. . . . . . . . . . . . . . "2026-01-05"^^ . "2026-10-16T06:30:51.665Z"^^ . "false"^^ . "3bfc17ef0d6912224c83b1f716f75771" . "255"^^ . "10"^^ . "e6ddf8dba03bfa555aaf1d8460a48d85" . . . . . "Hotel de Livron, Municipio\nLa dimora privata di Sieur Errard de Livron, divenuta residenza ducale e sede del Bailliage, \u00E8 l'attuale H\u00F4tel de Ville. Si tratta di un bellissimo hotel rinascimentale nella sua parte pi\u00F9 antica.\nL'HOTEL LIVRON: La famiglia Livron (una piccola citt\u00E0 a sud di Valence, nella Dr\u00F4me) arriv\u00F2 in Lorena nel XVI secolo e si stabil\u00EC a Ville-sur-Illon. Il Duca Carlo III nomin\u00F2 Errard de Livron Consigliere di Stato, Gran Ciambellano e\nsovrintendente alle finanze dal 1586 al 1606. In questo periodo fece costruire a Mirecourt, intorno al 1590, un bellissimo palazzo in stile rinascimentale, che ricorda l'H\u00F4tel d'Houdreville di Neufch\u00E2teau, datato 1594.\nQuesto bellissimo edificio ha conservato la facciata originale con, sulla strada, la porta d'ingresso composta da un arco in pietra, affiancato da lesene finemente decorate e che sorregge una ricca trabeazione. Questa porta era sormontata da un motivo intagliato che riportava le armi della famiglia Livron o le armi complete della Lorena. Quando questo motivo \u00E8 stato rimosso, si \u00E8 aperta una quinta finestra. All'interno, in cima alle scale sulla sinistra, una bella porta rinascimentale\nrimane.\nLA SEDE DEL BAILLIAGE E LA RESIDENZA DEI BAILLI: il 21 aprile 1603, il Sieur de Livron vendette la sua residenza al duca Carlo III\nal duca Carlo III. Divenne la residenza del balivo e la sede del baliato dei Vosgi, che si estendeva fino alla montagna\nla montagna. L'edificio \u00E8 indicato negli scritti come \"Palazzo del Duca\" o \"Casa di Sua Altezza\".\nCarlo IV vi risiedette due volte, durante l'inverno del 1633-34 dopo la resa di Nancy e dopo la pace dei Pirenei del 1663.\nIl municipio e la sede del consiglio comunale: dal 1640 al 1734, il consiglio comunale si tenne nella parte sinistra della chiesa. Nel 1735, il consiglio ottenne dal duca Francesco III l'intera parte posteriore di questo edificio per utilizzarla come \"Maison de Ville\", in cambio di un affitto annuale di 200 sterline. Dal 1737\nfino al 1790, le udienze del baliato si tenevano nella parte dell'edificio sul lato della strada principale. Sul retro, l'organo comunale si riuniva al primo piano nella grande sala.\nIl municipio e i tribunali: durante la Rivoluzione fu istituito il tribunale distrettuale al posto del tribunale balivale. Quando fu creato il tribunale penale del dipartimento dei Vosgi, il comune rinunci\u00F2 ai locali al primo piano dell'edificio e si trasfer\u00EC al piano terra fino al trasferimento del tribunale a \u00C9pinal. Il Comune ha poi preso possesso del primo piano fino alla costruzione degli edifici pi\u00F9 contemporanei. Nel 1803, il tribunale commerciale si insedi\u00F2 al piano terra del municipio. Nel 1842, la citt\u00E0 ottenne dal re Luigi Filippo la piena propriet\u00E0 del municipio. Nel XIX secolo furono aggiunte due gallerie di accesso su entrambi i lati del cortile interno per collegare i due edifici. Il municipio di Mirecourt \u00E8, insieme a quelli di Neufch\u00E2teau e di Rambervillers, o alla Maison du Bailli di Epinal, una delle pi\u00F9 belle testimonianze\ndel periodo rinascimentale nei Vosgi.