para oponer una resistencia seria; la mayor\u00EDa de los hombres sanos estaban con Charrette. Los que quedaron, como Ripoche, se vieron obligados a dispersarse y esconderse\nFurioso al no encontrar a nadie cuando entr\u00F3 en Le Loroux, Cordellier se veng\u00F3 incendiando las casas y la iglesia. Organiz\u00F3 una \"caza de bandidos\" (masacre de 800 personas: ancianos, enfermos, ni\u00F1os y mujeres).\nAndr\u00E9 Ripoche fue denunciado a Cordellier por el Pataud du Pays. Cordellier env\u00EDa un destacamento a Bas-Briac\u00E9 para registrar todas las casas, ayudado por una jaur\u00EDa de perros adiestrados para cazar a los Vend\u00E9ens. Todos los prisioneros fueron reunidos cerca de una vieja cruz de madera, pero Ripoche no estaba all\u00ED. El comandante de los Bleus prosigue su b\u00FAsqueda y uno de los perros acaba por localizarlo en un matorral. El hombre sale de la espesura y, orgulloso, se adelanta diciendo: \"Este es el hombre que busc\u00E1is, soy Ripoche\". Los Bleus lo molieron a palos. El l\u00EDder de los azules tuvo entonces una inspiraci\u00F3n sat\u00E1nica y llam\u00F3 a Ripoche para que se acercara, ofreci\u00E9ndole comprar su vida si derribaba la cruz con un hacha. Ripoche acept\u00F3. Fue liberado. Cogi\u00F3 el hacha, pero la hizo girar para que los azules retrocedieran y luego grit\u00F3: \"Muerte a quien insulte la cruz de Jesucristo. La defender\u00E9 hasta mi \u00FAltimo aliento\". Los Bleus le clavaron la bayoneta. Ripoche cay\u00F3 al suelo con los dos brazos alrededor de la cruz. Los asesinos dejaron atr\u00E1s a su v\u00EDctima y derribaron la cruz. Lo ataron a la cola de un caballo y lo arrastraron, jadeante y moribundo, hasta Pouyer, un pueblo cercano a La Chapelle Heulin. Cuando por fin los soldados se dieron cuenta de que estaba realmente muerto, uno de ellos descarg\u00F3 su fusil contra la oreja de Ripoche. Ripoche hab\u00EDa llegado por fin al final de su calvario, despu\u00E9s de haber sufrido, como la V\u00EDctima del G\u00F3lgota, las pruebas del V\u00EDa Crucis..\n\nAquella noche, las piadosas mujeres del pueblo acudieron en secreto, tras cavar una fosa al pie del Calvario, donde depositaron al soldado cristiano y lo cubrieron con los trozos ensangrentados de la cruz"@es . "At Le Landreau, the calvary at Bas Briac\u00E9, also known as the \"Andr\u00E9 Ripoche\" cross, evokes the period of the Vend\u00E9e Wars\n\nIn 1794, during the Vend\u00E9e Wars, the boys of Le Loroux tried to oppose the invasion of their country by Cordelier?s Colonnes Infernales, but there weren?t enough of them to put up any serious resistance; most of the able-bodied men were with Charrette. Those who remained, like Ripoche, were forced to scatter and hide\nFurious at finding no one when he entered Le Loroux, Cordellier took revenge by setting fire to the houses and the church. He organized a \"brigand hunt\" (massacre of 800 people: the elderly, the infirm, children and women).