. . . . . "A Le Havre, la chiusura del centro giovanile (MJC) di un quartiere popolare ha dato luogo a disordini. Un incidente, un aneddoto per alcuni; una catastrofe, uno scontro frontale per altri. Tanto pi\u00F9 che questo evento nella vita del quartiere sar\u00E0 all\u2019origine di una serie di drammi, raccontati con l\u2019urgenza di un conto alla rovescia: 1729 secondi, ovvero il tempo che il SAMU ha dovuto attendere prima di poter entrare all\u2019interno del centro giovanile per prestare soccorso.\n\nJulie Lerat-Gersant scrive, compone e coreografa una polifonia artistica in cui si muovono ed esprimono persone pi\u00F9 o meno legate all\u2019evento. Lo studente di medicina, il CRS in servizio, la giovane adolescente sui pattini, il commissario di polizia, il padre di famiglia con i suoi bambini piccoli, l\u2019anestesista del reparto di rianimazione... Sono sette, testimoni e protagonisti del dramma, interpretati dagli attori. Ciascuno racconta il proprio coinvolgimento, volontario o meno, il proprio percorso, la propria visione dei fatti. A fare da eco a queste reazioni diverse e contraddittorie, una voce fuori campo onnisciente si intromette nei pensieri dei protagonisti e orchestra e completa la narrazione.\n\nLa narrazione \u00E8 frammentata. Si passa da un luogo all\u2019altro, da una parola all\u2019altra. L\u2019urgenza \u00E8 l\u00EC, permanente, sottesa dall\u2019inesorabile conto alla rovescia dei 1729 secondi del tempo a disposizione. Gli spettatori sono tenuti in una tensione drammatica, che rende pi\u00F9 vivi i dubbi e pi\u00F9 acuti gli interrogativi.\n\nA partire dai 12 anni\nspettacolo proposto dal Tangram, scena nazionale"@it . "En Le Havre, el cierre del centro juvenil (MJC) de un barrio popular da lugar a disturbios. Un incidente, una an\u00E9cdota para unos; una cat\u00E1strofe, un choque frontal para otros. Sobre todo porque este acontecimiento en la vida del barrio va a ser el origen de una sucesi\u00F3n de dramas, narrados con la urgencia de una cuenta atr\u00E1s: 1729 segundos, o el tiempo que tuvo que esperar el SAMU antes de poder entrar en el interior de la MJC para prestar auxilio.\n\nJulie Lerat-Gersant escribe, compone y coreograf\u00EDa una polifon\u00EDa art\u00EDstica en la que evolucionan y se expresan personas m\u00E1s o menos vinculadas al suceso. El estudiante de medicina, el agente de la CRS de guardia, la joven adolescente en patines, el comisario de polic\u00EDa, el padre de familia con sus hijos peque\u00F1os, el anestesista del servicio de reanimaci\u00F3n... Son siete, testigos y protagonistas del drama, interpretados por los actores. Cada uno cuenta su implicaci\u00F3n, voluntaria o no, su trayectoria, su visi\u00F3n de los hechos. Como eco de estas reacciones diversas y contradictorias, una voz en off omnisciente se inmiscuye en los pensamientos de los implicados y se encarga de orquestar y completar el relato.\n\nLa narraci\u00F3n es fragmentada. Se pasa de un lugar a otro, de una intervenci\u00F3n a otra. La urgencia est\u00E1 ah\u00ED, permanente, subrayada por la inexorable cuenta atr\u00E1s de los 1729 segundos del tiempo asignado. Los espectadores se ven sumidos en una tensi\u00F3n dram\u00E1tica que agudiza las dudas y hace que las preguntas sean m\u00E1s acuciantes.\n\nA partir de 12 a\u00F1os\nEspect\u00E1culo presentado por el Tangram, escena nacional"@es . "Au Havre, la fermeture de la MJC d\u2019un quartier populaire donne lieu a\u0300 des de\u0301bordements. Un incident, une anecdote pour les uns, une catastrophe, un choc frontal pour les autres. D\u2019autant que cet e\u0301ve\u0301nement dans la vie de la cite\u0301 va e\u0302tre la source d\u2019une succession de drames, rapporte\u0301s dans l\u2019urgence d\u2019un compte a\u0300 rebours : 1729 secondes ou le temps qu\u2019il aura fallu attendre au SAMU avant de pouvoir pe\u0301ne\u0301trer a\u0300 l\u2019inte\u0301rieur de la MJC pour porter secours.\n\nJulie Lerat-Gersant e\u0301crit, compose et chore\u0301graphie une polyphonie artistique dans laquelle e\u0301voluent et s\u2019expriment des personnes plus ou moins lie\u0301es a\u0300 l\u2019e\u0301ve\u0301nement. L\u2018e\u0301tudiant en me\u0301decine, le CRS de service, la jeune ado en rollers, le commissaire de police, le pe\u0300re de famille avec ses jeunes enfants, l\u2019anesthe\u0301siste du service de re\u0301animation... Ils sont sept, te\u0301moins et acteurs du drame, interpre\u0301te\u0301s par les come\u0301diens. Chacun raconte son implication volontaire ou non, sa trajectoire, sa vision des faits. En e\u0301cho a\u0300 ces re\u0301actions diverses et contradictoires, une voix off omnisciente s\u2019immisce dans la pense\u0301e des inte\u0301resse\u0301s et vient orchestrer et comple\u0301ter le re\u0301cit.\n\nLa narration est e\u0301clate\u0301e. On passe d\u2019un lieu a\u0300 un autre, d\u2019une parole a\u0300 une autre. L\u2019urgence est la\u0300, permanente, sous-tendue par l\u2019inexorable de\u0301compte des 1729 secondes du temps imparti. Les spectateurs sont maintenus dans une tension dramatique, rendant plus vifs les doutes et plus aigue\u0308s les interrogations.