\nTesto Jean Paul Rothiot AVMR"@it . "Hotel de Livron, Town Hall\nThe private mansion of Sieur Errard de Livron, which became the ducal residence and seat of the Bailliage, is the present Town Hall. It is a beautiful Renaissance mansion in its oldest part.\nL'H\u00D4TEL DE LIVRON : The de Livron family (a small town south of Valence, Dr\u00F4me) arrived in Lorraine in the 16th century and settled in Ville-sur-Illon. The Duke Charles III appointed Errard de Livron as State Councillor, Grand Chamberlain and\nsuperintendent of finance from 1586 to 1606. During these functions, he had a very beautiful Renaissance-style mansion built in Mirecourt around 1590, which resembles the H\u00F4tel d'Houdreville in Neufch\u00E2teau dated 1594.\nThis beautiful building has kept its original facade with, on the street, the entrance door composed of a stone arch, flanked by finely decorated pilasters and supporting a rich entablature. This door was surmounted by a carved motif, bearing the arms of the Livron family or the full arms of Lorraine. When this motif was removed, a fifth window was opened. Inside, at the top of the stairs on the left, a beautiful Renaissance door\nremains.\nTHE HEADQUARTERS OF THE BAILLIAGE AND THE RESIDENCE OF THE BAILLI : On April 21, 1603, the Sieur de Livron sells his residence\nto Duke Charles III. It becomes the residence of the bailiff and the seat of the bailiwick of Vosges which extends to\nthe mountain. The building is referred to in writings as \"Duke's Palace\" or \"His Highness' House\".\nCharles IV resided there permanently on two occasions, during the winter of 1633-34 after the surrender of Nancy, then after the Peace of the Pyrenees, in 1663.\nTHE TOWN HOUSE AND THE HEADQUARTERS OF THE BAILLIAGE: The town council was cramped from 1640 to 1734 in the left side of the church. In 1735, the council obtained from Duke Fran\u00E7ois III, to assign it to the function of \"Maison de Ville\", the entire rear part of this building, for an annual fee of 200 pounds. From 1737\nIn 1790, the bailiwick hearings were held in the part of the building on the main street side. On the rear part, the municipal body meets upstairs in the great hall.\nTHE CITY HALL AND COURTS: During the Revolution, the district court was set up in place of the bailiwick court. When the criminal court of the Vosges department was created, the municipality ceded its premises to it on the first floor of its building and it moved to the ground floor until the court left for \u00C9pinal. The municipality then takes back possession of the first floor until the construction of the most contemporary buildings. In 1803, the commercial court took place on the ground floor of the common house. In 1842, the town obtained full ownership of its town hall from King Louis-Philippe. Two access galleries were added in the 19th century on either side of the inner courtyard to link the two main buildings. The town hall of Mirecourt is, with those of Neufch\u00E2teau and Rambervillers, or the Bailiff's House in Epinal, one of the most beautiful testimonies of the city's history\nof the Renaissance period, in the Vosges.\nText Jean Paul Rothiot AVMR"@en . "H\u00F4tel de Livron, H\u00F4tel de Ville\nL\u2019h\u00F4tel particulier du Sieur Errard de Livron, devenu s\u00E9jour ducal et si\u00E8ge du Bailliage, est l\u2019actuel H\u00F4tel de Ville. C\u2019est un bel h\u00F4tel Renaissance dans sa partie la plus ancienne.