. . . . . . "Los cinco estanques de Culmont forman parte de un conjunto de un centenar de estanques, a menudo de naturaleza turbosa, diseminados por la meseta areno-arcillosa de Bassigny, aislados en pastos y campos y de origen muy antiguo (periglaciar o actividad humana celta). Dada su escasa superficie (de 2 a 15 \u00E1reas), su vegetaci\u00F3n es variada: ca\u00F1averales, grupos de plantas flotantes, plantas acu\u00E1ticas enraizadas, juncos altos, etc. Contienen numerosas especies vegetales especiales, entre ellas la potentilla de los pantanos o comaret, una bella ros\u00E1cea de flores rojas poco frecuente en Haute-Marne y Champa\u00F1a-Ardenas. Las lib\u00E9lulas, los batracios y una gran variedad de aves encuentran aqu\u00ED un terreno favorable para alimentarse. Adem\u00E1s, estos peque\u00F1os estanques son un relevo para la flora de los ambientes cenagosos entre los Vosgos y Morvan. Su estado de conservaci\u00F3n es precario y se deterioran constantemente (debido a la intervenci\u00F3n humana y a la invasi\u00F3n de los sauces). S\u00F3lo cinco de los ocho estanques presentes en 1981 siguen en buen estado (ZNIEFF encogido).\n\nSitio no urbanizado\nAcceso reservado a un p\u00FAblico informado y respetuoso"@es . "Les mares de Culmont, au nombre de cinq, font partie d'un ensemble d'une centaine de mares, de nature souvent tourbeuse, r\u00E9parties sur le plateau argilo-gr\u00E9seux du Bassigny, isol\u00E9es au sein des p\u00E2tures et des champs et d'origine tr\u00E8s ancienne (p\u00E9riglaciaire ou activit\u00E9s humaines celtiques). Leur v\u00E9g\u00E9tation est diversifi\u00E9e compte-tenu de leur surface peu \u00E9tendue (de 2 \u00E0 15 ares) : roseli\u00E8res, groupements de plantes flottantes, de plantes aquatiques enracin\u00E9es, \u00E0 grandes la\u00EEches, etc. Elles renferment de nombreuses esp\u00E8ces v\u00E9g\u00E9tales particuli\u00E8res dont la potentille des marais ou comaret, belle rosac\u00E9e aux fleurs rouges rare en Haute-Marne et Champagne-Ardenne. Les libellules, les batraciens, de m\u00EAme que divers oiseaux trouvent l\u00E0 un site favorable \u00E0 leur alimentation. De plus ces petites mares sont un relais pour la flore des milieux para-tourbeux entre Vosges et Morvan. Leur \u00E9tat de conservation est pr\u00E9caire, se d\u00E9gradant continuellement (atteintes humaines et envahissement par les saules). Il ne reste plus que cinq mares en \u00E9tat sur les huit pr\u00E9sentes en 1981 (ZNIEFF r\u00E9tr\u00E9cie).\n\nSite non am\u00E9nag\u00E9\nAcc\u00E8s r\u00E9serv\u00E9 \u00E0 un public avis\u00E9 et respectueux"@fr . "The Culmont ponds, of which there are five, are part of a group of around a hundred ponds, often peaty in nature, scattered across the Bassigny clay-sandstone plateau, isolated within pastures and fields and of very ancient origin (periglacial or Celtic human activity). Given their small surface area (2 to 15 ares), their vegetation is diverse: reedbeds, groups of floating plants, rooted aquatic plants, tall sedges, etc. They contain many special plant species, including the marsh potentilla or comaret, a beautiful rosacea with red flowers that is rare in Haute-Marne and Champagne-Ardenne. Dragonflies, amphibians and a variety of birds also find this a favorable feeding ground. What's more, these small ponds are a relay for the flora of the para-peat environments between the Vosges and Morvan. They are in a precarious state of conservation, and are steadily deteriorating as a result of human encroachment and willow encroachment. Only five of the eight ponds present in 1981 remain in good condition (ZNIEFF shrunk).