. . . . . . "Das Wort %AB \u201Egut\u201C %BB hat mehrere Bedeutungen, die sich \u00FCberschneiden und aufeinander Bezug nehmen. Es birgt eine tiefe Mehrdeutigkeit in sich und oszilliert unaufh\u00F6rlich zwischen dem moralischen Wert dessen, was gerecht ist, der Materialit\u00E4t eines Besitzes, dem Ma\u00DF einer Intensit\u00E4t oder der St\u00E4rkung einer Gewissheit. Es bezeichnet ebenso sehr einen physischen oder moralischen Zustand wie den Begriff des Nutzens oder des Gewinns. Diese doppelte Bedeutung dient als roter Faden, um die Projekte von Th\u00E9o Sauv\u00E9e und Lina Zegrani-Monro miteinander in Verbindung zu bringen, die beide 2026 Preistr\u00E4gerinnen der \u201EChantiers-R\u00E9sidence\u201C waren, einem von Passerelle und DDA Bretagne getragenen Programm.\n\nObwohl ihre Ans\u00E4tze unterschiedlich sind, st\u00FCtzen sich Th\u00E9o Sauv\u00E8 und Lina Zegrani-Monro auf greifbare Elemente, um die engen Verbindungen zwischen den Mechanismen des Blicks und dem Status der Dinge, die uns umgeben, zu hinterfragen. In beiden F\u00E4llen ist das Betrachten niemals eine neutrale Geste: Der gew\u00E4hlte Rahmen bestimmt, was sichtbar, begehrenswert, wertvoll oder vernachl\u00E4ssigbar wird.\n\nIn \u201EIci et l\u2019\u201C, Th\u00E9o Sauv\u00E9s \u201EMayenne\u201C, das ein Videotriptychon, eine Gem\u00E4ldeserie und Texte vereint, richtet der K\u00FCnstler seinen Blick aufmerksam und intim auf sein Heimatdorf. Er verweilt an jenen Orten, an denen man vorbeigeht, ohne sie unbedingt zu sehen \u2013 Stra\u00DFen, Parkpl\u00E4tze, Stadtr\u00E4nder und Randgebiete \u2013 sondern auch auf die Gesten von Freunden, vertraute Orte und fl\u00FCchtige Momente, aus denen sich der Alltag zusammensetzt. Der K\u00FCnstler filmt, schreibt, malt und kehrt dann zu den Bildern und Orten zur\u00FCck, wobei er sie von einem Medium ins andere \u00FCberf\u00FChrt. Im Laufe dieser Bewegungen wird eine gew\u00F6hnliche Landschaft zu einem Bild, das es zu betrachten gilt, verwandelt sich ein Bild in Material, das es neu zu inszenieren gilt, und ein Moment offenbart sich auf andere Weise. Ihre Werke verleihen so dem, was gew\u00F6hnlich im Hintergrund bleibt, eine zus\u00E4tzliche Tiefe, und offenbaren den emotionalen Wert vertrauter Orte und Gesten, jenseits ihrer Funktion oder ihrer scheinbaren Banalit\u00E4t. Die im Titel genannten \u201E%AB Gemeing\u00FCter %BB\u201C sind somit im Singular als Verweis auf das zu verstehen, was uns miteinander verbindet. Indem sie ihre Aufmerksamkeit auf diese gew\u00F6hnlichen Orte und Momente richtet, macht die K\u00FCnstlerin sichtbar, was in unseren gemeinsamen Alltagserfahrungen einen oft unsichtbaren, aber wesentlichen kollektiven Reichtum ausmacht.\n\nBei Lina Zegrani-Monro ist der Titel anders zu verstehen. In \u201ENiemand kann den Unterschied sehen und jeder bewundert sie\u201C, einem Projekt, das Videos, Skulpturen und Installationen vereint, zeichnet die K\u00FCnstlerin die Geschichte des Acetats nach, einem Material, das zun\u00E4chst zur Nachahmung kostbarer Werkstoffe wie Schildpatt oder Elfenbein verwendet wurde, bevor es zur Herstellung von Filmrollen dienteund schlie\u00DFlich in die Welt allt\u00E4glicher Gegenst\u00E4nde, von Brillen bis hin zu Haarspangen, die in Serie hergestellt werden und manchmal fast schon Wegwerfcharakter haben. Indem sie die Wandlungen dieses Materials erforscht, hinterfragt sie die Grenzen zwischen Allt\u00E4glichem und Kostbarem, aber auch unsere Art, Dinge zu betrachten und ihnen Wert beizumessen. Von den Bullaugen von Passagierschiffen \u00FCber die Schaufenster von Optikern bis hin zu Kinos\u00E4len bilden die Werke einen Parcours zwischen verschiedenen Sehdispositiven, in dem sich scheinbar weit voneinander entfernte Objekte und Geschichten gegenseitig erg\u00E4nzen. Indem er sie verschiebt und miteinander verkn\u00FCpft, enth\u00FCllt der K\u00FCnstler die wirtschaftlichen Zusammenh\u00E4nge, die Verwendungsweisen und die Vorstellungswelten, die sie in sich tragen.