\nL\u2019H\u00D4TEL DE LIVRON : La famille de Livron (petite ville au sud de Valence, Dr\u00F4me) arrive en Lorraine au XVIe si\u00E8cle et s\u2019\u00E9tablit \u00E0 Ville-sur-Illon. Le duc Charles III nomme Errard de Livron conseiller d\u2019\u00E9tat, grand chambellan et\nsurintendant des finances de 1586 \u00E0 1606. Durant ces fonctions, il se fait construire \u00E0 Mirecourt, vers 1590, un tr\u00E8s bel h\u00F4tel particulier de style Renaissance qui ressemble \u00E0 l\u2019h\u00F4tel d\u2019Houdreville \u00E0 Neufch\u00E2teau dat\u00E9 de 1594.\nCe bel immeuble a gard\u00E9 sa fa\u00E7ade d\u2019origine avec, sur la rue, la porte d\u2019entr\u00E9e compos\u00E9e d\u2019un arc en pierre, flanqu\u00E9 de pilastres finement d\u00E9cor\u00E9s et supportant un riche entablement. Cette porte \u00E9tait surmont\u00E9e d\u2019un motif sculpt\u00E9, portant les armes de la famille de Livron ou les armes pleines de Lorraine. Quand on a enlev\u00E9 ce motif, une cinqui\u00E8me fen\u00EAtre a \u00E9t\u00E9 ouverte. \u00C0 l\u2019int\u00E9rieur, en haut des escaliers \u00E0 gauche, une belle porte Renaissance\nsubsiste.\nLE SI\u00C8GE DU BAILLIAGE ET LA R\u00C9SIDENCE DU BAILLI : Le 21 avril 1603, le Sieur de Livron vend sa demeure\nau duc Charles III. Elle devient la r\u00E9sidence du bailli et le si\u00E8ge du bailliage de Vosges qui s\u2019\u00E9tend jusqu\u2019\u00E0\nla montagne. Le b\u00E2timent est d\u00E9sign\u00E9 dans les \u00E9crits comme \"Palais du Duc\" ou \"Maison de son Altesse\".\nCharles IV y r\u00E9side durablement \u00E0 deux reprises, durant l\u2019hiver de 1633-34 apr\u00E8s la reddition de Nancy, puis apr\u00E8s la Paix des Pyr\u00E9n\u00E9es, en 1663.\nL\u2019H\u00D4TEL DE VILLE ET LE SI\u00C8GE DU BAILLIAGE: Le conseil de ville se tenait \u00E0 l\u2019\u00E9troit, de 1640 \u00E0 1734 dans le collat\u00E9ral gauche de l\u2019\u00E9glise. En 1735, le conseil obtient du duc Fran\u00E7ois III, pour l\u2019affecter \u00E0 la fonction de \"Maison de Ville\", toute la partie arri\u00E8re de cet immeuble, moyennant un cens annuel de 200 livres. De 1737\n\u00E0 1790, les audiences du bailliage se tiennent dans la partie du b\u00E2timent c\u00F4t\u00E9 rue principale. Sur la partie arri\u00E8re, le corps municipal se r\u00E9unit \u00E0 l\u2019\u00E9tage dans la grande salle.\nL\u2019H\u00D4TEL DE VILLE ET TRIBUNAUX : Pendant la R\u00E9volution, le tribunal de district s\u2019installe \u00E0 la place de celui du bailliage. Lorsque le tribunal criminel du d\u00E9partement des Vosges est cr\u00E9\u00E9, la municipalit\u00E9 lui c\u00E8de ses locaux au premier \u00E9tage de son b\u00E2timent et elle s\u2019installe au rez-de-chauss\u00E9e jusqu\u2019au d\u00E9part de ce tribunal pour \u00C9pinal. La municipalit\u00E9 reprend alors possession de l\u2019\u00E9tage jusqu\u2019\u00E0 la construction des b\u00E2timents les plus contemporains. Le tribunal de commerce prend place en 1803 au rez-de-chauss\u00E9e de la maison commune. En 1842, la ville obtient du roi Louis-Philippe la pleine propri\u00E9t\u00E9 de son h\u00F4tel de ville. De chaque c\u00F4t\u00E9 de la cour int\u00E9rieure, pour relier les deux corps de b\u00E2timent, on ajoute au XIXe si\u00E8cle deux galeries d\u2019acc\u00E8s. L\u2019h\u00F4tel de ville de Mirecourt est, avec ceux de Neufch\u00E2teau et Rambervillers, ou la Maison du Bailli \u00E0 Epinal, un des plus beaux t\u00E9moignages\nde l\u2019\u00E9poque Renaissance, dans les Vosges.