. . . . . . . . . . . . "2026-06-23"^^ . "2026-06-25T04:31:52.555Z"^^ . . "cc27274d658e8c671d32c27fd146bf48" . "190"^^ . "10"^^ . "aa67cc7e5e64cca3ec7e2120087896b9" . . "2027-01-30"^^ . "2027-01-30"^^ . . . . . . "Haydn y Mozart estaban unidos por un sentimiento de admiraci\u00F3n mutua. \n\nDel primero, el director suizo Marc Leroy-Calatayud presenta la Sinfon\u00EDa n.\u00BA 55, subtituladap\u00F3stumamente \u00ABEl maestro de escuela\u00BB debido a un sorprendente (y muy impetuoso) Adagio. Del divino Amadeus, Claire Le Boulanger y Manon Louis, solistas de la Orquesta Nacional de Metz Grand Est, iluminan el milagroso Concierto para flauta y arpa. Pero estos dos gigantes del siglo XVIII no deben eclipsar a las grandes compositoras de la \u00E9poca cl\u00E1sica y prerom\u00E1ntica. Ciega desde la infancia, Maria Theresia von Paradis (a quien Mozart dedic\u00F3 su Concierto para piano n.\u00BA 18) nos deja una m\u00FAsica vibrante y elegante. Del mismo modo, la francesa Sophie Gail fue una de las compositoras de \u00F3pera m\u00E1s populares del Par\u00EDs del siglo XIX. Hermosos y imprescindibles redescubrimientos."@es . "Haydn en Mozart waren met elkaar verbonden door een gevoel van wederzijdse bewondering. \n\nVan Haydn brengt de Zwitserse dirigent Marc Leroy-Calatayud de Symfonie nr. 55 ten gehore, diepostuum de ondertitel \u201EDe schoolmeester\u201C kreeg vanwege een verrassend (en zeer onstuimig) Adagio. Van de goddelijke Amadeus brengen Claire Le Boulanger en Manon Louis, solisten van het Orchestre national de Metz Grand Est, het wonderbaarlijke Concerto voor fluit en harp ten gehore. Maar deze twee reuzen uit de 18e eeuw mogen geen schaduw werpen op de grote componistes uit de klassieke en preromantische periode. Maria Theresia von Paradis, die al op jonge leeftijd blind werd (en aan wie Mozart zijn Pianoconcert nr. 18 opdroeg), laat ons levendige en gracieuze muziek na. Ook de Fran\u00E7aise Sophie Gail was een van de populairste operacomponisten in het Parijs van de 19e eeuw. Prachtige en onmisbare herontdekkingen."@nl . "Haydn and Mozart were bound by a mutual admiration. \n\nFrom Haydn\u2019s oeuvre, Swiss conductor Marc Leroy-Calatayud presents Symphony No. 55, posthumously subtitledposthumously titled \u201CThe Schoolmaster\u201D due to its surprising (and very impetuous) Adagio. From the divine Amadeus, Claire Le Boulanger and Manon Louis, soloists with the Metz Grand Est National Orchestra, bring to life the miraculous Concerto for Flute and Harp. But these two giants of the 18th century must not overshadow the great female composers of the Classical and Early Romantic periods. Blind from childhood, Maria Theresia von Paradis (to whom Mozart dedicated his Piano Concerto No. 18) leaves us with vibrant and graceful music. Similarly, the French composer Sophie Gail was one of the most popular opera composers in 19th-century Paris. These are beautiful and essential rediscoveries."@en . "Haydn et Mozart \u00E9taient li\u00E9s par un sentiment d'admiration r\u00E9ciproque. \n\nDu premier, le chef suisse Marc Leroy-Calatayud pr\u00E9sente la Symphonie n\u00B0 55 sous-titr\u00E9e de fa\u00E7on posthume \"Le ma\u00EEtre d'\u00E9cole\" en raison d'un \u00E9tonnant (et tr\u00E8s imp\u00E9rieux) Adagio. Du divin Amadeus, Claire Le Boulanger et Manon Louis, solistes de l'Orchestre national de Metz Grand Est, illuminent le miraculeux Concerto pour fl\u00FBte et harpe. Mais ces deux g\u00E9ants du XVIIIe si\u00E8cle ne doivent pas porter ombrage aux grandes compositrices de l'\u00E9poque classique et pr\u00E9-romantique. Aveugle \u00E0 l'enfance, Maria Theresia von Paradis (\u00E0 qui Mozart d\u00E9dia son Concerto pour piano n\u00B0 18) nous laisse une musique vibrante et gracieuse. De m\u00EAme, la fran\u00E7aise Sophie Gail fut l'une des compositrices d'op\u00E9ra les plus populaires dans le Paris du XIXe si\u00E8cle. Belles et indispensables red\u00E9couvertes."@fr . "Haydn und Mozart verband gegenseitige Bewunderung. \n\nVom Ersteren pr\u00E4sentiert der Schweizer Dirigent Marc Leroy-Calatayud die Sinfonie Nr. 55 mit dem posthumen Untertitelaufgrund eines \u00FCberraschenden (und sehr ungest\u00FCmen) Adagios posthum den Untertitel \u201EDer Schulmeister\u201C erhielt. Vom g\u00F6ttlichen Amadeus bringen Claire Le Boulanger und Manon Louis, Solistinnen des Orchestre national de Metz Grand Est, das wundersame Konzert f\u00FCr Fl\u00F6te und Harfe zum Strahlen. Doch diese beiden Giganten des 18. Jahrhunderts d\u00FCrfen die gro\u00DFen Komponistinnen der Klassik und der Fr\u00FChromantik nicht in den Schatten stellen. Maria Theresia von Paradis, die seit ihrer Kindheit blind war (und der Mozart sein Klavierkonzert Nr. 18 widmete), hinterl\u00E4sst uns eine lebendige und anmutige Musik. Ebenso war die Franz\u00F6sin Sophie Gail eine der beliebtesten Opernkomponistinnen im Paris des 19. Jahrhunderts. Wundersch\u00F6ne und unverzichtbare Wiederentdeckungen."@de . "Haydn e Mozart erano legati da un sentimento di reciproca ammirazione. \n\nDel primo, il direttore d\u2019orchestra svizzero Marc Leroy-Calatayud presenta la Sinfonia n. 55, sottotitolatapostuma \u00ABIl maestro di scuola\u00BB a causa di uno sorprendente (e molto impetuoso) Adagio. Del divino Amadeus, Claire Le Boulanger e Manon Louis, soliste dell\u2019Orchestra nazionale di Metz Grand Est, illuminano il miracoloso Concerto per flauto e arpa. Ma questi due giganti del XVIII secolo non devono far passare in secondo piano le grandi compositrici dell\u2019epoca classica e preromantica. Cieca fin dall\u2019infanzia, Maria Theresia von Paradis (alla quale Mozart dedic\u00F2 il suo Concerto per pianoforte n. 18) ci lascia una musica vibrante e aggraziata. Allo stesso modo, la francese Sophie Gail fu una delle compositrici d\u2019opera pi\u00F9 popolari nella Parigi del XIX secolo. Belle e indispensabili riscoperte."@it . "Ap\u00E9ro-concert : Mozart, Orchestre national de Metz Grand Est"@fr . "838174750" .