\n\nZwischen dem Nahen und dem Kollektiven, dem Intimen und dem Wirtschaftlichen, dem Fl\u00FCchtigen und dem Bleibenden verschieben die Werke von Th\u00E9o und Lina sanft unsere Aufmerksamkeitsgrenzen. Sie laden uns ein, noch einmal hinzuschauen und uns vielleicht zu fragen, was um uns herum es verdient, (erneut) betrachtet zu werden.\n\nGastkuratorin: Katia Porro\n\nIm Rahmen von \u201EChantiers | R\u00E9sidence\u201C, einem Programm f\u00FCr aufstrebende K\u00FCnstler in der Bretagne, das vom Passerelle Centre d\u2019art contemporain und Documents D\u2019Artistes Bretagne durchgef\u00FChrt wird"@de . "The word %AB \"well\" %BB has several meanings that intersect and echo one another. It carries within it a profound ambiguity, constantly oscillating between the moral value of what is right, the materiality of possession, the measurement of intensity, and the reinforcement of certainty. It denotes just as much a physical or moral state as it does a notion of utility or profit. It is this dual meaning that serves as a guiding thread to connect the projects of Th\u00E9o Sauv\u00E9e and Lina Zegrani-Monro, both of whom were awarded residencies through the Chantiers-R\u00E9sidence program in 2026, an initiative led by Passerelle and DDA Bretagne.\n\nAlthough their approaches are distinct, Th\u00E9o Sauv\u00E9e and Lina Zegrani-Monro draw on tangible elements to explore the close connections between the mechanisms of the gaze and the status of the things around us. In both cases, looking is never a neutral act: it is the chosen frame that determines what becomes visible, desirable, precious, or negligible.\n\nIn *Ici et l\u2019E*, Th\u00E9o Sauv\u2019s *Mayenne*\u2014which brings together a video triptych, a series of paintings, and written works\u2014 the artist\u2019s gaze rests attentively and intimately on the village of his childhood. He lingers on those places we pass through without necessarily seeing them\u2014roads, parking lots, urban fringes, and outlying areas\u2014 but also on the gestures of friends, familiar places, and fleeting moments that make up everyday life. The artist films, writes, paints, and then revisits the images and places, transforming them from one medium to another. Through these movements, an ordinary landscape becomes an image to be viewed, an image transforms into material to be replayed, and a moment reveals itself in a new light. Her works thus lend depth to what usually remains in the background,, revealing the emotional value of familiar places and gestures, beyond their function or apparent banality. The \u201Ccommons\u201D in the title are thus to be understood in the singular as a reference to what connects us to one another. By drawing attention to these ordinary places and moments, the artist reveals what, in our shared daily experiences, constitutes a collective wealth that is often invisible but essential.