. . . . . . "The original church, destroyed after the fire of 1498, was replaced in 1507 by a new church dedicated to Saints Peter and Paul, which, after various restorations and alterations from the 18th to the 20th century, was destroyed in December 1944\nA calvary and an engraved stone dated 1779 and a cross (dated 1890), the only remains of this church (visible by passing under the arches that separate the church from the bell tower) decorate an exterior wall of the present church\nIn October 1946, the Bennwihrians, mainly Catholics, had a temporary church consecrated in the barracks village, resembling an airplane hangar topped by a bell-tower and replacing the temporary Catholic chapel originally built in the school barracks\nIn the summer of 1959, the inauguration of the new church marked the last act in the reconstruction of the present village of Bennwihr. The contemporary church designed by the architects Pierre Pouradier-Duteil and Georges Pillon is financed by considerable sums which bear witness to the sacrifices made by the Bennwihrians (25 million Francs, 12 of which for the stained-glass windows) and by war damage compensation (36,323,040 Francs)\nRenovated in 1997 by the architect Jacques Prioleau, the new church, whose roof tiles take up the so-called Burgundian motif, is composed of three parts:\n-\tthe nave which comprises:\n\u25E6 stained-glass windows, created by the painter and art glassmaker Martineau, representing the symbols of the Resurrection of Christ,\n\u25E6 an altar in Carrara marble, at the back of the choir,\n\u25E6 a glorious Christ (at the back of the choir) and a Virgin (on the right at the entrance of the choir), statues made by the sculptor Kepplin,\n\u25E6 a chapel, (to the left of the choir), dedicated to the Virgin Mary, presenting, above its access door, 2 statues of the church destroyed in December 1944, sheltered by the inhabitants of Bennwihr,\n\u25E6 a Way of the Cross, representing the Passion of Christ,\n\u25E6 a circular baptistery, decorated with brightly coloured glass slabs,\n- a bell tower (42 m high) made of sandstone ashlars (from the church and other destroyed buildings in the village); this Italian-style campanile, open on all four sides, best propagates the ringing of the bells."@en . "L\u2019\u00E9glise d\u2019origine, d\u00E9truite suite \u00E0 l\u2019incendie de 1498, est remplac\u00E9e en 1507, par une nouvelle \u00E9glise d\u00E9di\u00E9e aux Saints-Pierre-et-Paul, qui apr\u00E8s diverses restaurations et remaniements du XVIIIe au XXe s., est d\u00E9truite en d\u00E9cembre 1944. \nUn calvaire et une pierre grav\u00E9e dat\u00E9s de 1779 et une croix (dat\u00E9e de 1890), seuls vestiges de cette \u00E9glise (visibles en passant sous les arches qui s\u00E9parent l\u2019\u00E9glise du clocher) ornent un mur ext\u00E9rieur de l\u2019actuelle \u00E9glise. \nEn octobre 1946, les Bennwihriens, essentiellement catholiques, font consacrer dans le village de baraques une \u00E9glise provisoire ressemblant \u00E0 un hangar d\u2019aviation surmont\u00E9 d\u2019un clocheton et rempla\u00E7ant la chapelle catholique provisoire am\u00E9nag\u00E9e initialement dans la baraque de l'\u00E9cole. \nAu cours de l'\u00E9t\u00E9 1959, l\u2019inauguration de la nouvelle \u00E9glise, marque le dernier acte de la reconstruction du village actuel de Bennwihr. L\u2019\u00E9glise contemporaine des architectes Pierre Pouradier-Duteil et Georges Pillon est financ\u00E9e par des sommes consid\u00E9rables qui t\u00E9moignent des sacrifices consentis par les Bennwihriens (25 millions de Francs dont 12 pour les vitraux