"C'est \u00E0 l'initiative d'un collectionneur passionn\u00E9, \u00E9perdument amoureux de sa ville, Albert Reynaud que le mus\u00E9e d'Arts et Traditions Populaires, voit le jour en 1973."@fr . "The Mus\u00E9e d'Arts et Traditions Populaires (Museum of Popular Arts and Traditions) was created in 1973 by Albert Reynaud, a passionate collector with a deep love for his town."@en . . . . . . . . . . . "C'est \u00E0 l'initiative d'un collectionneur passionn\u00E9, \u00E9perdument amoureux de sa ville, Albert Reynaud que le mus\u00E9e d'Arts et Traditions Populaires, voit le jour en 1973."@fr . "Das Mus\u00E9e d'Arts et Traditions Populaires wurde 1973 auf Initiative von Albert Reynaud, einem leidenschaftlichen Sammler und Liebhaber seiner Stadt, gegr\u00FCndet."@de . "Het Museum voor volkskunst en -tradities werd in 1973 opgericht op initiatief van Albert Reynaud, een gepassioneerde verzamelaar die smoorverliefd was op zijn stad."@nl . "El Museo de Artes y Tradiciones Populares fue creado en 1973 por iniciativa de Albert Reynaud, un coleccionista apasionado y enamorado de su ciudad."@es . "Il Museo delle Arti e Tradizioni Popolari \u00E8 stato creato nel 1973 su iniziativa di Albert Reynaud, un appassionato collezionista follemente innamorato della sua citt\u00E0."@it . "The Mus\u00E9e d'Arts et Traditions Populaires (Museum of Popular Arts and Traditions) was created in 1973 by Albert Reynaud, a passionate collector with a deep love for his town."@en . . "Das Albert Reynaud Museum, das \u00FCber die Rue Covet zug\u00E4nglich ist, kann in zweifacher Hinsicht besichtigt werden: als ehemalige Galerie f\u00FCr Volkskunst und Traditionen, die mit einem Konservatorium f\u00FCr lokale Geschichte verbunden ist, und als mittelalterliches und wiedergeborenes Viertel des Schlosses\r\n\r\nHistorisch gesehen befindet es sich in einem B\u00FCrgerhaus, das auf den Gemeinschaftsr\u00E4umen und Nebengeb\u00E4uden des Herrenhauses errichtet wurde, die aus Inventaren von 1529 und 1540 bekannt sind\r\nSein Eingang entspricht somit dem Nordhof und einem \"Weinhof\"\r\nDie Galerie f\u00FCr landwirtschaftliche Ger\u00E4te besetzt die ehemalige \"H\u00F6hle\" oder Keller und Speisekammer, in der F\u00E4sser, Tonnen und \u00D6lstapel aufbewahrt wurden\r\nDie beiden kleinen Gew\u00F6lber\u00E4ume des religi\u00F6sen und arch\u00E4ologischen Mobiliars dienten als Gef\u00E4ngniszellen f\u00FCr bescheidene Strafen, und der gro\u00DFe Saal f\u00FCr tempor\u00E4re Ausstellungen als K\u00FCche, die durch einen gro\u00DFen Wirtschaftsraum verl\u00E4ngert wurde. Jean-Baptiste I. de Covet wandelte ihn 1605 in einen Pferdestall um, bevor er in den 1660er Jahren zum Speisesaal der Lakaien wurde\r\nDer Raum, der dem Gro\u00DFen Krieg gewidmet ist, wurde einem Teil des gro\u00DFen Empfangssaals entnommen, der als \"du bardat\" bezeichnet wird, nach dem Namen des gepflasterten Weges, der ihn auf der Seite des Hinterhofs s\u00E4umte und der durch zwei Kreuzfenster mit rautenf\u00F6rmigen Glasscheiben reichlich beleuchtet wurde\r\nDie R\u00E4ume unterhalb des Eingangs, in denen die K\u00FCche und die provenzalische Tafel untergebracht sind, befinden sich in dem ehemaligen Geb\u00E4ude, das unter Fran\u00E7oise de Foix um 1550 als \"Les Greniers\" bezeichnet wurde und im 17\r\n\r\nDas 1973 von Albert Reynaud nach dem Vorbild des Museon Arlaten gegr\u00FCndete