\n\nWith Lina Zegrani-Monro, the title takes on a different meaning. In *No One Can See the Difference and Everyone Admires Them*, a project combining video, sculpture, and installation, the artist traces the history of acetate, a material initially used to imitate precious materials such as tortoiseshell or ivory, before being used to manufacture film stockand eventually finding its way into everyday objects\u2014from eyeglasses to hair clips\u2014mass-produced and sometimes almost disposable. By exploring the transformations of this material, she questions the boundaries between the ordinary and the precious, as well as the way we perceive and assign value to things. From the portholes of ocean liners to opticians\u2019 display cases and movie theaters, the works trace a path through various visual devices, where seemingly disparate objects and stories resonate with one another. By repositioning and combining them, the artist reveals the economic realities, uses, and imaginaries they embody.\n\nBetween the personal and the collective, the intimate and the economic, the ephemeral and the enduring, Th\u00E9o and Lina\u2019s works gently shift the boundaries of our attention. They invite us to look again\u2014and perhaps to ask ourselves what, around us, deserves to be (re)examined.\n\nGuest Curator: Katia Porro\n\nAs part of Chantiers | R%E9sidence, a program for emerging artists in Brittany led by Passerelle Center for Contemporary Art and Documents D\u2019Artistes Bretagne"@en . "La parola %AB \"bene\" %BB possiede diversi significati che si intrecciano e si rispondono a vicenda. Racchiude in s\u00E9 una profonda ambiguit\u00E0, oscillando incessantemente tra il valore morale di ci\u00F2 che \u00E8 giusto, la materialit\u00E0 di un possesso, la misura di un\u2019intensit\u00E0 o il rafforzamento di una certezza. Indica tanto uno %E9stato fisico o morale quanto una nozione di utilit\u00E0 o di profitto. \u00C8 proprio questo doppio significato che funge da filo conduttore per mettere in relazione i progetti di Th%E9o Sauv%E9 e di Lina Zegrani-Monro, entrambi vincitori dei Chantiers-R\u00E9sidence nel 2026, un programma promosso da Passerelle e DDA Bretagne.\n\nSebbene i loro approcci siano distinti, Th\u00E9o Sauv\u00E8 e Lina Zegrani-Monro si avvalgono di elementi tangibili per interrogarsi sugli stretti legami tra i meccanismi dello sguardo e lo status delle cose che ci circondano. In entrambi i casi, lo sguardo non \u00E8 mai un gesto neutro: \u00E8 l\u2019inquadramento scelto a determinare ci\u00F2 che diventa visibile, desiderabile, prezioso o trascurabile.\n\nIn *Ici et l\u00E0*, la Mayenne di Th\u00E9o Sauv\u00E9e, che riunisce un trittico di video, una serie di dipinti e alcuni scritti, lo sguardo dell\u2019artista si posa con attenzione e intimit\u00E0 sul villaggio della sua infanzia. Si sofferma su quei luoghi che si attraversano senza necessariamente vederli \u2013 strade, parcheggi, margini urbani e spazi periferici \u2013 ma anche sui gesti di amicizia, sui luoghi familiari e sui momenti fugaci che compongono la quotidianit\u00E0. L\u2019artista filma, scrive, dipinge, poi ritorna sulle immagini e sui luoghi, facendoli passare da un mezzo all\u2019altro. Nel corso di questi spostamenti, un paesaggio ordinario diventa un\u2019immagine da guardare, un\u2019immagine si trasforma in materia da riprodurre, un momento si mostra in modo diverso. Le sue opere conferiscono cos\u00EC profondit\u00E0 a ci\u00F2 che solitamente passa in secondo piano,, rivelando il valore affettivo di luoghi e gesti familiari, al di l\u00E0 della loro funzione o della loro apparente banalit\u00E0. I \u00ABbeni comuni\u00BB del titolo vanno quindi intesi al singolare come un riferimento a ci\u00F2 che ci unisce gli uni agli altri. Prestando attenzione a questi luoghi e a questi momenti ordinari, l\u2019artista mette in luce ci\u00F2 che, nelle nostre esperienze quotidiane condivise, costituisce una ricchezza collettiva spesso invisibile, ma essenziale.