Description
Description
Description longue de la ressource.
Description longue de la ressource.
Allemand (Allemagne) CharlElie Couture SOLO + 1. Teil
CharlElie Couture beschwört abwechselnd die Figur des Seiltänzers und des Skippers herauf und liefert uns mit 'Solissimo' eine intime Reflexion über die gefährliche Übung, allein auf der Bühne zu stehen; eine Rückkehr zu seinen Wurzeln, bei der er mit Gitarre und Klavier seine sonnigen Titel mit einer echten akustischen Eleganz interpretiert.
Allein auf der Bühne zu stehen, ist eine gefährliche Übung ohne Netz. So wie ein Seiltänzer sich angesichts des Absoluten herausfordert, indem er die Luftbewegungen und Windstöße akzeptiert, so ist es auch eine Herausforderung, allein auf der Bühne zu stehen...
Wenn man etwas erschafft, muss man es lieben, sich der Leere zu stellen, ohne Bezugspunkte und ohne Garantien. Sich auf eine Reise ins Unbewusste begeben. Aber ist das nicht die Essenz dessen, was wir tun? Bedeutet Künstler zu sein nicht, den Zufall zu akzeptieren?
Ich war fünfzehn / sechzehn Jahre alt, als ich anfing, "allein auf der Bühne" an kleinen Orten aufzutreten. Ich erzählte Geschichten und ließ mich manchmal zu langen Abschweifungen hinreißen. Es war übrigens ein Solokonzert im Café de la Gare, das mein Leben verändert hat...
Und die Nähe zum Publikum schafft eine Intimität, die es dem Publikum ermöglicht, die Lieder in ihrer fast ursprünglichen Version zu hören...
Was mich beim SOLO antreibt, ist das Vergnügen, ein Boot, eine Fregatte mit der Strömung zu skippern, jenseits der Wellen der Mode. Solokonzerte hinterlassen oft bleibende Erinnerungen...
SOLISSIMO ist ein anderes Konzert, mit einem anderen Repertoire, wie eine Rückkehr zu den Wurzeln,
Eine Rückkehr zum Superlativ des Wesentlichen ...
CharlElie COUTURE
CharlElie Couture beschwört abwechselnd die Figur des Seiltänzers und des Skippers herauf und liefert uns mit 'Solissimo' eine intime Reflexion über die gefährliche Übung, allein auf der Bühne zu stehen; eine Rückkehr zu seinen Wurzeln, bei der er mit Gitarre und Klavier seine sonnigen Titel mit einer echten akustischen Eleganz interpretiert.
Allein auf der Bühne zu stehen, ist eine gefährliche Übung ohne Netz. So wie ein Seiltänzer sich angesichts des Absoluten herausfordert, indem er die Luftbewegungen und Windstöße akzeptiert, so ist es auch eine Herausforderung, allein auf der Bühne zu stehen...
Wenn man etwas erschafft, muss man es lieben, sich der Leere zu stellen, ohne Bezugspunkte und ohne Garantien. Sich auf eine Reise ins Unbewusste begeben. Aber ist das nicht die Essenz dessen, was wir tun? Bedeutet Künstler zu sein nicht, den Zufall zu akzeptieren?
Ich war fünfzehn / sechzehn Jahre alt, als ich anfing, "allein auf der Bühne" an kleinen Orten aufzutreten. Ich erzählte Geschichten und ließ mich manchmal zu langen Abschweifungen hinreißen. Es war übrigens ein Solokonzert im Café de la Gare, das mein Leben verändert hat...
Und die Nähe zum Publikum schafft eine Intimität, die es dem Publikum ermöglicht, die Lieder in ihrer fast ursprünglichen Version zu hören...
Was mich beim SOLO antreibt, ist das Vergnügen, ein Boot, eine Fregatte mit der Strömung zu skippern, jenseits der Wellen der Mode. Solokonzerte hinterlassen oft bleibende Erinnerungen...
SOLISSIMO ist ein anderes Konzert, mit einem anderen Repertoire, wie eine Rückkehr zu den Wurzeln,
Eine Rückkehr zum Superlativ des Wesentlichen ...
CharlElie COUTURE
Espagnol CharlElie Couture SOLO + 1ª parte
En "Solissimo", CharlElie Couture evoca imágenes tanto de equilibristas como de esquiadores, ofreciéndonos una reflexión íntima sobre el peligroso ejercicio de actuar solo en el escenario; un regreso a sus raíces en el que interpreta sus soleadas canciones a la guitarra y al piano con auténtica elegancia acústica.
