. . . . . . "Un figlio segue le orme di suo padre. Tre mappe come unici indizi: Congo, Antartide, Libia. \nAttraverso una narrazione travolgente, lo slam, la musica, la mimica e un bisonte gigante, Emmanuel De Candido intreccia una storia che vi porter\u00E0 dove meno ve lo aspettate. Tra risate e lacrime, questa storia vera stravolge i concetti di filiazione. Dietro l\u2019incredibile racconto del padre assente, si svela poco a poco la vita e la morte di una mamma single, una donna discreta ma rivoluzionaria, a modo suo? \nQuesto finto monologo alterna tenerezza, rabbia e umorismo, e rende un vibrante omaggio alle eroine ordinarie.\n\n%AB Un grande sorriso disarmante, parole semplici e azzeccate, una splendida e commovente sequenza di mimo (?), uno slam straordinario? E per finire un\u2019incantesimo %E0 strapparvi le lacrime, un inno %E0 alla vita, %E0 alla morte e %E0 alla madre. \u00C8 raro saper dire grazie. Saper salutare chi non c\u2019\u00E8 pi\u00F9. Questo spettacolo \u00E8 unico. %BB Le Canard Encha%EEn%E9\n\nPer tutti (dai 15 anni) - 1h30.\n\nIdeazione e interpretazione: Emmanuel De Candido.\nCollaboratori di scena: Orphise Labarbe e Cl\u00E9ment Papin.\nCo-regia: Emmanuel De Candido, Olivier Lenel e St\u00E9phanie Mangez.\nCreazione musicale: Fran\u00E7ois Sauveur e Pierre Constant.\nScenografia: Sarah De Battice.\nSupporto drammaturgico: Caroline Godart.\nCostumi e accessori: Cinzia Derom e Patrick Gautron.\nMovimento: Jean Pavageau.\nRingraziamenti: Ga\u00EBlle Solal e Jean-Marie Piemme.\nDirettore del suono: Delphine Dupont."@it . "Un fils part sur les traces de son p\u00E8re. Trois cartes comme seuls indices : Congo, Antarctique, Libye. \n\u00C0 travers une narration fulgurante, slam, musique, mime, bison g\u00E9ant, Emmanuel De Candido tisse un r\u00E9cit qui vous emm\u00E8ne l\u00E0 o\u00F9 vous ne l\u2019attendiez pas. Du rire aux larmes, cette histoire vraie bouscule les notions de filiation. Derri\u00E8re le r\u00E9cit incroyable du p\u00E8re absent, c\u2019est peu \u00E0 peu la vie et la mort d\u2019une maman solo qui se d\u00E9voile, une femme discr\u00E8te mais r\u00E9volutionnaire, \u00E0 sa fa\u00E7on\u2026 \nCe faux seul-en-sc\u00E8ne alterne tendresse, col\u00E8re et humour, et rend un hommage vibrant aux h\u00E9ro\u00EFnes ordinaires.\n\n\u00AB Un grand sourire d\u00E9sarmant, des mots simples et justes, une superbe et poignante s\u00E9quence de mime (\u2026), un slam \u00E9patant\u2026 Et pour finir une incantation \u00E0 vous arracher des larmes, un hymne \u00E0 la vie et \u00E0 la mort et \u00E0 la m\u00E8re. C\u2019est rare de savoir dire merci. De savoir comment saluer ceux qui ne sont plus l\u00E0. Ce spectacle est rare. \u00BB Le Canard Encha\u00EEn\u00E9\n\nTout public (d\u00E9s 15 ans) - 1h30.\n\nConception et interpr\u00E9tation : Emmanuel De Candido.\nComplices de sc\u00E8ne : Orphise Labarbe et Cl\u00E9ment Papin.\nCo-mise en sc\u00E8ne : Emmanuel De Candido, Olivier Lenel et St\u00E9phanie Mangez.\nCr\u00E9ation musicale : Fran\u00E7ois Sauveur et Pierre Constant.\nSc\u00E9nographie : Sarah De Battice.\nSoutien dramaturgique : Caroline Godart.\nCostumes et accessoires : Cinzia Derom et Patrick Gautron.\nMouvement : Jean Pavageau.\nRemerciements : Ga\u00EBlle Solal et Jean-Marie Piemme.\nR\u00E9gisseur son : Delphine Dupont."