. . . . . . . . . . "2021-12-10"^^ . "2026-10-16T06:30:51.669Z"^^ . "false"^^ . "aff429e4db7fa7597ea51d604c8e00e1" . "255"^^ . "10"^^ . "a94115eea11060e11ba342d6cc27ab9c" . . . . . . "In de tijd dat Saint-Mihiel Godinecourt heette, zijn er verschillende legendes verbonden aan de stichting ervan. Een van hen vertelt dat 7 boze fee\u00EBn wilden dat de stad door de Maas zou worden verzwolgen. Daartoe gingen ze naar de nabijgelegen steengroeve om 7 grote stenen te vinden en gooiden die in de rivier. De aartsengel St. Michael kwam aan het hoofd van zijn hemelse militie en verdreef hen; ze lieten hun rotsen achter op de oever van de rivier, waar ze nu nog te zien zijn. Als dank voor hun redding gaven de inwoners de stad de naam Saint-Michel, die door vervorming Saint-Mihiel werd.\nDe tweede legende dateert van rond 709. Graaf Wulfoad, die terugkeerde van een bedevaart naar de berg Gargan en verbleef in het kasteel van Heudicourt, was aan het jagen in het bos van Castelion, nu Saint-Christophe. Hij had een reliekschrijn bij zich dat zijn kapelaan aan de takken van een hazelaar had gehangen. Toen hij probeerde weg te gaan en de reliekschrijn vast te pakken, ging de tak omhoog en hij deed hetzelfde meerdere malen met hetzelfde effect. Daarom besloot hij daar het klooster te bouwen dat hij wilde stichten. Hij schonk de abdij veel grond, waaronder het land van Godin\u00E9court, dat door de benedictijnen werd verzorgd. Saint-Mihiel dankt zijn naam aan de aartsengel Micha\u00EBl, de beschermheilige van de stad, aan wie de benedictijnenabdij is gewijd.\n\nHet staatsbos van Gaumont strekt zich gedeeltelijk uit over het grondgebied van de gemeente Saint-Mihiel. Tijdens de oorlog van 1914-1918 maakte dit bos deel uit van de Saint-Mihiel Salient, een bruggenhoofd voor Duitse troepen binnen de Franse linies en daarom bezet door Beierse divisies. De Fontaine des Carmes werd gebouwd door een van deze divisies. Het bestaat uit een bekken met drie lussen, met daarop een pilaar met een schelp en het gezicht van een oude godheid."@nl . "A l\u2019\u00E9poque fort lointaine o\u00F9 Saint-Mihiel s\u2019appelait Godinecourt, plusieurs l\u00E9gendes sont rattach\u00E9es \u00E0 la fondation de celle-ci. L\u2019une raconte que 7 m\u00E9chantes f\u00E9es voulaient faire engloutir la ville par la Meuse, pour se faire elles all\u00E8rent chercher \u00E0 la carri\u00E8re voisine 7 gros rochers et voulurent les pr\u00E9cipiter dans le fleuve. L\u2019Archange Saint-Michel vint alors \u00E0 la t\u00EAte de sa milice c\u00E9leste et les fit fuir; elles abandonn\u00E8rent leurs rochers sur la rive du fleuve, o\u00F9 l\u2019on peut encore les admirer aujourd\u2019hui. C\u2019est en reconnaissance de les avoir sauv\u00E9s, que les habitants donn\u00E8rent \u00E0 la cit\u00E9 le nom de Saint-Michel, devenu par d\u00E9formation Saint-Mihiel.\nLa seconde l\u00E9gende remonte aux environs de 709. Le comte Wulfoad qui revenait de p\u00E8lerinage au mont Gargan et s\u00E9journait au ch\u00E2teau de Heudicourt chassait dans la for\u00EAt de Castelion, aujourd\u2019hui Saint-Christophe. Il avait avec lui un reliquaire que son chapelain avait accroch\u00E9 aux branches d\u2019un noisetier. Voulant partir et se saisir du reliquaire, la branche se souleva, faisant la m\u00EAme man\u0153uvre \u00E0 plusieurs reprises avec le m\u00EAme effet, il y vit un signe divin. Il d\u00E9cida donc d\u2019\u00E9difier en ce lieu le monast\u00E8re qu\u2019il voulait cr\u00E9er. Il dota l\u2019abbaye de nombreuses terres dont celle de Godin\u00E9court, des b\u00E9n\u00E9dictins en prirent soin. Saint-Mihiel doit son nom \u00E0 l\u2019archange Michel qui est le saint protecteur de la commune \u00E0 qui est d\u00E9di\u00E9e l\u2019abbaye b\u00E9n\u00E9dictine.\n\nLa for\u00EAt domaniale de Gaumont s\u2019\u00E9tend en partie sur le territoire de la commune de Saint-Mihiel. Au cours de la Guerre 1914-1918, cette for\u00EAt \u00E9tait incluse dans le Saillant de Saint-Mihiel, t\u00EAte de pont des troupes allemandes \u00E0 l\u2019int\u00E9rieur des lignes fran\u00E7aises et \u00E0 ce titre occup\u00E9e par des divisions bavaroises. La Fontaine des Carmes a \u00E9t\u00E9 construite par l\u2019une de ces divisions. Elle est constitu\u00E9e d\u2019un bassin tri-lob\u00E9, surmont\u00E9 d\u2019une borne portant une conque et un visage de divinit\u00E9 antique."