en dalles de verre) et par des indemnit\u00E9s de dommages de guerre (36.323.040 de Francs). \nR\u00E9nov\u00E9e en 1997 par l\u2019architecte Jacques Prioleau, la nouvelle \u00E9glise, dont les tuiles du toit reprennent le motif dit bourguignon, se compose de trois parties :\n-\tla nef qui comprend :\n\u25E6\tdes vitraux, r\u00E9alis\u00E9s par le peintre et verrier d\u2019art Martineau, repr\u00E9sentant les symboles de la R\u00E9surrection du Christ, \n\u25E6\tun autel en marbre de Carrare, en fond de ch\u0153ur,\n\u25E6\tun Christ glorieux (au fond du ch\u0153ur) et une Vierge (\u00E0 droite \u00E0 l\u2019entr\u00E9e du ch\u0153ur), statues r\u00E9alis\u00E9es par le scuplteur Kepplin, \n\u25E6\tune chapelle, (\u00E0 gauche du ch\u0153ur), d\u00E9di\u00E9e \u00E0 la Vierge Marie, pr\u00E9sentant, au-dessus de sa porte d\u2019acc\u00E8s, 2 statues de l\u2019\u00E9glise d\u00E9truite en d\u00E9cembre 1944, mises \u00E0 l\u2019abri par les habitants de Bennwihr, \n\u25E6\tun chemin de croix, repr\u00E9sentant la Passion du Christ, \n\u25E6\tun baptist\u00E8re circulaire, orn\u00E9 de dalles de verre aux couleurs vives,\n- une tour-clocher (haute de 42 m) en pierres de taille en gr\u00E8s (provenant de l\u2019\u00E9glise et d'autres \u00E9difices du village d\u00E9truits) ; ce campanile \u00E0 l\u2019italienne, ouvert sur ses 4 c\u00F4t\u00E9s, propage ainsi au mieux la sonnerie des cloches."@fr . "La chiesa originaria, distrutta da un incendio nel 1498, fu sostituita nel 1507 da una nuova chiesa dedicata ai Santi Pietro e Paolo, che dopo vari restauri e modifiche dal XVIII al XX secolo, fu distrutta nel dicembre 1944\nUn calvario e una pietra incisa del 1779 e una croce (datata 1890), unici resti di questa chiesa (visibili passando sotto gli archi che separano la chiesa dal campanile), ornano una parete esterna della chiesa attuale\nNell'ottobre del 1946, i bennwihriani, in maggioranza cattolici, fecero consacrare una chiesa temporanea nel villaggio della caserma, simile a un hangar per aerei sormontato da un campanile, in sostituzione della cappella cattolica provvisoria originariamente allestita nella caserma della scuola\nNell'estate del 1959, l'inaugurazione della nuova chiesa segn\u00F2 l'atto finale della ricostruzione dell'attuale villaggio di Bennwihr. La chiesa contemporanea, progettata dagli architetti Pierre Pouradier-Duteil e Georges Pillon, \u00E8 stata finanziata con ingenti somme di denaro, che testimoniano i sacrifici della popolazione di Bennwihr (25 milioni di franchi, di cui 12 milioni per le vetrate) e i risarcimenti per i danni di guerra (36.323.040 franchi)\nRistrutturata nel 1997 dall'architetto Jacques Prioleau, la nuova chiesa, il cui tetto di tegole \u00E8 in stile borgognone, \u00E8 composta da tre parti:\n-\tla navata centrale, che comprende :\nvetrate, realizzate dal pittore e artista del vetro Martineau, che rappresentano i simboli della Resurrezione di Cristo,\nun altare in marmo di Carrara in fondo al coro,\nun Cristo glorioso (in fondo al coro) e una Vergine (a destra all'ingresso del coro), statue dello scultore Kepplin,\nuna cappella (a sinistra del coro), dedicata alla Vergine Maria, con due statue provenienti dalla chiesa distrutta nel dicembre 1944, riparate dagli abitanti di Bennwihr, sopra la porta,\nuna Via Crucis che rappresenta la Passione di Cristo,\nun battistero circolare, decorato con piastrelle di vetro dai colori vivaci,\n- un campanile (alto 42 m) in conci di arenaria (provenienti dalla chiesa e da altri edifici distrutti del villaggio); questo campanile all'italiana, aperto su tutti e quattro i lati, propaga in modo ottimale il suono delle campane."