\n\nCon Lina Zegrani-Monro, il titolo assume un altro significato. In \u00ABNessuno pu\u00F2 vedere la differenza e tutti li ammirano\u00BB, un progetto che riunisce video, scultura e installazione, l\u2019artista ripercorre la storia dell\u2019aceta, un materiale inizialmente utilizzato per imitare materiali preziosi come il guscio di tartaruga o l\u2019avorio, prima di essere impiegato nella produzione di pellicole cinematograficheEma e per entrare nel mondo degli oggetti di uso quotidiano, dagli occhiali alle mollette per capelli, prodotti in serie e talvolta quasi usa e getta. Esplorando le trasformazioni di questo materiale, l\u2019artista mette in discussione i confini tra l\u2019ordinario e il prezioso, ma anche il nostro modo di guardare e di attribuire valore alle cose. Dagli obl\u00F2 delle navi da crociera alle vetrine degli ottici, fino alle sale cinematografiche, le opere compongono un percorso tra diversi dispositivi di visione, dove oggetti e storie apparentemente distanti si rispondono a vicenda. Spostandole e associandole, l\u2019artista rivela le dinamiche, gli usi e gli immaginari di cui sono portatrici.\n\nTra il personale e il collettivo, l\u2019intimo e l\u2019economico, l\u2019effimero e ci\u00F2 che rimane, le opere di Th\u00E9o e Lina spostano delicatamente i nostri limiti di attenzione. Ci invitano a guardare ancora, e forse a chiederci cosa, intorno a noi, meriti di essere (ri)guardato.\n\nCuratrice invitata: Katia Porro\n\nNell\u2019ambito di Chantiers | R%E9sidence, programma rivolto agli artisti emergenti in Bretagna condotto da Passerelle Centre d\u2019art contemporain e Documents D\u2019Artistes Bretagne"@it . "Het woord %AB goed %BB heeft verschillende betekenissen die elkaar kruisen en op elkaar aansluiten. Het draagt een diepe dubbelzinnigheid in zich en schommelt voortdurend tussen de morele waarde van wat rechtvaardig is, de materialiteit van een bezit, de mate van een intensiteit of de versterking van een zekerheid. Het verwijst evenzeer naar een fysieke of morele toestand als naar een begrip van nut of winst. Het is deze dubbele betekenis die als rode draad dient om de projecten van Th\u00E9o Sauv\u00E9e en Lina Zegrani-Monro met elkaar te verbinden, beiden laureaten van de Chantiers-R\u00E9sidence in 2026, een programma dat wordt gedragen door Passerelle en DDA Bretagne.\n\nHoewel hun benaderingen verschillend zijn, baseren Th\u00E9o Sauv\u00E8 en Lina Zegrani-Monro zich op tastbare elementen om de nauwe verbanden tussen de manieren waarop we kijken en de status van de dingen om ons heen te onderzoeken. In beide gevallen is kijken nooit een neutrale handeling: het is het gekozen kader dat bepaalt wat zichtbaar, begeerlijk, waardevol of verwaarloosbaar wordt.\n\nIn *Ici et l\u00E0*, het werk van Th\u00E9o Sauv\u00E9e over de Mayenne, dat bestaat uit een drieluik van video\u2019s, een reeks schilderijen en teksten, richt de kunstenaar zijn blik aandachtig en intiem op het dorp waar hij zijn jeugd doorbracht. Hij blijft hangen bij die plekken waar men langsloopt zonder ze per se te zien \u2013 wegen, parkeerplaatsen, stadsranden en perifere gebieden \u2013 maar ook op de gebaren van vrienden, de vertrouwde plekken en de vluchtige momenten waaruit het dagelijks leven bestaat. De kunstenaar filmt, schrijft, schildert en keert vervolgens terug naar de beelden en de plekken, waarbij hij ze van het ene medium naar het andere laat overgaan. Tijdens deze omzwervingen wordt een alledaags landschap een beeld om naar te kijken, verandert een beeld in materiaal om opnieuw te beleven, en laat een moment zich op een andere manier zien. Haar werken geven zo diepgang aan wat gewoonlijk op de achtergrond blijft,, en onthullen zo de emotionele waarde van vertrouwde plaatsen en gebaren, die verder reikt dan hun functie of hun schijnbare alledaagsheid. De %AB gemeenschappelijke goederen %BB uit de titel moeten dus in het enkelvoud worden opgevat als een verwijzing naar wat ons met elkaar verbindt. Door aandacht te schenken aan deze alledaagse plekken en momenten, laat de kunstenaar zien wat in onze gedeelde dagelijkse ervaringen een collectieve rijkdom vormt die vaak onzichtbaar, maar essentieel is.