\nAndr\u00E9 Ripoche was denounced to Cordellier by the Pataud du Pays. Cordellier sent a detachment to Bas-Briac\u00E9, who searched all the houses, aided by a pack of dogs trained to pursue the Vend\u00E9ens. All the prisoners were rounded up near an old wooden cross, but Ripoche was nowhere to be seen. The Bleus commander continued his search, and one of the dogs finally tracked him down in a thicket. The man emerged and proudly stepped forward, saying \"This is the man you're looking for, I'm Ripoche\". The Bleus pummeled him with blows. The leader of the Blues then had a satanic inspiration, and called Ripoche forward, offering to redeem his life if he would take down the cross with an axe. Ripoche accepted. He was released. He took the axe, but twirled it to drive the Blues back, and cried out: \"Death to him who insults the cross of Jesus Christ. I will defend it to my last breath\". The Bleus bayoneted him. Ripoche collapsed, wrapping his 2 arms around the cross. The murderers left their victim and cut down the cross. They tied him to the tail of a horse and dragged him, panting and dying, to Pouyer, a village near La Chapelle Heulin. When the soldiers finally realized that he was really dead, one of them discharged his rifle into Ripoche's ear. Ripoche had at last reached the end of his ordeal, having undergone, like the Victim of Golgotha, the ordeals of the Way of the Cross?\n\nThat night, the village nuns came in secret, having dug a pit at the foot of the Calvary, where they laid the Christian soldier and covered him with the bloody pieces of the cross"@en . "In Le Landreau erinnert der Kalvarienberg von Bas Briac\u00E9, auch \"Andr\u00E9 Ripoche\"-Kreuz genannt, an die Zeit der Vend\u00E9e-Kriege. ||\n\nW\u00E4hrend der Vend\u00E9e-Kriege 1794 versuchten die Jungs von Le Loroux, sich der Invasion ihres Landes durch Cordeliers H\u00F6llenkolonnen zu widersetzen, aber sie waren nicht genug, um ernsthaften Widerstand zu leisten; die meisten tauglichen M\u00E4nner befanden sich bei Charrette. Diejenigen, die \u00FCbrig blieben, wie Ripoche, waren gezwungen, sich zu zerstreuen und zu verstecken\nAus Wut dar\u00FCber, dass er beim Betreten von Le Loroux niemanden vorfand, r\u00E4chte sich Cordellier, indem er die H\u00E4user und die Kirche in Brand setzte. Er organisierte eine \"R\u00E4uberjagd\" (Massaker an 800 Personen: Alte, Gebrechliche, Kinder und Frauen).\nAndr\u00E9 Ripoche wird von den Pataud du Pays an Cordellier verraten. Cordellier schickte daraufhin eine Abteilung nach Bas-Briac\u00E9, die alle H\u00E4user durchsuchte und dabei von einer Meute Hunde unterst\u00FCtzt wurde, die auf die Verfolgung der Vend\u00E9ens abgerichtet waren. Alle Gefangenen wurden in der N\u00E4he eines alten Holzkreuzes zusammengetrieben, aber Ripoche war nicht da. Der Kommandant der Blauen setzte seine Suche fort und einer der Hunde sp\u00FCrte ihn schlie\u00DFlich in einem Dickicht auf. Der Mann kam heraus und sagte stolz: \"Das ist der, den ihr sucht, ich bin Ripoche\". Die Blauen schlugen auf ihn ein. Der Anf\u00FChrer der Blauen hatte eine satanische Eingebung, lie\u00DF Ripoche vorgehen und bot ihm an, sein Leben zu erkaufen, wenn er bereit sei, das Kreuz mit einer Axt zu f\u00E4llen. Ripoche stimmte zu. Man band ihn los. Er nahm die Axt, wirbelte sie aber herum, um die Blauen zur\u00FCckzudr\u00E4ngen, und rief: \"Tod dem, der das Kreuz Jesu Christi beleidigt. Ich werde es bis zu meinem letzten Atemzug verteidigen\". Die Blauen schlugen ihn mit Bajonetten nieder. Ripoche brach zusammen und umschlang das Kreuz mit beiden Armen. Die M\u00F6rder lie\u00DFen von ihrem Opfer ab und rissen das Kreuz herunter. Sie banden ihn an den Schwanz eines Pferdes und schleppten ihn im Todeskampf bis nach Pouyer, einem