@fr . "Un hijo sigue los pasos de su padre. Tres mapas como \u00FAnicas pistas: el Congo, la Ant\u00E1rtida y Libia. \nA trav\u00E9s de una narraci\u00F3n trepidante, el slam, la m\u00FAsica, la m\u00EDmica y un bisonte gigante, Emmanuel De Candido teje una historia que te lleva donde menos te lo esperas. Entre risas y l\u00E1grimas, esta historia real pone en tela de juicio los conceptos de filiaci\u00F3n. Tras la incre\u00EDble historia del padre ausente, se va desvelando poco a poco la vida y la muerte de una madre soltera, una mujer discreta pero revolucionaria, \u00BFa su manera? \nEste falso mon\u00F3logo alterna ternura, ira y humor, y rinde un vibrante homenaje a las hero\u00EDnas corrientes.\n\n%AB \u00BFUna gran sonrisa desarmante, palabras sencillas y acertadas, una secuencia de m\u00EDmica magn\u00EDfica y conmovedora (?), un slam impresionante? Y, para terminar, una invocaci\u00F3n que te arrancar\u00E1 las l\u00E1grimas, un himno a la vida, a la muerte y a la madre. Es raro saber dar las gracias. Saber c\u00F3mo despedir a quienes ya no est\u00E1n. Este espect\u00E1culo es \u00FAnico. %BB Le Canard Encha%EEn%E9\n\nPara todos los p\u00FAblicos (a partir de 15 a\u00F1os) - 1 h 30 min.\n\nConcepto e interpretaci\u00F3n: Emmanuel De Candido.\nColaboradores en escena: Orphise Labarbe y Cl\u00E9ment Papin.\nCodirecci\u00F3n: Emmanuel De Candido, Olivier Lenel y St\u00E9phanie Mangez.\nCreaci\u00F3n musical: Fran\u00E7ois Sauveur y Pierre Constant.\nEscenograf\u00EDa: Sarah De Battice.\nAsesoramiento dramat\u00FArgico: Caroline Godart.\nVestuario y atrezo: Cinzia Derom y Patrick Gautron.\nCoreograf\u00EDa: Jean Pavageau.\nAgradecimientos: Ga\u00EBlle Solal y Jean-Marie Piemme.\nT\u00E9cnico de sonido: Delphine Dupont."@es . "Een zoon treedt in de voetsporen van zijn vader. Drie kaarten als enige aanwijzingen: Congo, Antarctica, Libi\u00EB. \n%C0 Met een sprankelende vertelstijl, slam, muziek, mime en een reusachtige bizon weeft Emmanuel De Candido een verhaal dat je meeneemt naar plekken waar je het niet verwacht. Van lachen tot tranen: dit waargebeurde verhaal zet de noties van afstamming op zijn kop. Achter het ongelooflijke verhaal van de afwezige vader ontvouwt zich beetje bij beetje het leven en de dood van een alleenstaande moeder, een bescheiden maar op haar eigen manier revolutionaire vrouw\u2026 \nDeze one-woman-show wisselt tederheid, woede en humor af en brengt een levendig eerbetoon aan de gewone heldinnen.\n\n%AB Een ontwapenende glimlach, eenvoudige en treffende woorden, een prachtige en aangrijpende mime-sc\u00E8ne (?), een verbluffende slam? En tot slot een bezwering die je tot tranen toe roert, een lofzang op het leven, de dood en de moeder. Het is zeldzaam om te weten hoe je dankbaar moet zijn. Om te weten hoe je degenen moet eren die er niet meer zijn. Deze voorstelling is uniek. %BB Le Canard Encha%EEn%E9\n\nVoor alle leeftijden (vanaf 15 jaar) \u2013 1u30.\n\nConcept en uitvoering: Emmanuel De Candido.\nMedespelers: Orphise Labarbe en Cl\u00E9ment Papin.\nMede-regie: Emmanuel De Candido, Olivier Lenel en St\u00E9phanie Mangez.\nMuzikale creatie: Fran\u00E7ois Sauveur en Pierre Constant.\nDecorontwerp: Sarah De Battice.\nDramaturgische ondersteuning: Caroline Godart.\nKostuums en rekwisieten: Cinzia Derom en Patrick Gautron.\nBewegingsregie: Jean Pavageau.\nMet dank aan: Ga\u00EBlle Solal en Jean-Marie Piemme.\nGeluidsregisseur: Delphine Dupont."