\n\nBij Lina Zegrani-Monro krijgt de titel een andere betekenis. In *Niemand ziet het verschil en iedereen bewondert ze*, een project dat video\u2019s, beeldhouwkunst en installaties verenigt, volgt de kunstenaar de geschiedenis van de acetaat, een materiaal dat aanvankelijk werd gebruikt om kostbare materialen zoals schildpad of ivoor na te bootsen, en later diende voor de productie van filmrollenen vervolgens zijn weg vond naar alledaagse voorwerpen, van brillen tot haarspeldjes, die in serie worden geproduceerd en soms bijna wegwerpbaar zijn. Door de transformaties van dit materiaal te verkennen, stelt ze de grenzen tussen het alledaagse en het kostbare ter discussie, maar ook de manier waarop we naar dingen kijken en er waarde aan toekennen. Van de patrijspoorten van passagiersschepen tot de etalages van opticiens en bioscoopzalen: de werken vormen een parcours langs verschillende kijkvormen, waarin ogenschijnlijk ver van elkaar verwijderde voorwerpen en verhalen op elkaar aansluiten. Door ze te verplaatsen en met elkaar te verbinden, onthult de kunstenaar de economische aspecten, de gebruikswijzen en de verbeeldingswerelden die ze in zich dragen.\n\nTussen het persoonlijke en het collectieve, het intieme en het economische, het vluchtige en het blijvende: de werken van Th\u00E9o en Lina verleggen op subtiele wijze de grenzen van onze aandacht. Ze nodigen ons uit om nog eens goed te kijken, en ons misschien af te vragen wat er om ons heen de moeite waard is om (opnieuw) bekeken te worden.\n\nGastcurator: Katia Porro\n\nIn het kader van Chantiers | R%E9sidence, een programma voor opkomende kunstenaars in Bretagne, georganiseerd door Passerelle Centre d\u2019art contemporain en Documents D\u2019Artistes Bretagne"@nl . "La palabra \u00AB%ABbien%BB\u00BB tiene varios significados que se entrecruzan y se complementan. En s\u00ED misma encierra una profunda ambig\u00FCedad, oscilando sin cesar entre el valor moral de lo que es justo, la materialidad de una posesi\u00F3n, la medida de una intensidad o el refuerzo de una certeza. Designa tanto un estado f\u00EDsico o moral como una noci\u00F3n de utilidad o beneficio. Es este doble sentido el que sirve de hilo conductor para relacionar los proyectos de Th\u00E9o Sauv\u00E9e y Lina Zegrani-Monro, ambos galardonados con los Chantiers-R\u00E9sidence en 2026, un programa impulsado por Passerelle y DDA Bretagne.\n\nAunque sus enfoques son distintos, Th\u00E9o Sauv\u00E9e y Lina Zegrani-Monro se basan en elementos tangibles para cuestionar los estrechos v\u00EDnculos entre los mecanismos de la mirada y el estatus de las cosas que nos rodean. En ambos casos, mirar nunca es un gesto neutro: es el marco elegido el que determina qu\u00E9 se vuelve visible, deseable, valioso o insignificante.