@fr . "In the very distant days when Saint-Mihiel was called Godinecourt, several legends are linked to its foundation. One legend tells that 7 evil fairies wanted the town to be swallowed up by the Meuse river, so they went to the nearby quarry to find 7 big rocks and wanted to throw them into the river. The Archangel Saint Michael then came at the head of his heavenly militia and drove them away; they left their rocks on the river bank, where they can still be admired today. In gratitude for their rescue, the inhabitants gave the city the name of Saint Michael, which became by deformation Saint Mihiel.\nThe second legend dates back to around 709. Count Wulfoad, who had just returned from a pilgrimage to Mount Gargan and was staying at the castle of Heudicourt, was hunting in the forest of Castelion, now Saint Christopher. He had with him a reliquary that his chaplain had hung on the branches of a hazel tree. Wanting to leave and seize the reliquary, the branch lifted up, doing the same manoeuvre several times with the same effect, he saw a divine sign in it. He therefore decided to build the monastery he wanted to create in this place. He endowed the abbey with numerous lands, including that of Godin\u00E9court, which was taken care of by the Benedictines. Saint-Mihiel owes its name to the Archangel Michael who is the patron saint of the commune to which the Benedictine abbey is dedicated.\n\nThe Gaumont state forest extends partly on the territory of the commune of Saint-Mihiel. During the 1914-1918 War, this forest was included in the Saint-Mihiel Salient, the bridgehead of the German troops inside the French lines and as such occupied by Bavarian divisions. The Carmelite Fountain was built by one of these divisions. It consists of a tri-lobed basin, surmounted by a bollard bearing a conch and the face of an ancient deity."@en . "All'epoca in cui Saint-Mihiel si chiamava Godinecourt, diverse leggende sono legate alla sua fondazione. Una di queste racconta che 7 fate malvagie volevano che la citt\u00E0 fosse inghiottita dalla Mosa e per farlo si recarono nella vicina cava per trovare 7 grossi massi e li gettarono nel fiume. L'Arcangelo San Michele arriv\u00F2 alla testa delle sue milizie celesti e li scacci\u00F2; lasciarono le loro rocce sulla riva del fiume, dove si possono vedere ancora oggi. Come riconoscimento per averli salvati, gli abitanti diedero alla citt\u00E0 il nome di Saint-Michel, che divenne Saint-Mihiel per deformazione.\nLa seconda leggenda risale al 709 circa. Il conte Wulfoad, di ritorno da un pellegrinaggio sul monte Gargan e alloggiato nel castello di Heudicourt, stava cacciando nella foresta di Castelion, oggi Saint-Christophe. Aveva con s\u00E9 un reliquiario che il suo cappellano aveva appeso ai rami di un nocciolo. Quando cerc\u00F2 di uscire e di prendere in mano il reliquiario, il ramo si sollev\u00F2 ed egli fece la stessa cosa pi\u00F9 volte con lo stesso effetto. Decise quindi di costruire l\u00EC il monastero che voleva creare. Egli dot\u00F2 l'abbazia di molte terre, tra cui quella di Godin\u00E9court, di cui si occuparono i benedettini. Saint-Mihiel deve il suo nome all'Arcangelo Michele, patrono della citt\u00E0, a cui \u00E8 dedicata l'abbazia benedettina.\n\nLa foresta demaniale di Gaumont si estende in parte sul territorio del comune di Saint-Mihiel. Durante la guerra del 1914-1918, questa foresta faceva parte del Saliente di Saint-Mihiel, una testa di ponte per le truppe tedesche all'interno delle linee francesi e quindi occupata dalle divisioni bavaresi. La Fontaine des Carmes fu costruita da una di queste divisioni. \u00C8 costituita da una vasca trilobata, sormontata da un pilastro con una conchiglia e il volto di un'antica divinit\u00E0."