\nTexte Jean Paul Rothiot AVMR"@fr . "Hotel de Livron, Ayuntamiento\nLa mansi\u00F3n privada de Sieur Errard de Livron, que se convirti\u00F3 en residencia ducal y sede del Bailliage, es el actual H\u00F4tel de Ville. Es un hermoso hotel renacentista en su parte m\u00E1s antigua.\nEL HOTEL LIVRON: La familia Livron (una peque\u00F1a ciudad al sur de Valence, Dr\u00F4me) lleg\u00F3 a Lorena en el siglo XVI y se instal\u00F3 en Ville-sur-Illon. El Duque Carlos III nombr\u00F3 a Errard de Livron como Consejero de Estado, Gran Chambel\u00E1n y\nsuperintendente de finanzas de 1586 a 1606. Durante este periodo, hizo construir en Mirecourt, hacia 1590, una bell\u00EDsima mansi\u00F3n de estilo renacentista que se asemeja al H\u00F4tel d'Houdreville de Neufch\u00E2teau, que data de 1594.\nEste hermoso edificio ha conservado su fachada original con, en la calle, la puerta de entrada compuesta por un arco de piedra, flanqueado por pilastras finamente decoradas y que sostiene un rico entablamento. Esta puerta estaba coronada por un motivo tallado con las armas de la familia Livron o las armas completas de Lorena. Cuando se elimin\u00F3 este motivo, se abri\u00F3 una quinta ventana. En el interior, al final de la escalera a la izquierda, una hermosa puerta renacentista\nrestos.\nEL CUARTEL DEL BILLIAJE Y LA RESIDENCIA DEL BILLI: El 21 de abril de 1603, el se\u00F1or de Livron vendi\u00F3 su residencia al duque Carlos III\nal duque Carlos III. Se convirti\u00F3 en la residencia del alguacil y en la sede de la bail\u00EDa de los Vosgos, que se extend\u00EDa hasta la monta\u00F1a\nla monta\u00F1a. En los escritos se hace referencia al edificio como \"Palacio del Duque\" o \"Casa de su Alteza\".\nCarlos IV residi\u00F3 aqu\u00ED dos veces, durante el invierno de 1633-34 tras la rendici\u00F3n de Nancy, y de nuevo tras la Paz de los Pirineos en 1663.\nEL AYUNTAMIENTO Y LA SEDE DEL BILLIAGE: Desde 1640 hasta 1734, el ayuntamiento se celebraba en el lado izquierdo de la iglesia. En 1735, el consejo obtuvo del duque Francisco III toda la parte trasera de este edificio para utilizarla como \"Maison de Ville\", a cambio de un alquiler anual de 200 libras. Desde 1737\nhasta 1790, las audiencias de la bail\u00EDa se celebraban en la parte del edificio situada en el lado de la calle principal. En la parte trasera, el cuerpo municipal se reun\u00EDa en el primer piso en la gran sala.\nEL AYUNTAMIENTO Y LOS TRIBUNALES: Durante la Revoluci\u00F3n, se cre\u00F3 el tribunal de distrito en lugar del tribunal de la bail\u00EDa. Cuando se cre\u00F3 el tribunal penal del departamento de los Vosgos, el municipio renunci\u00F3 a sus locales en la primera planta del edificio y se traslad\u00F3 a la planta baja hasta que el tribunal se traslad\u00F3 a \u00C9pinal. El ayuntamiento tom\u00F3 entonces posesi\u00F3n de la primera planta hasta la construcci\u00F3n de los edificios m\u00E1s contempor\u00E1neos. En 1803, el tribunal de comercio se instal\u00F3 en la planta baja del ayuntamiento. En 1842, la ciudad obtuvo del rey Luis Felipe la plena propiedad del ayuntamiento. En el siglo XIX se a\u00F1adieron dos galer\u00EDas de acceso a ambos lados del patio interior para conectar los dos edificios. El ayuntamiento de Mirecourt es, junto con los de Neufch\u00E2teau y Rambervillers, o la Maison du Bailli en Epinal, uno de los m\u00E1s bellos testimonios\nde la \u00E9poca del Renacimiento en los Vosgos.