Vereinsmuseum, das sich zun\u00E4chst auf den Keller beschr\u00E4nkte, erwarb und entwickelte sich immer weiter in den historischen Teilen und sp\u00E4ter auch in die H\u00F6he\r\nEs wurde nach seinem k\u00FCrzlich verstorbenen Gr\u00FCnder umbenannt. Das Museum arbeitet in enger Partnerschaft mit der Stadt Marignane\r\n\r\nNeben den genannten Themenbereichen gibt es auf den Etagen ein Diorama \u00FCber die Welt der Fischerei, eine Zusammenfassung der Fauna insbesondere der Teiche, das Schlafzimmer eines B\u00FCrgerhauses, das Klassenzimmer, eine Hommage an Fr\u00E9d\u00E9ric Mistral in seinem Schriftstellerkabinett sowie eine Abteilung f\u00FCr Lokalgeschichte, die im letzten Stockwerk inszeniert ist.\r\n\r\nEs wurde ein Raum f\u00FCr tempor\u00E4re Ausstellungen eingerichtet, in dem nun regelm\u00E4\u00DFig Kunstausstellungen stattfinden.\r\n\r\nQuelle Patrick Varrot, Kunsthistoriker - Februar 2021"@de . "Accessibile da rue Covet, il Museo Albert Reynaud pu\u00F2 essere visitato in due modi: come antica galleria di arti e tradizioni popolari abbinata a un conservatorio di storia locale, e come quartiere medievale e rinascimentale del castello\r\n\r\nStoricamente, occupa una casa borghese costruita sulle parti comuni e sugli annessi della casa signorile, nota dagli inventari del 1529 e del 1540\r\nIl suo ingresso si trova nel cortile settentrionale e in un \"cortile del vino\"\r\nLa galleria degli attrezzi agricoli occupa l'ex \"grotta\" o cantina e dispensa che ospitava botti, barili e fusti d'olio\r\nLe due piccole sale a volta per gli arredi religiosi e archeologici sono state utilizzate come celle di detenzione per pene modeste, e la grande sala per le esposizioni temporanee come cucina ampliata da un grande locale di servizio. Jean-Baptiste I de Covet la trasform\u00F2 in una stalla nel 1605, prima che diventasse una sala da pranzo per i lacch\u00E8 nel 1660\r\nLa sala dedicata alla Grande Guerra \u00E8 stata ricavata da una parte della grande sala di rappresentanza detta \"du bardat\", dal nome del vialetto lastricato che la delimitava sul lato del bailamme, abbondantemente illuminata da due finestre con vetri incrociati e a forma di diamante\r\nInfine, le stanze sotto l'ingresso, che ospitano la cucina e la tavola provenzale, occupano l'antico edificio detto \"delle soffitte\", costruito sotto Fran\u00E7oise de Foix intorno al 1550, che divenne una stalla sotto Jean-Baptiste II de Covet nel XVII secolo\r\n\r\nFondato nel 1973 da Albert Reynaud sul modello del Museon Arlaten, questo museo, inizialmente limitato alla cantina, non ha mai smesso di acquisire e sviluppare queste parti storiche e poi i livelli superiori\r\n\u00C8 stato rinominato in onore del suo fondatore recentemente scomparso. Il museo lavora in stretta collaborazione con la citt\u00E0 di Marignane\r\n\r\nOltre ai temi gi\u00E0 citati, i piani superiori comprendono un diorama sul mondo della pesca, una sintesi della fauna degli stagni, la camera da letto di una casa borghese, l'aula scolastica, un omaggio a Fr\u00E9d\u00E9ric Mistral nel suo studio di scrittore e una sezione di storia locale sullo sfondo.\r\n\r\n\u00C8 stato allestito uno spazio espositivo temporaneo e ora vi si tengono regolarmente mostre d'arte.