. . . . . . . . . . "2026-03-02"^^ . "2026-10-16T06:30:51.664Z"^^ . "false"^^ . "3be8afe90d6dd69a47cec017b1f44a0c" . "255"^^ . "10"^^ . "fbd3c50e55e81a6070d66584002f0c02" . . . . "Entdecken Sie zu Fu\u00DF oder mit dem Kanu die Legenden des Nied-Tals.\nScannen Sie in der N\u00E4he der Skulpturen die QR-Codes und lassen Sie sich von Ondine, der Flussfee, ihre Geheimnisse verraten ...\n\nDie Skulptur \"Les os chanteurs\" (Die singenden Knochen) in Vaudreching, die vom Holzbildhauer Adrien Meneau geschaffen wurde.\n\nMan erz\u00E4hlt sich, dass der Herr des Schlosses von Vaudreching einst mit einem jungen und sanften Diener aus den fernen Kolonien zur\u00FCckkehrte. Der hilfsbereite und l\u00E4chelnde Junge sang von morgens bis abends und war bei den Einwohnern sehr beliebt. Seine gute Laune eroberte das Herz von Maia, einem einheimischen M\u00E4dchen, und die beiden Verliebten sprachen bald \u00FCber eine Heirat.\nAm Tag der Hochzeit wartete Ma\u00EFa allein vor der Kirche, aber ohne Erfolg. Der Meister kam und verk\u00FCndete, dass ihr Verlobter aus Heimweh leider wieder in seine Heimat zur\u00FCckgekehrt war.\nDie Jahre vergingen und das Schloss wurde von einer alten Dame gekauft. Jeden Sonntag besuchten ihre beiden Nichten sie und machten einen Spaziergang durch den Schlosspark. Eines Tages sa\u00DFen sie im Schatten einer alten Eiche und summten vor sich hin, als der Baum zu singen begann: \"Mein Herr hat mich get\u00F6tet, weil ich die Frau, die ich liebte, zu sehr liebte...\".\nDie alte Frau hatte eine Vorahnung und lie\u00DF die Eiche f\u00E4llen"@de . "Discover the legends of the Nied valley, on foot or by canoe.\nNear the sculptures, scan the QR codes and let Ondine, the river fairy, share her secrets with you...\n\nThe \"Singing Bones\" sculpture in Vaudreching, created by woodcarver Adrien Meneau.\n\nThe story goes that once upon a time, the master of the Ch\u00E2teau de Vaudreching returned from distant colonies with a young, gentle servant. The obliging, smiling boy sang from morning till night, to the point of being much appreciated by the locals. His good humor won the heart of Ma\u00EFa, a young local girl, and the two lovers soon talked of marriage.\nOn the wedding day, Ma\u00EFa waited alone in front of the church, to no avail. The master came to announce that her fianc\u00E9, overcome with nostalgia, had unfortunately returned to his homeland.\nYears went by and the ch\u00E2teau was bought by an old lady. Every Sunday, her two nieces would visit her and stroll through the castle grounds. One day, as they sat singing in the shade of an old oak, the tree began to sing, \"My master killed me because I loved the one I loved too much...\".\nFilled with foreboding, the old lady had the oak felled and discovered a skeleton entangled in its roots?"@en . "Ontdek de legendes van de Niedvallei te voet of per kano.\nScan bij de beelden de QR-codes en laat Ondine, de rivierfee, je haar geheimen vertellen...\n\nDe \"Zingende Beenderen\" sculptuur in Vaudreching, gemaakt door houtsnijder Adrien Meneau.\n\nEr wordt verteld dat de meester van het kasteel van Vaudreching ooit terugkeerde uit de verre koloni\u00EBn met een jonge, zachtaardige bediende. De jongen, gedienstig en goedlachs, zong van 's morgens vroeg tot 's avonds laat en werd zo gewaardeerd door de inwoners. Zijn goede humeur veroverde het hart van Ma\u00EFa, een jong meisje uit de buurt, en de twee geliefden begonnen al snel over trouwen te praten.\nOp de trouwdag wachtte Ma\u00EFa alleen buiten de kerk, maar het mocht niet baten. De meester kwam aankondigen dat haar verloofde, overmand door heimwee, helaas was teruggekeerd naar zijn land.\nJaren gingen voorbij en het kasteel werd gekocht door een oude dame. Elke zondag bezochten haar twee nichtjes haar en maakten ze wandelingen op het kasteelterrein. Op een dag, toen ze in de schaduw van een oude eik zaten te zingen, begon de boom te zingen \"mijn meester heeft me gedood omdat ik te veel hield van degene van wie ik hield\".\nVol onheil liet de oude vrouw de eik kappen en ontdekte een heel skelet dat verstrikt zat in de wortels"@nl . "D\u00E9couvrez, \u00E0 pied ou en cano\u00EB, les l\u00E9gendes de la vall\u00E9e de la Nied.