\nTexto Jean Paul Rothiot AVMR"@es . "H\u00F4tel de Livron, H\u00F4tel de Ville (Rathaus)\nDas H\u00F4tel particulier des Sieur Errard de Livron, das zum herzoglichen Aufenthalt und Sitz der Bailliage wurde, ist das heutige H\u00F4tel de Ville. In seinem \u00E4ltesten Teil ist es ein sch\u00F6nes Renaissance-Hotel.\nDAS HOTEL VON LIVRON: Die Familie von Livron (eine kleine Stadt s\u00FCdlich von Valence, Dr\u00F4me) kam im 16. Jahrhundert nach Lothringen und lie\u00DF sich in Ville-sur-Illon nieder. Herzog Karl III. ernennt Errard de Livron zum Staatsrat, Gro\u00DFk\u00E4mmerer und\nsuperintendent der Finanzen von 1586 bis 1606. W\u00E4hrend dieser Amtszeit lie\u00DF er sich um 1590 in Mirecourt ein sehr sch\u00F6nes Herrenhaus im Renaissancestil errichten, das dem 1594 datierten H\u00F4tel d'Houdreville in Neufch\u00E2teau \u00E4hnelt.\nDieses sch\u00F6ne Geb\u00E4ude hat seine urspr\u00FCngliche Fassade behalten. Auf der Stra\u00DFe befindet sich die Eingangst\u00FCr, die aus einem Steinbogen besteht, der von fein verzierten Pilastern flankiert wird und ein reiches Geb\u00E4lk tr\u00E4gt. \u00DCber dieser T\u00FCr befand sich ein geschnitztes Motiv, das das Wappen der Familie de Livron oder das volle Wappen von Lothringen trug. Als man dieses Motiv entfernte, wurde ein f\u00FCnftes Fenster ge\u00F6ffnet. Im Inneren, am oberen Ende der Treppe links, befindet sich eine sch\u00F6ne Renaissancet\u00FCr\nbesteht weiterhin.\nDER SITZ DER BAILLIAGE UND DIE RESIDENZ DES BAILLI: Am 21. April 1603 verkauft der Sieur de Livron seinen Wohnsitz\nan Herzog Karl III. Es wird zum Wohnsitz des Vogts und zum Sitz der Vogtei der Vogesen, die sich bis in den\ngebirge erstreckt. Das Geb\u00E4ude wird in den Schriften als \"Palais du Duc\" oder \"Maison de son Altesse\" bezeichnet.\nKarl IV. wohnte dort zweimal dauerhaft, im Winter 1633/34 nach der Kapitulation von Nancy und nach dem Pyren\u00E4enfrieden 1663.\nDAS STADTHOF UND DER SITZ DES BAILLIAGE: Der Stadtrat hielt sich von 1640 bis 1734 in der linken Seitenwand der Kirche auf, wo es sehr eng war. Im Jahr 1735 erhielt der Rat von Herzog Franz III. den gesamten hinteren Teil des Geb\u00E4udes gegen eine j\u00E4hrliche Geb\u00FChr von 200 Pfund als \"Maison de Ville\". Von 1737\nbis 1790 fanden die Audienzen der Vogtei in dem zur Hauptstra\u00DFe hin gelegenen Teil des Geb\u00E4udes statt. Im hinteren Teil des Geb\u00E4udes versammelte sich die Stadtverwaltung im Obergeschoss im gro\u00DFen Saal.\nH\u00D4TEL DE VILLE UND GERICHTE: W\u00E4hrend der Revolution zog das Bezirksgericht anstelle des Gerichts der Vogtei ein. Als das Kriminalgericht des Departements Vosges eingerichtet wurde, \u00FCberlie\u00DF ihm die Gemeinde ihre R\u00E4umlichkeiten im ersten Stock ihres Geb\u00E4udes und zog in das Erdgeschoss, bis das Gericht nach \u00C9pinal zog. Die Stadtverwaltung \u00FCbernahm dann das Obergeschoss bis zum Bau der zeitgen\u00F6ssischeren Geb\u00E4ude. Das Handelsgericht nahm 1803 im Erdgeschoss des Gemeindehauses Platz. Im Jahr 1842 erhielt die Stadt von K\u00F6nig Louis-Philippe das volle Eigentum an ihrem Rathaus. Auf beiden Seiten des Innenhofs, um die beiden Geb\u00E4udek\u00F6rper zu verbinden, werden im 19. Jahrhundert zwei Zugangsgalerien hinzugef\u00FCgt. Das Rathaus von Mirecourt ist neben denen von Neufch\u00E2teau und Rambervillers oder dem Maison du Bailli in Epinal eines der sch\u00F6nsten Zeugnisse der\nder Renaissance-Epoche in den Vogesen.