\r\n\r\nFonte Patrick Varrot, storico dell'arte - febbraio 2021"@it . "Accesible por la calle Covet, el Museo Albert Reynaud puede visitarse de dos maneras: como antigua galer\u00EDa de artes y tradiciones populares combinada con un conservatorio de historia local, y como barrio medieval y renacentista del castillo\r\n\r\nHist\u00F3ricamente, ocupa una casa burguesa construida sobre las partes comunes y dependencias de la casa se\u00F1orial, conocida por los inventarios de 1529 y 1540\r\nSu entrada est\u00E1 en el patio norte y en un \"patio de vinos\"\r\nLa galer\u00EDa de aperos de labranza ocupa la antigua \"cueva\" o bodega y despensa que albergaba barriles, toneles y bidones de aceite\r\nLas dos peque\u00F1as salas abovedadas para el mobiliario religioso y arqueol\u00F3gico se utilizaron como celdas para condenas modestas, y la gran sala para exposiciones temporales como cocina ampliada por una gran sala de servicio. Jean-Baptiste I de Covet lo convirti\u00F3 en un establo en 1605, antes de que se convirtiera en un comedor para lacayos en la d\u00E9cada de 1660\r\nLa sala dedicada a la Gran Guerra procede de una parte de la gran sala de recepci\u00F3n conocida como \"du bardat\", llamada as\u00ED por el camino empedrado que la bordeaba por el lado del bailey, abundantemente iluminada por dos ventanas con travesa\u00F1os y cristales en forma de diamante\r\nPor \u00FAltimo, las salas situadas debajo de la entrada, que albergan la cocina y la mesa provenzal, ocupan el antiguo edificio conocido como las \"buhardillas\", construido bajo el mandato de Fran\u00E7oise de Foix hacia 1550, que se convirti\u00F3 en establo bajo Jean-Baptiste II de Covet en el siglo XVII\r\n\r\nFundado en 1973 por Albert Reynaud sobre el modelo del Museon Arlaten, este museo, inicialmente confinado en la bodega, no ha dejado de adquirir y desarrollar en estas partes hist\u00F3ricas y luego en los niveles superiores\r\nSe rebautiz\u00F3 con el nombre de su fundador, recientemente fallecido. El museo trabaja en estrecha colaboraci\u00F3n con la ciudad de Marignane\r\n\r\nAdem\u00E1s de los temas mencionados, hay un diorama sobre el mundo de la pesca, un resumen de la fauna de los estanques en particular, la habitaci\u00F3n de una casa burguesa, el aula, un homenaje a Fr\u00E9d\u00E9ric Mistral en su estudio de escritor, as\u00ED como una secci\u00F3n de historia local escenificada en la parte superior.\r\n\r\nSe ha creado un espacio de exposici\u00F3n temporal y ahora se celebran regularmente exposiciones de arte en \u00E9l.\r\n\r\nFuente Patrick Varrot, historiador del arte - Febrero 2021"@es . "Accessible par la rue Covet, le mus\u00E9e Albert Reynaud se visite \u00E0 double titre, comme ancienne galerie des arts et traditions populaires jointe \u00E0 un conservatoire d\u2019histoire locale, et comme quartier m\u00E9di\u00E9val et renaissant du ch\u00E2teau. \r\n\r\nHistoriquement, il occupe une maison bourgeoise construite sur les parties communes et les d\u00E9pendances de la maison seigneuriale, connues par des inventaires de 1529 et 1540. \r\nSon entr\u00E9e correspond ainsi \u00E0 la cour nord et \u00E0 une \u00AB cour des vins \u00BB. \r\nLa galerie des outils agricoles occupe l\u2019ancienne \u00AB grotte \u00BB ou cave et garde-manger qui abritait tonneaux, tonnelets et piles \u00E0 huile. \r\nLes deux petites salles vo\u00FBt\u00E9es du mobilier religieux et arch\u00E9ologique faisaient office de cellules de prison pour de modestes peines, et la grande salle des expositions