@nl . "Ein Sohn begibt sich auf die Spuren seines Vaters. Drei Karten als einzige Hinweise: Kongo, Antarktis, Libyen. \nMit einer mitrei\u00DFenden Erz\u00E4hlweise, Slam, Musik, Pantomime und einem riesigen Bison webt Emmanuel De Candido eine Geschichte, die Sie an einen Ort entf\u00FChrt, an dem Sie es nicht erwartet h\u00E4tten. Vom Lachen bis zu den Tr\u00E4nen \u2013 diese wahre Geschichte stellt die Vorstellungen von Abstammung auf den Kopf. Hinter der unglaublichen Geschichte des abwesenden Vaters offenbart sich nach und nach das Leben und Sterben einer alleinerziehenden Mutter, einer zur\u00FCckhaltenden, aber auf ihre Weise revolution\u00E4ren Frau? \nDieses Ein-Personen-St\u00FCck wechselt zwischen Z\u00E4rtlichkeit, Wut und Humor und ist eine mitrei\u00DFende Hommage an die ganz gew\u00F6hnlichen Heldinnen.\n\n%AB Ein entwaffnend breites L\u00E4cheln, einfache und treffende Worte, eine gro\u00DFartige und ergreifende Pantomime-Sequenz (?), ein beeindruckender Slam? Und zum Abschluss eine Beschw\u00F6rungsformel, die einem die Tr\u00E4nen entlockt, eine Hymne an das Leben, an den Tod und an die Mutter. Es ist selten, dass man wei\u00DF, wie man Danke sagt. Dass man wei\u00DF, wie man diejenigen verabschiedet, die nicht mehr da sind. Diese Vorstellung ist etwas Besonderes. %BB Le Canard Encha%EEn%E9\n\nF\u00FCr alle Altersgruppen (ab 15 Jahren) \u2013 1:30 Std.\n\nKonzeption und Darbietung: Emmanuel De Candido.\nB\u00FChnenpartner: Orphise Labarbe und Cl\u00E9ment Papin.\nCo-Inszenierung: Emmanuel De Candido, Olivier Lenel und St\u00E9phanie Mangez.\nMusikalische Gestaltung: Fran\u00E7ois Sauveur und Pierre Constant.\nB\u00FChnenbild: Sarah De Battice.\nDramaturgische Unterst\u00FCtzung: Caroline Godart.\nKost\u00FCme und Requisiten: Cinzia Derom und Patrick Gautron.\nBewegungsregie: Jean Pavageau.\nDank an: Ga\u00EBlle Solal und Jean-Marie Piemme.\nTonregie: Delphine Dupont."@de . "A son sets out to follow in his father\u2019s footsteps. Three maps are his only clues: Congo, Antarctica, Libya. \nThrough a dazzling blend of storytelling, slam poetry, music, mime, and a giant bison, Emmanuel De Candido weaves a tale that takes you where you least expect it. From laughter to tears, this true story challenges our notions of parenthood. Behind the incredible story of the absent father, the life and death of a single mother gradually unfold\u2014a woman who is discreet yet revolutionary, in her own way? \nThis one-woman show alternates between tenderness, anger, and humor, and pays a vibrant tribute to ordinary heroes.\n\n%AB A disarming, beaming smile, simple yet spot-on words, a superb and poignant mime sequence (?), an amazing slam poetry performance? And to top it off, a chant that will bring tears to your eyes\u2014a hymn to life, death, and motherhood. It\u2019s rare to know how to say thank you. To know how to honor those who are no longer with us. This show is a rare gem. %BB Le Canard Encha%EEn%E9\n\nSuitable for all ages (15 and up) \u2013 1 hour 30 minutes.\n\nConcept and performance: Emmanuel De Candido.\nCo-stars: Orphise Labarbe and Cl\u00E9ment Papin.\nCo-directors: Emmanuel De Candido, Olivier Lenel, and St\u00E9phanie Mangez.\nMusic: Fran\u00E7ois Sauveur and Pierre Constant.\nSet design: Sarah De Battice.\nDramaturgical support: Caroline Godart.\nCostumes and Props: Cinzia Derom and Patrick Gautron.\nMovement: Jean Pavageau.\nSpecial Thanks: Ga\u00EBlle Solal and Jean-Marie Piemme.\nSound Engineer: Delphine Dupont."@en . . .