\n\nEn *Ici et l\u00E0*, la Mayenne de Th\u00E9o Sauv\u00E9e, que re\u00FAne un tr\u00EDptico de v\u00EDdeos, una serie de pinturas y textos, la mirada del artista se posa con atenci\u00F3n e intimidad sobre el pueblo de su infancia. Se detiene en esos lugares por los que pasamos sin necesariamente verlos \u2014carreteras, aparcamientos, zonas perif\u00E9ricas y espacios marginales\u2014 pero tambi\u00E9n en los gestos de los amigos, los lugares familiares y los momentos fugaces que conforman la vida cotidiana. El artista filma, escribe, pinta y, a continuaci\u00F3n, vuelve sobre las im\u00E1genes y los lugares, traslad\u00E1ndolos de un medio a otro. A lo largo de estos desplazamientos, un paisaje corriente se convierte en una imagen que contemplar, una imagen se transforma en materia que reinterpretar, un momento se deja ver de otra manera. Sus obras confieren as\u00ED profundidad a lo que suele quedar en segundo plano,, revelando el valor afectivo de lugares y gestos familiares, m\u00E1s all\u00E1 de su funci\u00F3n o de su aparente banalidad. Los \u00ABbienes comunes\u00BB del t\u00EDtulo deben entenderse, pues, en singular, como una referencia a lo que nos une unos a otros. Al prestar atenci\u00F3n a estos lugares y momentos cotidianos, la artista nos muestra aquello que, en nuestras experiencias diarias compartidas, constituye una riqueza colectiva a menudo invisible, pero esencial.\n\nCon Lina Zegrani-Monro, el t\u00EDtulo se entiende de otra manera. En \u00ABNadie puede ver la diferencia y todo el mundo los admira\u00BB, un proyecto que re\u00FAne v\u00EDdeos, escultura e instalaci\u00F3n, la artista recorre la historia de la aceta, un material que, en un principio, se utilizaba para imitar materiales preciosos como el caparaz\u00F3n de tortuga o el marfil, antes de servir para la fabricaci\u00F3n de pel\u00EDculas de cineEma y pasar a formar parte de objetos cotidianos, desde gafas hasta pinzas para el pelo, fabricados en serie y, en ocasiones, casi desechables. Al explorar las transformaciones de este material, la artista cuestiona las fronteras entre lo com\u00FAn y lo valioso, pero tambi\u00E9n nuestra forma de mirar y de otorgar valor a las cosas. Desde las ventanas de los transatl\u00E1nticos hasta los escaparates de las \u00F3pticas, pasando por las salas de cine, las obras trazan un recorrido entre diferentes dispositivos de visi\u00F3n, en el que objetos e historias aparentemente distantes se responden entre s\u00ED. Al desplazarlas y asociarlas, el artista revela las econom\u00EDas, los usos y los imaginarios que estas encierran.\n\nEntre lo cercano y lo colectivo, lo \u00EDntimo y lo econ\u00F3mico, lo ef\u00EDmero y lo perdurable, las obras de Th\u00E9o y Lina desplazan suavemente nuestros umbrales de atenci\u00F3n. Nos invitan a seguir mirando y, tal vez, a preguntarnos qu\u00E9 es lo que, a nuestro alrededor, merece ser (re)mirado.\n\nComisaria invitada: Katia Porro\n\nEn el marco de Chantiers | R%E9sidence, un programa dirigido a artistas emergentes de Breta\u00F1a y gestionado por Passerelle Centre d\u2019art contemporain y Documents D\u2019Artistes Bretagne"@es . "Le mot \u00AB bien \u00BB poss\u00E8de plusieurs sens qui se croisent et se r\u00E9pondent. Il porte en lui une profonde ambigu\u00EFt\u00E9, oscillant sans cesse entre la valeur morale de ce qui est juste, la mat\u00E9rialit\u00E9 d\u2019une possession, la mesure d\u2019une intensit\u00E9 ou le renforcement d'une certitude. Il d\u00E9signe tout autant un \u00E9tat physique ou moral qu'une notion d'utilit\u00E9 ou de profit. C\u2019est ce double sens qui sert de fil conducteur pour mettre en relation les projets de Th\u00E9o Sauv\u00E9 et de Lina Zegrani-Monro, tou\u00B7tes deux laur\u00E9at\u00B7es des Chantiers-R\u00E9sidence en 2026, un programme port\u00E9 par Passerelle et DDA Bretagne.