. . . . . . . . . . . . . . "2025-11-20"^^ . "2026-06-27T04:57:26.748Z"^^ . . "c1c20618b8d3e9b6330a53bfb485905b" . "266"^^ . "10"^^ . "bbaa190ac295799e55231f12e0a03f96" . . . . . . "Diameter: 45 cm\nHeight: 7 m\nPresumed age: 85 years\nYew (Taxus baccata) is a species of conifer in the Taxaceae family. A very long-lived, slow-growing tree, it lends itself well to pruning thanks to its ease of budding, which enables it to form all sorts of shapes, including cones, balls and animals. It is sometimes called a berry yew. A decorative tree, it is widespread in parks, gardens and hedges, and has been a cemetery tree since the Welsh, for whom it was sacred, providing a link between the living and the dead. There are no longer any yew forests in Europe, although there must have been vast ones in the west of France\nof France. There are several reasons for their disappearance: yew trees paid a heavy price to mankind for their foliage, which was toxic to livestock, and they were frequently uprooted. Forests were also decimated to make lethal bows, both by the Greeks and the Gauls, and in the Middle Ages during the numerous Franco-English wars (notably the Hundred Years War).\nIts hard, homogeneous wood has a beautiful reddish-orange hue, and is highly prized by cabinetmakers and luthiers. Slow-growing, the oldest trees do not exceed 15 meters in height. Longevity can exceed 1,000 years. It has been introduced as an ornamental tree in many parks."@en . "Diametro: 45 cm\nAltezza: 7 m\nEt\u00E0 presunta: 85 anni\nIl tasso (Taxus baccata) \u00E8 una specie di conifera della famiglia delle Taxaceae. \u00C8 un albero molto longevo e a crescita lenta, che si presta bene alla potatura grazie alla facilit\u00E0 di germogliazione, che gli permette di formare ogni tipo di forma, tra cui coni, sfere e animali. Viene talvolta chiamato tasso delle bacche. Albero decorativo, \u00E8 ampiamente piantato in parchi, giardini e siepi ed \u00E8 stato utilizzato nei cimiteri da quando era sacro per i gallesi e rappresentava un legame tra i vivi e i morti. Non esistono pi\u00F9 foreste di tasso in Europa, anche se dovevano essercene di molto estese nella Francia occidentale\ndella Francia. Le ragioni della loro scomparsa sono molteplici: i tassi hanno pagato un prezzo altissimo all'uomo per il loro fogliame, che \u00E8 tossico per il bestiame, e sono stati sradicati pi\u00F9 volte. Le foreste sono state inoltre decimate per realizzare archi letali, sia dai Greci che dai Galli, e nel Medioevo durante le numerose guerre franco-inglesi (in particolare la Guerra dei Cento Anni).\nIl suo legno \u00E8 di un bel colore arancio-rossastro, duro e omogeneo, molto apprezzato da ebanisti e liutai. La crescita \u00E8 lenta, gli alberi pi\u00F9 vecchi non superano i 15 metri di altezza. La sua durata di vita pu\u00F2 superare i 1.000 anni. \u00C8 stato introdotto come albero ornamentale in molti parchi."@it . "Durchmesser: 45 cm\nH\u00F6he: 7 m\nVermutliches Alter: 85 Jahre\nDie Gemeine Eibe (Taxus baccata) ist eine Art der Nadelb\u00E4ume in der Familie der Taxaceae. Sie ist sehr langlebig, w\u00E4chst langsam und ist ein Baum, der sich gut zum Beschneiden eignet, da er leicht austreibt und so alle m\u00F6glichen Formen wie Zapfen, Kugeln oder Tiere bilden kann. Manchmal wird sie auch als Beereneibe bezeichnet. Sie ist ein dekorativer Baum, der in Parks, G\u00E4rten und als Hecke verbreitet ist. Als Friedhofsbaum war sie den Walisern heilig und stellte die Verbindung zwischen den Lebenden und den Toten her. In Europa gibt es keine Eibenw\u00E4lder mehr, obwohl es in Westfrankreich sehr gro\u00DFe W\u00E4lder gegeben haben muss\nfrankreichs geben sollte. Es gibt mehrere Gr\u00FCnde f\u00FCr ihr Verschwinden: Die Eiben haben dem Menschen einen hohen Preis gezahlt, weil ihre Bl\u00E4tter f\u00FCr das Vieh giftig sind, und sie wurden h\u00E4ufig gerodet. Au\u00DFerdem wurden die W\u00E4lder f\u00FCr die Herstellung t\u00F6dlicher B\u00F6gen dezimiert, sowohl bei den Griechen und Galliern als auch im Mittelalter w\u00E4hrend der zahlreichen englisch-franz\u00F6sischen Kriege (insbesondere im Hundertj\u00E4hrigen Krieg).\nSein orangerotes, hartes und homogenes Holz ist bei Kunsttischlern und Geigenbauern sehr beliebt. Der Baum w\u00E4chst langsam und die \u00E4ltesten Exemplare werden nicht h\u00F6her als 15 Meter. Seine Lebensdauer kann bis zu 1.000 Jahre betragen. Er wurde als Zierbaum in vielen Parks eingef\u00FChrt."