\nText Jean Paul Rothiot AVMR"@de . "Hotel de Livron, Stadhuis\nHet priv\u00E9-herenhuis van Sieur Errard de Livron, dat een hertogelijke residentie en de zetel van het baljuwschap werd, is het huidige H\u00F4tel de Ville. Het is een prachtig Renaissance hotel in het oudste gedeelte.\nHET HOTEL LIVRON: De familie Livron (een kleine stad ten zuiden van Valence, Dr\u00F4me) kwam in de 16e eeuw naar Lotharingen en vestigde zich in Ville-sur-Illon. Hertog Karel III benoemde Errard de Livron tot staatsraad, grootkamerheer en\nopzichter van financi\u00EBn van 1586 tot 1606. In deze periode liet hij rond 1590 in Mirecourt een zeer mooi herenhuis in renaissancestijl bouwen, dat lijkt op het H\u00F4tel d'Houdreville in Neufch\u00E2teau, dat dateert uit 1594.\nDit prachtige gebouw heeft zijn oorspronkelijke gevel behouden met, aan de straatkant, de toegangsdeur bestaande uit een stenen boog, geflankeerd door fraai versierde pilasters en steunend op een rijk hoofdgestel. Op deze deur zat een gebeeldhouwd motief met het wapen van de familie Livron of het volledige wapen van Lotharingen. Toen dit motief werd verwijderd, werd een vijfde venster geopend. Binnen, bovenaan de trap aan de linkerkant, een mooie Renaissance deur\nblijft over.\nHET HOOFDKANTOOR VAN DE BAILLIAGE EN DE RESIDENTIE VAN DE BAILLI: Op 21 april 1603 verkocht de Sieur de Livron zijn residentie aan hertog Karel III\naan hertog Karel III. Het werd de residentie van de baljuw en de zetel van het baljuwschap van de Vogezen, dat zich uitstrekte tot aan de berg\nde berg. Het gebouw wordt in de geschriften aangeduid als \"Hertogpaleis\" of \"Huis van zijne Hoogheid\".\nKarel IV verbleef hier tweemaal, tijdens de winter van 1633-34 na de overgave van Nancy, en opnieuw na de Vrede van de Pyrenee\u00EBn in 1663.\nHET STADSHUIS EN DE ZETEL VAN DE BAILLIAGE: Het stadsbestuur werd van 1640 tot 1734 in de linkerkant van de kerk gehouden. In 1735 verkreeg de gemeente het gehele achterste deel van dit gebouw van hertog Frans III om het te gebruiken als \"Maison de Ville\", in ruil voor een jaarlijkse huur van 200 pond. Vanaf 1737\ntot 1790 werden de zittingen van het baljuwschap gehouden in het deel van het gebouw aan de kant van de hoofdstraat. Aan de achterkant vergaderde het gemeentelijk orgaan op de eerste verdieping in de grote zaal.\nHet stadhuis en de rechtbanken: Tijdens de Revolutie werd het kantongerecht opgericht in plaats van het kantongerecht. Toen de strafrechtbank van het departement Vosges werd opgericht, gaf de gemeente haar lokalen op de eerste verdieping van het gebouw op en verhuisde naar de begane grond totdat de rechtbank naar \u00C9pinal verhuisde. De gemeente nam vervolgens bezit van de eerste verdieping tot de bouw van de meest hedendaagse gebouwen. In 1803 vestigde de handelsrechtbank zich op de begane grond van het stadhuis. In 1842 kreeg de stad van koning Louis-Philippe de volledige eigendom van het stadhuis. In de 19e eeuw werden aan weerszijden van de binnenplaats twee toegangsgalerijen toegevoegd om de twee gebouwen met elkaar te verbinden. Het stadhuis van Mirecourt is, samen met dat van Neufch\u00E2teau en Rambervillers, of het Maison du Bailli in Epinal, een van de mooiste getuigenissen..\nvan de Renaissance periode in de Vogezen.\nTekst Jean Paul Rothiot AVMR"@nl . "H\u00F4tel de Livron - h\u00F4tel de ville"@fr . "1297002444" .