@it . "La iglesia original, destruida por un incendio en 1498, fue sustituida en 1507 por una nueva iglesia dedicada a los santos Pedro y Pablo, que tras varias restauraciones y alteraciones desde el siglo XVIII hasta el XX, fue destruida en diciembre de 1944\nUn calvario y una piedra grabada fechada en 1779 y una cruz (fechada en 1890), \u00FAnicos restos de esta iglesia (visibles al pasar por debajo de los arcos que separan la iglesia del campanario), adornan un muro exterior de la iglesia actual\nEn octubre de 1946, los bennwihrianos, mayoritariamente cat\u00F3licos, hicieron consagrar una iglesia provisional en el poblado del cuartel, que se asemejaba a un hangar de aviones coronado por un campanario, en sustituci\u00F3n de la capilla cat\u00F3lica provisional instalada originalmente en el cuartel de la escuela\nEn el verano de 1959, la inauguraci\u00F3n de la nueva iglesia marc\u00F3 el acto final de la reconstrucci\u00F3n del actual pueblo de Bennwihr. La iglesia contempor\u00E1nea, dise\u00F1ada por los arquitectos Pierre Pouradier-Duteil y Georges Pillon, fue financiada con considerables sumas de dinero, que atestiguan los sacrificios del pueblo de Bennwihr (25 millones de francos, de los cuales 12 millones para las vidrieras) y las indemnizaciones por da\u00F1os de guerra (36.323.040 francos)\nRenovada en 1997 por el arquitecto Jacques Prioleau, la nueva iglesia, cuyas tejas son de estilo borgo\u00F1\u00F3n, consta de tres partes:\n-\tla nave, que incluye :\n? Vidrieras, realizadas por el pintor y vidriero Martineau, que representan los s\u00EDmbolos de la Resurrecci\u00F3n de Cristo,\n...un altar de m\u00E1rmol de Carrara en el fondo del coro,\n? un Cristo glorioso (al fondo del coro) y una Virgen (a la derecha en la entrada del coro), estatuas del escultor Kepplin,\n? una capilla (a la izquierda del coro), dedicada a la Virgen Mar\u00EDa, con dos estatuas procedentes de la iglesia destruida en diciembre de 1944, resguardadas por los habitantes de Bennwihr, sobre la puerta,\n? un V\u00EDa Crucis, que representa la Pasi\u00F3n de Cristo,\n... un baptisterio circular, decorado con azulejos de colores vivos,\n- un campanario (42 m de altura) de sillares de arenisca (procedentes de la iglesia y de otros edificios destruidos del pueblo); este campanario a la italiana, abierto por los cuatro lados, propaga as\u00ED de forma \u00F3ptima el toque de las campanas."@es . "Die urspr\u00FCngliche Kirche wurde nach einem Brand im Jahr 1498 zerst\u00F6rt und 1507 durch eine neue, den Heiligen Peter und Paul gewidmete Kirche ersetzt, die nach verschiedenen Restaurierungen und Umbauten vom 18. bis zum 20\nEin Kalvarienberg und ein gravierter Stein aus dem Jahr 1779 sowie ein Kreuz (datiert 1890), die einzigen \u00DCberreste dieser Kirche (sichtbar, wenn man unter den B\u00F6gen hindurchgeht, die die Kirche vom Glockenturm trennen), schm\u00FCcken eine Au\u00DFenwand der heutigen Kirche\nIm Oktober 1946 lie\u00DFen die \u00FCberwiegend katholischen Bennwihrer im Barackendorf eine provisorische Kirche weihen, die wie ein Flugzeughangar mit Glockenturm aussah und die provisorische katholische Kapelle ersetzte, die urspr\u00FCnglich in der Schulbaracke eingerichtet worden war\nIm Sommer 1959 wurde die neue Kirche eingeweiht, was den letzten Akt des Wiederaufbaus des heutigen Dorfes Bennwihr darstellte. Die zeitgen\u00F6ssische Kirche der Architekten Pierre Pouradier-Duteil und Georges Pillon wurde durch betr\u00E4chtliche Summen finanziert, die von den Opfern der Bennwihrer zeugen (25 Millionen Francs, davon 