\n\nUndeveloped site\nAccess reserved for an informed and respectful public"@en . "De vijf vijvers van Culmont maken deel uit van een groep van een honderdtal vijvers, vaak van turfachtige aard, verspreid over het zandleemplateau van Bassigny, ge\u00EFsoleerd in weiden en velden en van zeer oude oorsprong (periglaciaal of Keltische menselijke activiteit). Gezien hun kleine oppervlakte (2 tot 15 are) is hun vegetatie gevarieerd: rietvelden, groepen drijfplanten, gewortelde waterplanten, hoge sedges, enz. Ze bevatten veel bijzondere plantensoorten, waaronder de moeraspotentilla of comaret, een prachtige rosacea met rode bloemen die zeldzaam is in Haute-Marne en Champagne-Ardenne. Libellen, vleermuisachtigen en een verscheidenheid aan vogels vinden hier een gunstige voedingsbodem. Bovendien zijn deze kleine vijvers een doorgeefluik voor de flora van de veengebieden tussen de Vogezen en de Morvan. Hun staat van instandhouding is precair en ze gaan voortdurend achteruit (door menselijk ingrijpen en verstruiking door wilgen). Slechts vijf van de acht vijvers die in 1981 aanwezig waren, zijn nog in goede staat (ZNIEFF gekrompen).\n\nOnontwikkeld gebied\nToegang gereserveerd voor een ge\u00EFnformeerd en respectvol publiek"@nl . "I cinque stagni di Culmont fanno parte di un gruppo di un centinaio di stagni, spesso di natura torbosa, sparsi sull'altopiano sabbioso-argilloso di Bassigny, isolati in pascoli e campi e di origine molto antica (periglaciale o attivit\u00E0 umana celtica). Data la loro superficie ridotta (da 2 a 15 are), la loro vegetazione \u00E8 varia: canneti, gruppi di piante galleggianti, piante acquatiche radicate, carici alte, ecc. Contengono molte specie vegetali particolari, tra cui la potentilla palustre o comaret, una bella rosacea dai fiori rossi rara nell'Haute-Marne e nella Champagne-Ardenne. Libellule, batraci e una variet\u00E0 di uccelli trovano qui un'area di alimentazione favorevole. Inoltre, questi piccoli specchi d'acqua sono un punto di riferimento per la flora degli ambienti paludosi tra i Vosgi e il Morvan. Sono in uno stato di conservazione precario, con un continuo degrado causato dall'intervento umano e dall'invasione dei salici. Solo cinque degli otto stagni presenti nel 1981 sono ancora in buone condizioni (ZNIEFF shrunk).\n\nSito non sviluppato\nAccesso riservato a un pubblico informato e rispettoso"@it . "Die f\u00FCnf T\u00FCmpel von Culmont geh\u00F6ren zu einer Gruppe von etwa 100 T\u00FCmpeln, die oft torfig sind und sich \u00FCber die ton- und sandhaltige Hochebene des Bassigny verteilen. Sie liegen isoliert zwischen Weiden und Feldern und sind sehr alten Ursprungs (Periglazial oder keltische menschliche Aktivit\u00E4ten). Ihre Vegetation ist angesichts ihrer geringen Fl\u00E4che (2 bis 15 Ar) vielf\u00E4ltig: Schilfg\u00FCrtel, Gruppen von Schwimmblattpflanzen, verwurzelten Wasserpflanzen, Gro\u00DFseggen etc. Sie enthalten zahlreiche besondere Pflanzenarten, darunter das Sumpf-Fingerkraut oder Comaret, eine sch\u00F6ne, in der Haute-Marne und der Champagne-Ardenne seltene Rosacee mit roten Bl\u00FCten. Libellen, Amphibien und verschiedene V\u00F6gel finden hier einen g\u00FCnstigen Ort f\u00FCr ihre Ern\u00E4hrung. Dar\u00FCber hinaus sind diese kleinen T\u00FCmpel ein Relais f\u00FCr die Flora der torfnahen Lebensr\u00E4ume zwischen den Vogesen und dem Morvan. Ihr Erhaltungszustand ist prek\u00E4r, da sie sich st\u00E4ndig verschlechtern (menschliche Eingriffe und \u00DCberwucherung durch Weiden). Von den acht T\u00FCmpeln, die 1981 vorhanden waren, sind nur noch f\u00FCnf intakt (geschrumpfte ZNIEFF).\n\nNicht erschlossener Standort\nZugang nur einem sachkundigen und respektvollen Publikum vorbehalten"@de . . .