\nPr\u00E8s des sculptures, scannez les QR codes et laissez Ondine, la f\u00E9e de la rivi\u00E8re vous livrer ses secrets ...\n\nLa sculpture \u201CLes os chanteurs\u201D, situ\u00E9e \u00E0 Vaudreching, r\u00E9alis\u00E9e par Adrien Meneau, sculpteur sur bois.\n\nOn raconte qu\u2019autrefois, le ma\u00EEtre du Ch\u00E2teau de Vaudreching revint des lointaines colonies avec un jeune et doux serviteur. Le gar\u00E7on, serviable et souriant, chantait du matin au soir au point d\u2019\u00EAtre tr\u00E8s appr\u00E9ci\u00E9 des habitants. Sa bonne humeur gagna le c\u0153ur de Ma\u00EFa, une jeune fille du pays et les deux amoureux parl\u00E8rent rapidement de mariage.\nLe jour des noces, Ma\u00EFa attendit seule devant l\u2019\u00E9glise, en vain. Le ma\u00EEtre vint annoncer que son fianc\u00E9, pris de nostalgie, \u00E9tait malheureusement reparti dans son pays.\nLes ann\u00E9es pass\u00E8rent et le ch\u00E2teau fut rachet\u00E9 par une vieille dame. Chaque dimanche, ses deux ni\u00E8ces lui rendaient visite et se promenaient dans le parc du ch\u00E2teau. Un jour, elles chantonnaient assises \u00E0 l\u2019ombre d\u2019un vieux ch\u00EAne quand l\u2019arbre se mit \u00E0 chanter \u00AB mon ma\u00EEtre m\u2019a tu\u00E9 parce que j\u2019ai trop aim\u00E9 celle que j\u2019aimais\u2026 \u00BB.\nPrise d\u2019un pressentiment, la vieille dame fit abattre le ch\u00EAne et d\u00E9couvrit un squelette tout entier emm\u00EAl\u00E9 dans ses racines\u2026"@fr . "Scoprite le leggende della valle del Nied a piedi o in canoa.\nVicino alle sculture, scansionate i codici QR e lasciate che Ondine, la fata del fiume, vi racconti i suoi segreti...\n\nLa scultura \"Ossa che cantano\" a Vaudreching, realizzata dall'intagliatore Adrien Meneau.\n\nSi dice che un tempo il padrone del castello di Vaudreching tornasse dalle lontane colonie con un giovane e gentile servitore. Il ragazzo, servizievole e sorridente, cantava dalla mattina alla sera, tanto da essere molto apprezzato dalla gente del posto. Il suo buon umore conquist\u00F2 il cuore di Ma\u00EFa, una giovane ragazza del posto, e i due innamorati iniziarono presto a parlare di matrimonio.\nIl giorno delle nozze, Ma\u00EFa aspett\u00F2 da sola fuori dalla chiesa, ma senza successo. Il maestro venne ad annunciare che il fidanzato, preso dalla nostalgia, era purtroppo tornato al suo paese.\nPassarono gli anni e il castello fu acquistato da un'anziana signora. Ogni domenica le due nipoti andavano a trovarla e passeggiavano nel parco del castello. Un giorno, mentre erano sedute a cantare all'ombra di una vecchia quercia, l'albero inizi\u00F2 a cantare: \"Il mio padrone mi ha ucciso perch\u00E9 amavo troppo colui che amavo\".\nPiena di presagi, l'anziana donna fece abbattere la quercia e scopr\u00EC un intero scheletro impigliato nelle sue radici?"@it . "Descubre las leyendas del valle del Nied a pie o en canoa.\nCerca de las esculturas, escanea los c\u00F3digos QR y deja que Ondine, el hada del r\u00EDo, te cuente sus secretos...\n\nLa escultura \"Huesos que cantan\", en Vaudreching, creada por el escultor Adrien Meneau.\n\nSe cuenta que, en cierta ocasi\u00F3n, el se\u00F1or del castillo de Vaudreching regres\u00F3 de las lejanas colonias con un joven y gentil criado. El muchacho, servicial y sonriente, cantaba de la ma\u00F1ana a la noche, hasta el punto de que era muy apreciado por los lugare\u00F1os. Su buen humor conquist\u00F3 el coraz\u00F3n de Ma\u00EFa, una joven lugare\u00F1a, y los dos amantes no tardaron en hablar de matrimonio.\nEl d\u00EDa de la boda, Ma\u00EFa esper\u00F3 sola fuera de la iglesia, pero fue en vano. El amo vino a anunciarle que su prometido, invadido por la nostalgia, desgraciadamente hab\u00EDa regresado a su pa\u00EDs.\nPasaron los a\u00F1os y el castillo fue comprado por una anciana. Todos los domingos, sus dos sobrinas la visitaban y paseaban por los terrenos del castillo. Un d\u00EDa, mientras estaban sentadas cantando a la sombra de un viejo roble, el \u00E1rbol empez\u00F3 a cantar \"mi amo me mat\u00F3 porque amaba demasiado a quien amaba\".\nLlena de presentimientos, la anciana hizo talar el roble y descubri\u00F3 un esqueleto entero enredado en sus ra\u00EDces.."@es . "Sculpture \"les Os Chanteurs\" - L\u00E9gendes au Fil de la Nied"@fr . "846147735" .