\n\nA partir de 12 ans\nspectacle propos\u00E9 par le Tangram sc\u00E8ne nationale"@fr . "In Le Havre leidt de sluiting van het MJC in een volkswijk tot ongeregeldheden. Een incident, een anekdote voor de enen, een ramp, een frontale botsing voor de anderen. Temeer omdat deze gebeurtenis in het leven van de wijk de bron zal zijn van een reeks drama\u2019s, beschreven in de urgentie van een aftelling: 1729 seconden, oftewel de tijd die de ambulanceploeg moest wachten voordat ze het MJC-gebouw konden betreden om hulp te bieden.\n\nJulie Lerat-Gersant schrijft, componeert en choreografeert een artistieke polyfonie waarin mensen die in meer of mindere mate met de gebeurtenis verbonden zijn, zich ontplooien en uitdrukken. De geneeskundestudent, de dienstdoende CRS-agent, de jonge tiener op rolschaatsen, de politiecommissaris, de vader met zijn jonge kinderen, de anesthesist van de reanimatieafdeling... Het zijn er zeven, getuigen en hoofdrolspelers van het drama, vertolkt door de acteurs. Ieder vertelt over zijn al dan niet vrijwillige betrokkenheid, zijn beleving en zijn visie op de feiten. Als echo van deze uiteenlopende en tegenstrijdige reacties dringt een alwetende voice-over door in de gedachten van de betrokkenen en zorgt ervoor dat het verhaal wordt georkestreerd en aangevuld.\n\nDe vertelling is gefragmenteerd. We springen van de ene locatie naar de andere, van de ene uitspraak naar de andere. De urgentie is aanwezig, permanent, onderstreept door het onverbiddelijke aftellen van de 1729 seconden die ons ter beschikking staan. De toeschouwers worden in een dramatische spanning gehouden, waardoor de twijfels levendiger en de vragen scherper worden.\n\nVanaf 12 jaar\nvoorstelling aangeboden door het Tangram, nationaal theater"@nl . "In Le Havre f\u00FChrt die Schlie\u00DFung des Jugendzentrums (MJC) in einem Arbeiterviertel zu Ausschreitungen. Ein Vorfall, eine Anekdote f\u00FCr die einen, eine Katastrophe, ein Frontalzusammensto\u00DF f\u00FCr die anderen. Zumal dieses Ereignis im Leben der Siedlung Ausgangspunkt f\u00FCr eine Abfolge von Dramen sein wird, die in der Dringlichkeit eines Countdowns geschildert werden: 1729 Sekunden \u2013 so lange musste der Rettungsdienst warten, bevor er das Innere der MJC betreten konnte, um Hilfe zu leisten.\n\nJulie Lerat-Gersant schreibt, komponiert und choreografiert eine k\u00FCnstlerische Vielstimmigkeit, in der sich Menschen entfalten und ausdr\u00FCcken, die mehr oder weniger mit dem Ereignis verbunden sind. Der Medizinstudent, der diensthabende CRS-Beamte, die junge Teenagerin auf Inlineskates, der Polizeikommissar, der Familienvater mit seinen kleinen Kindern, der An\u00E4sthesist der Intensivstation... Es sind sieben Personen, Zeugen und Akteure des Dramas, die von den Schauspielern verk\u00F6rpert werden. Jeder erz\u00E4hlt von seiner freiwilligen oder unfreiwilligen Verwicklung, seinem Werdegang, seiner Sicht der Dinge. Als Echo auf diese vielf\u00E4ltigen und widerspr\u00FCchlichen Reaktionen dringt eine allwissende Off-Stimme in die Gedanken der Beteiligten ein und orchestriert und vervollst\u00E4ndigt die Erz\u00E4hlung.\n\nDie Erz\u00E4hlung ist fragmentiert. Man wechselt von einem Ort zum anderen, von einer \u00C4u\u00DFerung zur n\u00E4chsten. Die Dringlichkeit ist allgegenw\u00E4rtig, untermalt vom unaufhaltsamen Countdown der 1729 Sekunden der vorgegebenen Zeit. Die Zuschauer werden in einer dramatischen Spannung gehalten, die die Zweifel noch verst\u00E4rkt und die Fragen noch dringlicher macht.\n\nAb 12 Jahren\nEine Produktion des Tangram, Sc\u00E8ne nationale"@de . "In Le Havre, the closure of the MJC in a working-class neighborhood has sparked unrest. An incident\u2014an anecdote to some, a catastrophe and a head-on collision to others. Especially since this event in the life of the housing project will be the source of a series of tragedies, recounted in the urgency of a countdown: 1,729 seconds\u2014or the time it took for the emergency medical services to gain entry to the MJC to provide assistance.\n\nJulie Lerat-Gersant writes, composes, and choreographs an artistic polyphony in which people more or less connected to the event evolve and express themselves. The medical student, the CRS officer on duty, the young teenager on rollerblades, the police commissioner, the father with his young children, the anesthesiologist from the intensive care unit... There are seven of them\u2014witnesses and participants in the drama\u2014portrayed by actors. Each recounts their involvement\u2014whether voluntary or not\u2014their journey, and their perspective on the events. Echoing these diverse and contradictory reactions, an omniscient voice-over delves into the minds of those involved, orchestrating and rounding out the narrative.\n\nThe narrative is fragmented. We move from one location to another, from one voice to another. The sense of urgency is ever-present, underscored by the inexorable countdown of the 1,729 seconds allotted. The audience is kept in a state of dramatic tension, heightening their doubts and sharpening their questions.\n\nAges 12 and up\nA production by Tangram, National Theater Company"@en . . .