12 f\u00FCr die Glasfenster aus Glasplatten), sowie durch Kriegssch\u00E4den (36.323.040 Francs)\nDie 1997 vom Architekten Jacques Prioleau renovierte neue Kirche, deren Dachziegel das sogenannte Burgundermotiv aufgreifen, besteht aus drei Teilen:\n-\tdem Kirchenschiff, das Folgendes umfasst:\n\u25E6 Glasfenster, die von dem Maler und Kunstglaser Martineau angefertigt wurden und die Symbole der Auferstehung Christi darstellen,\n\u25E6 ein Altar aus Carrara-Marmor im Hintergrund des Chors,\n\u25E6 ein glorreicher Christus (am Ende des Chors) und eine Jungfrau (rechts am Eingang zum Chor), Statuen, die von dem Bildhauer Kepplin angefertigt wurden,\n\u25E6 eine Kapelle, (links vom Chor), die der Jungfrau Maria gewidmet ist und \u00FCber ihrer Zugangst\u00FCr 2 Statuen aus der im Dezember 1944 zerst\u00F6rten Kirche aufweist, die von den Einwohnern von Bennwihr in Sicherheit gebracht wurden,\n\u25E6 einen Kreuzweg, der die Passion Christi darstellt,\n\u25E6 ein rundes Baptisterium, das mit farbenfrohen Glasplatten geschm\u00FCckt ist,\n- einen Glockenturm (42 m hoch) aus Sandsteinquadersteinen (die aus der zerst\u00F6rten Kirche und anderen Geb\u00E4uden des Dorfes stammen); dieser Glockenturm im italienischen Stil ist an allen vier Seiten offen und verbreitet so das L\u00E4uten der Glocken am besten."@de . "De oorspronkelijke kerk, verwoest door brand in 1498, werd in 1507 vervangen door een nieuwe kerk gewijd aan de Heiligen Petrus en Paulus, die na verschillende restauraties en verbouwingen van de 18e tot de 20e eeuw in december 1944 werd verwoest\nEen calvarieberg en een gegraveerde steen uit 1779 en een kruis (uit 1890), de enige overblijfselen van deze kerk (zichtbaar door onder de bogen door te gaan die de kerk van de klokkentoren scheiden), sieren een buitenmuur van de huidige kerk\nIn oktober 1946 lieten de overwegend katholieke Bennwihrianen in het barakdorp een tijdelijke kerk inwijden, die leek op een vliegtuighangar met daarop een klokkentoren, ter vervanging van de tijdelijke katholieke kapel die oorspronkelijk in de schoolbarak was ingericht\nIn de zomer van 1959 markeerde de inwijding van de nieuwe kerk het sluitstuk van de wederopbouw van het huidige dorp Bennwihr. De hedendaagse kerk, ontworpen door de architecten Pierre Pouradier-Duteil en Georges Pillon, werd gefinancierd met aanzienlijke bedragen, die getuigen van de opofferingen van de bevolking van Bennwihr (25 miljoen frank, waarvan 12 miljoen voor de gebrandschilderde ramen) en door vergoedingen voor oorlogsschade (36.323.040 frank)\nDe in 1997 door architect Jacques Prioleau gerenoveerde nieuwe kerk, met dakpannen in de zogenaamde Bourgondische stijl, bestaat uit drie delen:\n-\thet schip, dat omvat:\n? gebrandschilderde ramen, gemaakt door de schilder en glaskunstenaar Martineau, die de symbolen van de opstanding van Christus voorstellen,\neen Carrara marmeren altaar achter in het koor,\n? een glorieuze Christus (achter in het koor) en een Maagd (rechts bij de ingang van het koor), beelden van de beeldhouwer Kepplin,\n? een kapel (links van het koor), gewijd aan de Maagd Maria, met boven de deur twee beelden uit de in december 1944 verwoeste kerk, die door de inwoners van Bennwihr worden opgevangen,\neen kruisweg, die het lijden van Christus voorstelt,\n? een ronde doopkapel, versierd met felgekleurde glazen tegels,\n- een klokkentoren (42 m hoog) gemaakt van zandstenen balken (afkomstig van de verwoeste kerk en andere gebouwen in het dorp); deze klokkentoren in Italiaanse stijl, die aan alle vier de zijden open is, verspreidt het luiden van de klokken dus optimaal."@nl . . .