temporaires de cuisine prolong\u00E9e par une grande salle de service. Jean-Baptiste Ier de Covet l\u2019a convertie en 1605 en \u00E9curie, avant qu\u2019elle ne devienne salle \u00E0 manger des laquais dans les ann\u00E9es 1660. \r\nLa pi\u00E8ce consacr\u00E9e \u00E0 la Grande Guerre a \u00E9t\u00E9 prise sur une partie de la grande salle de r\u00E9ception dite \u00AB du bardat \u00BB, nom de l\u2019all\u00E9e dall\u00E9e qui la bordait du c\u00F4t\u00E9 de la basse-cour, abondamment \u00E9clair\u00E9e par deux fen\u00EAtres \u00E0 crois\u00E9es et vitres \u00E0 losanges. \r\nEnfin, les salles en contrebas de l\u2019entr\u00E9e, accueillant la cuisine et la tabl\u00E9e proven\u00E7ales, occupent l\u2019ancien b\u00E2timent dit \u00AB des greniers \u00BB b\u00E2ti sous Fran\u00E7oise de Foix vers 1550, devenus \u00E9curie sous Jean-Baptiste II de Covet au XVIIe si\u00E8cle. \r\n\r\nFond\u00E9 en 1973 par Albert Reynaud sur le mod\u00E8le du Museon Arlaten, ce mus\u00E9e associatif, d\u2019abord cantonn\u00E9 \u00E0 la cave, n\u2019a cess\u00E9 ses acquisitions et son d\u00E9veloppement dans ces parties historiques puis en hauteur. \r\nIl a \u00E9t\u00E9 rebaptis\u00E9 au nom de son fondateur r\u00E9cemment d\u00E9c\u00E9d\u00E9. Le mus\u00E9e fonctionne en \u00E9troit partenariat avec la Ville de Marignane. \r\n\r\nOutre les th\u00E9matiques cit\u00E9es, se succ\u00E8dent aux \u00E9tages un diorama sur le monde de la p\u00EAche, un condens\u00E9 de la faune des \u00E9tangs notamment, la chambre d\u2019une maison bourgeoise, la salle de classe, un hommage \u00E0 Fr\u00E9d\u00E9ric Mistral dans son cabinet d\u2019\u00E9crivain, ainsi qu\u2019une section d\u2019histoire locale mise en sc\u00E8ne au dernier plan.\r\n\r\nUn espace d'expositions temporaires a \u00E9t\u00E9 am\u00E9nag\u00E9 et des expos d'art y sont d\u00E9sormais r\u00E9guli\u00E8rement organis\u00E9es.\r\n\r\nSource Patrick Varrot, historien d\u2019art - F\u00E9vrier 2021"@fr . "Het museum Albert Reynaud, dat toegankelijk is via de rue Covet, kan op twee manieren worden bezocht: als een voormalige galerie van volkskunst en tradities gecombineerd met een conservatorium voor lokale geschiedenis, en als een middeleeuwse en renaissance wijk van het kasteel\r\n\r\nHistorisch gezien is het een burgerlijk huis, gebouwd op de gemeenschappelijke delen en bijgebouwen van de heerlijkheid, bekend door inventarissen van 1529 en 1540\r\nDe ingang komt overeen met de noordelijke binnenplaats en een \"wijnhof\"\r\nDe galerij met landbouwwerktuigen beslaat de voormalige \"grot\" of kelder en provisiekast waarin vaten, fusten en olievaten waren ondergebracht\r\nDe twee kleine gewelfde zalen met religieus en archeologisch meubilair werden gebruikt als gevangeniscellen voor bescheiden straffen, en de grote zaal voor tijdelijke tentoonstellingen als keuken, uitgebreid met een grote dienstruimte. Jean-Baptiste I de Covet maakte er in 1605 een stal van, voordat het in de jaren 1660 een eetzaal voor lakeien werd\r\nDe zaal gewijd aan de Grote Oorlog is genomen uit een deel van de grote ontvangstzaal die bekend staat als \"du bardat\", de naam van het geplaveide looppad dat er aan de kant van de bailey aan grensde, overvloedig verlicht door twee ramen met kruisstukken en ruitvormige ruiten\r\nDe vertrekken onder de ingang ten slotte, waar de Proven\u00E7aalse keuken en