Dorf in La Chapelle Heulin. Als die Soldaten endlich merkten, dass er wirklich tot war, schoss einer von ihnen Ripoche sein Gewehr ins Ohr. Er war endlich am Ende seines Leidensweges angelangt, nachdem er wie das Opfer von Golgatha die Strapazen des Kreuzwegs auf sich genommen hatte\n\nIn der Nacht kamen die frommen Frauen des Dorfes heimlich und hoben am Fu\u00DF des Kalvarienbergs eine Grube aus, legten den christlichen Soldaten hinein und bedeckten ihn mit den blutigen Teilen des Kreuzes"@de . "Au Landreau, le calvaire de Bas Briac\u00E9 appel\u00E9 aussi croix \"Andr\u00E9 Ripoche\" \u00E9voque la p\u00E9riode des Guerres de Vend\u00E9e.|\n\nEn 1794, pendant les Guerres de Vend\u00E9e, les gars du Loroux essayent de s\u2019opposer \u00E0 l\u2019envahissement de leur pays par les Colonnes Infernales de Cordelier, mais ils ne sont assez pour faire une s\u00E9rieuse r\u00E9sistance ; la plupart des hommes valides se trouvant aupr\u00E8s de Charrette. Ceux qui restaient, comme Ripoche, \u00E9taient oblig\u00E9s de se disperser et se cacher.|\nFurieux de ne trouver personne en entrant au Loroux, Cordellier se vengea en mettant le feu aux maisons et l\u2019\u00E9glise. Il organisa une \u00AB chasse aux brigands \u00BB (massacre de 800 pers. : vieillards, infirmes, enfant et femmes).\nAndr\u00E9 Ripoche est d\u00E9nonc\u00E9 par les Pataud du Pays \u00E0 Cordellier. Cordellier envoie donc un d\u00E9tachement \u00E0 Bas-Briac\u00E9 qui fouille toutes les maisons, aid\u00E9 d\u2019une meute de chiens dress\u00E9s \u00E0 la poursuite des Vend\u00E9ens. Tous les prisonniers furent rassembl\u00E9s pr\u00E8s d\u2019une vieille croix en bois, mais Ripoche n\u2019\u00E9tait pas l\u00E0. Le commandant des Bleus poursuivit ses recherches et l\u2019un des chiens finit par le d\u00E9busquer dans un fourr\u00E9. L\u2019homme en sortit et s\u2019avan\u00E7a fi\u00E8rement en disant \u00AB Voil\u00E0 celui que vous cherchez, je suis Ripoche \u00BB. Les Bleus l\u2019accabl\u00E8rent de coups. Le chef des Bleus eut alors une inspiration satanique, il fit avancer Ripoche et lui proposa de racheter sa vie s\u2019il consentait \u00E0 abattre la croix avec une hache. Ripoche accepta. On le d\u00E9lia. Il prit la hache, mais la fit tournoyer pour faire reculer les Bleus et il s\u2019\u00E9cria : \u00AB Mort \u00E0 celui qui insultera la croix de J\u00E9sus Christ \u00BB. Je la d\u00E9fendrais jusqu\u2019\u00E0 mon dernier soupir \u00BB. Les Bleus l\u2019abattirent de coups de ba\u00EFonnettes. Ripoche s\u2019\u00E9croula en entourant de ses 2 bras la croix. Les meurtriers laiss\u00E8rent leur victime et abattirent la croix. On l\u2019attacha \u00E0 la queue d\u2019un cheval et pantelant et agonisant, on le tra\u00EEna jusqu\u2019\u00E0 Pouyer, village de la Chapelle Heulin. Lorsque les soldats se rendirent enfin compte qu\u2019il \u00E9tait vraiment mort, l\u2019un d\u2019eux d\u00E9chargea son fusil dans l\u2019oreille de Ripoche. Ce dernier \u00E9tait enfin arriv\u00E9 au terme de son supplice apr\u00E8s avoir subi comme la Victime du Golgotha, les \u00E9preuves du Chemin de la Croix\u2026|\n\nLa nuit, les pieuses du village vinrent en secret ayant creus\u00E9 une fosse au pied du calvaire, elles y d\u00E9pos\u00E8rent le soldat chr\u00E9tien et le couvrirent des morceaux ensanglant\u00E9s de la croix.|"@fr . . .