@de . "Di\u00E1metro: 45 cm\nAltura : 7 m\nEdad estimada: 85 a\u00F1os\nEl tejo (Taxus baccata) es una especie de con\u00EDfera de la familia de las Tax\u00E1ceas. \u00C1rbol muy longevo y de crecimiento lento, se presta bien a la poda gracias a su facilidad de brotaci\u00F3n, que le permite formar todo tipo de formas, como conos, bolas y animales. A veces se le llama tejo baya. \u00C1rbol decorativo, est\u00E1 muy extendido en parques, jardines y setos, y se utiliza en los cementerios desde que era sagrado para los galeses, como v\u00EDnculo entre los vivos y los muertos. Ya no quedan bosques de tejos en Europa, aunque debieron de existir inmensos en el oeste de Francia\nde Francia. Hay varias razones para su desaparici\u00F3n: los tejos han pagado un alto precio a la humanidad por su follaje, t\u00F3xico para el ganado, y han sido arrancados muchas veces. Los bosques tambi\u00E9n fueron diezmados para fabricar arcos letales, tanto por los griegos y los galos como en la Edad Media, durante las numerosas guerras franco-inglesas (en particular, la Guerra de los Cien A\u00F1os).\nSu madera, de un bello color naranja rojizo, dura y homog\u00E9nea, es muy apreciada por ebanistas y fabricantes de violines. De crecimiento lento, los \u00E1rboles m\u00E1s viejos no superan los 15 metros de altura. Su longevidad puede superar los 1.000 a\u00F1os. Se ha introducido como \u00E1rbol ornamental en muchos parques."@es . "Diam\u00E8tre : 45 cm\nHauteur : 7 m \n\u00C2ge pr\u00E9sum\u00E9 : 85 ans\nL\u2019If commun ou If (Taxus baccata) est une esp\u00E8ce de conif\u00E8res de la famille des Taxaceae. Tr\u00E8s long\u00E9vif, poussant lentement, c\u2019est un arbre qui se pr\u00EAte bien \u00E0 la taille gr\u00E2ce \u00E0 sa grande facilit\u00E9 de bourgeonnement permettant de constituer toutes sortes de formes, c\u00F4nes, boules, animaux. Il est parfois appel\u00E9 if \u00E0 baies. D\u00E9coratif, il est r\u00E9pandu dans les parcs, jardins, et en haies.Arbre des cimeti\u00E8res, depuis les Gallois pour qui il \u00E9tait sacr\u00E9, il assurait le lien entre les vivants et les morts. Il n\u2019existe plus de for\u00EAts d\u2019ifs en Europe alors qu\u2019il devait y en avoir de tr\u00E8s vastes dans l\u2019Ouest \nde la France. Leur disparition s\u2019explique par plusieurs raisons : les ifs ont pay\u00E9 un lourd tribu \u00E0 l\u2019homme du fait de leur feuillage toxique pour le b\u00E9tail ils ont fait l\u2019objet de nombreux arrachages. Par ailleurs, les for\u00EAts auraient \u00E9t\u00E9 d\u00E9cim\u00E9es pour fabriquer des arcs meurtriers, aussi bien chez les Grecs que chez les Gaulois, ainsi qu\u2019au Moyen \u00C2ge lors des tr\u00E8s nombreuses guerres franco-anglaises (notamment la guerre de Cent Ans).\nSon bois, d\u2019une belle teinte orang\u00E9e-rouge\u00E2tre, dur et homog\u00E8ne, est tr\u00E8s pris\u00E9 des \u00E9b\u00E9nistes et des luthiers. De croissance lente, les plus vieux sujets ne d\u00E9passent pas 15 m\u00E8tres de hauteur. Sa long\u00E9vit\u00E9 peu d\u00E9passer 1.000 ans. Il a \u00E9t\u00E9 introduit comme arbre d\u2019ornement dans de nombreux parcs."@fr . "Diameter: 45 cm\nHoogte: 7 m\nGeschatte leeftijd: 85 jaar\nTaxus (Taxus baccata) is een conifeer uit de Taxaceae familie. Het is een zeer langlevende, traaggroeiende boom die zich goed leent om gesnoeid te worden dankzij zijn gemakkelijke knopvorming, waardoor hij allerlei vormen kan aannemen, waaronder kegels, bollen en dieren. Hij wordt ook wel bessen taxus genoemd. De boom is decoratief en wordt veel aangeplant in parken, tuinen en heggen. Hij wordt ook gebruikt op begraafplaatsen omdat hij heilig was voor de Welsh en een verbinding vormde tussen de levenden en de doden. Er zijn geen taxusbossen meer in Europa, hoewel er in het westen van Frankrijk enorme bossen moeten zijn geweest\nvan Frankrijk. Er zijn verschillende redenen voor hun verdwijning: taxusbomen hebben de mens een hoge prijs betaald voor hun bladeren, die giftig zijn voor vee, en ze zijn vele malen ontworteld. De bossen werden ook gerooid om dodelijke bogen te maken, zowel door de Grieken en de Galli\u00EBrs, als in de Middeleeuwen tijdens de vele Frans-Engelse oorlogen (vooral de Honderdjarige Oorlog).\nHet hout heeft een prachtige oranjerode kleur, is hard en homogeen en wordt zeer gewaardeerd door meubelmakers en vioolbouwers. Het groeit langzaam en de oudste bomen worden niet hoger dan 15 meter. De levensduur kan meer dan 1000 jaar bedragen. Hij is in veel parken ge\u00EFntroduceerd als sierboom."@nl . "If"@fr . "746002150" .