tafel zijn ondergebracht, bevinden zich in het voormalige gebouw dat bekend staat als \"de graanschuren\" en dat rond 1550 onder Fran\u00E7oise de Foix werd gebouwd en in de 17e eeuw onder Jean-Baptiste II de Covet een stal werd\r\n\r\nOpgericht in 1973 door Albert Reynaud naar het voorbeeld van het Museon Arlaten, heeft dit museum, dat aanvankelijk beperkt was tot de kelder, zich steeds verder ontwikkeld in deze historische delen en vervolgens in de bovenste verdiepingen\r\nHet werd hernoemd naar de onlangs overleden oprichter. Het museum werkt nauw samen met de stad Marignane\r\n\r\nNaast de bovengenoemde thema's zijn op de bovenverdiepingen een diorama over de wereld van de visserij, een overzicht van de fauna van de vijvers, de slaapkamer van een burgerwoning, het klaslokaal, een eerbetoon aan Fr\u00E9d\u00E9ric Mistral in zijn schrijverskamer, alsmede een afdeling lokale geschiedenis op de achtergrond te zien.\r\n\r\nEr is een tijdelijke tentoonstellingsruimte ingericht en er worden nu regelmatig kunsttentoonstellingen gehouden.\r\n\r\nBron Patrick Varrot, kunsthistoricus - februari 2021"@nl . "The Albert Reynaud Museum, accessible via rue Covet, can be visited in two ways: as a former gallery of popular arts and traditions, combined with a local history conservatory, and as a medieval and renaissance district of the castle\r\n\r\nHistorically, it occupies a bourgeois house built on the common parts and outbuildings of the seigniorial house, known by inventories of 1529 and 1540\r\nIts entrance corresponds to the northern courtyard and a \"wine yard\"\r\nThe gallery of agricultural tools occupies the former \"cave\" or cellar and larder which housed barrels, casks and oil drums\r\nThe two small vaulted rooms of religious and archaeological furniture were used as prison cells for modest sentences, and the large room for temporary exhibitions as a kitchen extended by a large service room. Jean-Baptiste I de Covet converted it into a stable in 1605, before it became a dining room for lackeys in the 1660s\r\nThe room dedicated to the Great War was taken from part of the large reception room known as \"du bardat\", named after the paved pathway that bordered it on the side of the bailey, which was abundantly lit by two windows with cross-pieces and diamond-shaped panes\r\nFinally, the rooms below the entrance, hosting the Proven\u00E7al kitchen and table, occupy the old building called \"attics\" built under Fran\u00E7oise de Foix around 1550, which became a stable under Jean-Baptiste II de Covet in the 17th century\r\n\r\nFounded in 1973 by Albert Reynaud on the model of the Museon Arlaten, this museum, initially confined to the cellar, has continued its acquisitions and development in these historic parts and then upstairs\r\nIt was renamed after its recently deceased founder. The museum works in close partnership with the City of Marignane\r\n\r\nIn addition to the above-mentioned themes, there is a diorama on the world of fishing, a summary of the fauna of the ponds in particular, the room of a bourgeois house, the classroom, a tribute to Fr\u00E9d\u00E9ric Mistral in his writer's room, as well as a section of local history staged in the last plan.\r\n\r\nA temporary exhibition space has been set up and art exhibitions are now regularly held there.\r\n\r\nSource Patrick Varrot, art historian - February 2021"@en . . .