@it . "In der fernen Vergangenheit, als Saint-Mihiel noch Godinecourt hie\u00DF, wurden mehrere Legenden mit der Gr\u00FCndung der Stadt in Verbindung gebracht. Eine besagt, dass sieben b\u00F6se Feen die Stadt in der Maas versinken lassen wollten. Dazu holten sie aus dem nahegelegenen Steinbruch sieben gro\u00DFe Felsen und wollten sie in den Fluss st\u00FCrzen. Der Erzengel Michael kam an der Spitze seiner himmlischen Miliz und vertrieb sie, sodass sie ihre Felsen am Ufer des Flusses zur\u00FCcklie\u00DFen, wo man sie noch heute bewundern kann. Aus Dankbarkeit f\u00FCr ihre Rettung gaben die Einwohner der Stadt den Namen Saint-Michel, der durch Verzerrung zu Saint-Mihiel wurde.\nDie zweite Legende geht auf das Jahr 709 zur\u00FCck. Graf Wulfoad, der von einer Pilgerreise zum Mont Gargan zur\u00FCckkehrte und sich im Schloss Heudicourt aufhielt, jagte im Wald von Castelion, dem heutigen Saint-Christophe. Er hatte einen Reliquienschrein bei sich, den sein Kaplan an den Zweigen eines Haselnussstrauchs aufgeh\u00E4ngt hatte. Als er weggehen und nach dem Reliquienschrein greifen wollte, hob sich der Ast. Als er das gleiche Man\u00F6ver mehrmals mit dem gleichen Effekt durchf\u00FChrte, sah er darin ein g\u00F6ttliches Zeichen. Er beschloss, das Kloster, das er gr\u00FCnden wollte, an diesem Ort zu errichten. Er stattete die Abtei mit zahlreichen L\u00E4ndereien aus, darunter auch Godin\u00E9court, das von Benediktinern betreut wurde. Saint-Mihiel verdankt seinen Namen dem Erzengel Michael, der der Schutzheilige der Gemeinde ist, der die Benediktinerabtei gewidmet ist.\n\nDer Staatswald von Gaumont erstreckt sich zum Teil auf dem Gebiet der Gemeinde Saint-Mihiel. W\u00E4hrend des Krieges 1914-1918 war dieser Wald Teil des Saillant de Saint-Mihiel, der als Br\u00FCckenkopf der deutschen Truppen innerhalb der franz\u00F6sischen Linien diente und daher von bayerischen Divisionen besetzt war. Der Karmeliterbrunnen wurde von einer dieser Divisionen errichtet. Er besteht aus einem dreilappigen Becken, das von einem Poller mit einer Muschel und dem Gesicht einer antiken Gottheit \u00FCberragt wird."@de . "En la \u00E9poca en que Saint-Mihiel se llamaba Godinecourt, varias leyendas est\u00E1n relacionadas con su fundaci\u00F3n. Uno de ellos cuenta que 7 hadas malvadas quer\u00EDan que el pueblo fuera tragado por el Mosa. Para ello, fueron a la cantera cercana a buscar 7 grandes rocas y las arrojaron al r\u00EDo. El arc\u00E1ngel San Miguel acudi\u00F3 al frente de su milicia celestial y los expuls\u00F3; dejaron sus rocas en la orilla del r\u00EDo, donde a\u00FAn hoy pueden verse. En agradecimiento por haberlos salvado, los habitantes dieron a la ciudad el nombre de Saint-Michel, que se convirti\u00F3 en Saint-Mihiel por deformaci\u00F3n.\nLa segunda leyenda se remonta a alrededor del a\u00F1o 709. El conde Wulfoad, que regresaba de una peregrinaci\u00F3n al monte Gargan y se alojaba en el castillo de Heudicourt, estaba cazando en el bosque de Castelion, actual Saint-Christophe. Llevaba consigo un relicario que su capell\u00E1n hab\u00EDa colgado en las ramas de un avellano. Cuando intent\u00F3 salir y agarrar el relicario, la rama se levant\u00F3 e hizo lo mismo varias veces con el mismo efecto. Por ello, decidi\u00F3 construir all\u00ED el monasterio que quer\u00EDa crear. Dot\u00F3 a la abad\u00EDa de muchas tierras, entre ellas las de Godin\u00E9court, de las que se hicieron cargo los benedictinos. Saint-Mihiel debe su nombre al Arc\u00E1ngel Miguel, patr\u00F3n de la ciudad, al que est\u00E1 dedicada la abad\u00EDa benedictina.\n\nEl bosque estatal de Gaumont se extiende en parte por el territorio del municipio de Saint-Mihiel. Durante la guerra de 1914-1918, este bosque formaba parte del Saliente de Saint-Mihiel, una cabeza de puente para las tropas alemanas dentro de las l\u00EDneas francesas y, por tanto, ocupado por divisiones b\u00E1varas. La Fontaine des Carmes fue construida por una de estas divisiones. Consiste en una pila de tres l\u00F3bulos, coronada por un pilar con una caracola y el rostro de una antigua deidad."@es . "Fontaine des carmes"@fr . "837000584" .