\n\nBien que leurs d\u00E9marches soient distinctes, Th\u00E9o Sauv\u00E9 et Lina Zegrani-Monro s\u2019appuient sur des \u00E9l\u00E9ments tangibles pour interroger les liens \u00E9troits entre les dispositifs du regard et le statut des choses qui nous entourent. Dans les deux cas, regarder n\u2019est jamais un geste neutre : c\u2019est le cadre choisi qui d\u00E9termine ce qui devient visible, d\u00E9sirable, pr\u00E9cieux ou n\u00E9gligeable.\n\nDans Ici et l\u00E0, la Mayenne de Th\u00E9o Sauv\u00E9, qui r\u00E9unit un triptyque de vid\u00E9os, une s\u00E9rie de peintures et des \u00E9crits, le regard de l\u2019artiste se pose avec attention et intimit\u00E9 sur son village d\u2019enfance. Il s\u2019attarde sur ces endroits que l\u2019on traverse sans n\u00E9cessairement les voir \u2013 routes, parkings, franges urbaines et espaces p\u00E9riph\u00E9riques \u2013 mais aussi sur les gestes d\u2019ami\u00B7es, les lieux familiers et les moments fugitifs qui composent un quotidien. L\u2019artiste filme, \u00E9crit, peint, puis revient sur les images et les lieux, les faisant passer d\u2019un m\u00E9dium \u00E0 l\u2019autre. Au fil de ces d\u00E9placements, un paysage ordinaire devient une image \u00E0 regarder, une image se transforme en mati\u00E8re \u00E0 rejouer, un moment se donne \u00E0 voir autrement. Ses \u0153uvres conf\u00E8rent ainsi une \u00E9paisseur \u00E0 ce qui passe habituellement \u00E0 l\u2019arri\u00E8re-plan, r\u00E9v\u00E9lant la valeur affective de lieux et de gestes familiers, au-del\u00E0 de leur fonction ou de leur apparente banalit\u00E9. Les \u00AB biens communs \u00BB du titre sont ainsi \u00E0 entendre au singulier comme une r\u00E9f\u00E9rence \u00E0 ce qui nous relie les un\u00B7es aux autres. En portant attention \u00E0 ces lieux et ces moments ordinaires, l\u2019artiste donne \u00E0 voir ce qui, dans nos exp\u00E9riences quotidiennes partag\u00E9es, constitue une richesse collective souvent invisible, mais essentielle.\n\nAvec Lina Zegrani-Monro, le titre s\u2019entend autrement. Dans Personne ne peut voir la diff\u00E9rence et chacun\u00B7e les admire, un projet r\u00E9unissant vid\u00E9os, sculpture et installation, l\u2019artiste retrace l\u2019histoire de l\u2019ac\u00E9tate, une mati\u00E8re d\u2019abord utilis\u00E9e pour imiter des mat\u00E9riaux pr\u00E9cieux comme l\u2019\u00E9caille de tortue ou l\u2019ivoire, avant de servir \u00E0 la fabrication de pellicules de cin\u00E9ma et d\u2019entrer dans celle d\u2019objets courants, des lunettes aux pinces \u00E0 cheveux, produits en s\u00E9rie et parfois presque jetables. En explorant les transformations de cette mati\u00E8re, elle interroge les fronti\u00E8res entre le commun et le pr\u00E9cieux, mais aussi notre mani\u00E8re de regarder et de donner de la valeur aux choses. Des hublots de paquebots aux vitrines des opticiens, jusqu\u2019aux salles de cin\u00E9ma, les \u0153uvres composent un parcours entre diff\u00E9rents dispositifs de vision, o\u00F9 des objets et des histoires apparemment \u00E9loign\u00E9s se r\u00E9pondent. En les d\u00E9pla\u00E7ant et en les associant, l\u2019artiste r\u00E9v\u00E8le les \u00E9conomies, les usages et les imaginaires dont ils sont porteurs.\n\nEntre le proche et le collectif, l\u2019intime et l\u2019\u00E9conomique, l\u2019\u00E9ph\u00E9m\u00E8re et ce qui demeure, les \u0153uvres de Th\u00E9o et Lina d\u00E9placent doucement nos seuils d\u2019attention. Elles nous invitent \u00E0 regarder encore, et peut-\u00EAtre \u00E0 nous demander ce qui, autour de nous, m\u00E9rite d\u2019\u00EAtre (re)gard\u00E9.\n\nCommissaire invit\u00E9e : Katia Porro\n\nDans le cadre des Chantiers | R\u00E9sidence, programme \u00E0 destination des artistes \u00E9mergents en Bretagne men\u00E9 par Passerelle Centre d\u2019art contemporain et Documents D\u2019Artistes Bretagne"@fr . . .