Estar solo en el escenario es un ejercicio peligroso, sin red de seguridad. Digamos que requiere un cierto apetito por el riesgo.. Igual que un equilibrista desafía al absoluto aceptando los movimientos del aire y las ráfagas de viento, actuar solo es un reto?
Cuando se crea, hay que disfrutar enfrentándose al vacío sin puntos de referencia, sin garantías. Emprender un viaje hacia el inconsciente. Pero, ¿no es ésa la esencia misma de lo que hacemos? ¿Ser artista no significa aceptar el azar?
Tenía quince o dieciséis años cuando empecé a actuar como unipersonal en pequeños locales. Contaba historias y a veces hacía largas digresiones. Fue durante un concierto en solitario en el Café de la Gare cuando mi vida cambió?
El solo es un juego de azar, que da rienda suelta a una cierta forma de improvisación? Y la proximidad con el público crea una intimidad que permite vivir las canciones en su versión casi original...
Lo que me mueve en SOLO es el placer de capitanear un barco, una fragata, sobre las corrientes, más allá de las olas de la moda. Los conciertos en solitario suelen dejar recuerdos imborrables?
SOLISSIMO es un concierto diferente, con un repertorio diferente, como una vuelta a nuestras raíces,
¿Una vuelta a lo esencial superlativo?
CharlElie COUTURE
En "Solissimo", CharlElie Couture evoca imágenes tanto de equilibristas como de esquiadores, ofreciéndonos una reflexión íntima sobre el peligroso ejercicio de actuar solo en el escenario; un regreso a sus raíces en el que interpreta sus soleadas canciones a la guitarra y al piano con auténtica elegancia acústica.
Estar solo en el escenario es un ejercicio peligroso, sin red de seguridad. Digamos que requiere un cierto apetito por el riesgo.. Igual que un equilibrista desafía al absoluto aceptando los movimientos del aire y las ráfagas de viento, actuar solo es un reto?
Cuando se crea, hay que disfrutar enfrentándose al vacío sin puntos de referencia, sin garantías. Emprender un viaje hacia el inconsciente. Pero, ¿no es ésa la esencia misma de lo que hacemos? ¿Ser artista no significa aceptar el azar?
Tenía quince o dieciséis años cuando empecé a actuar como unipersonal en pequeños locales. Contaba historias y a veces hacía largas digresiones. Fue durante un concierto en solitario en el Café de la Gare cuando mi vida cambió?
El solo es un juego de azar, que da rienda suelta a una cierta forma de improvisación? Y la proximidad con el público crea una intimidad que permite vivir las canciones en su versión casi original...
Lo que me mueve en SOLO es el placer de capitanear un barco, una fragata, sobre las corrientes, más allá de las olas de la moda. Los conciertos en solitario suelen dejar recuerdos imborrables?
SOLISSIMO es un concierto diferente, con un repertorio diferente, como una vuelta a nuestras raíces,
¿Una vuelta a lo esencial superlativo?
CharlElie COUTURE
Anglais CharlElie Couture SOLO + 1st part
In 'Solissimo', CharlElie Couture conjures up images of both tightrope walkers and skippers, offering us an intimate reflection on the perilous exercise of performing alone on stage; a return to his roots in which he interprets his sunny songs on guitar and piano with genuine acoustic elegance.
Being alone on stage is a perilous exercise, with no safety net. In the same way that a tightrope walker challenges the absolute by accepting the movements of the air and the gusts of wind, so too is performing alone a challenge...
When you're creating, you have to enjoy facing the void without reference points or guarantees. To set off on a journey into the unconscious. But isn't that the very essence of what we do? Doesn't being an artist mean accepting chance?
I was fifteen or sixteen when I started performing "on stage alone" in small venues. I told stories and sometimes went into long digressions. It was during a solo concert at the Café de la Gare that my life changed...
The solo is a game of chase, which gives free rein to a certain form of improvisation... And the proximity with the audience creates an intimacy that allows the audience to penetrate the songs in their almost original version...
What drives me when I go solo is the pleasure of skippering a boat, a frigate, as it sails with the currents, beyond the waves of fashion. Solo concerts often leave lasting memories...
SOLISSIMO is a different kind of concert, with a different repertoire, like a return to our roots,
A return to the superlative essentials...
CharlElie COUTURE
In 'Solissimo', CharlElie Couture conjures up images of both tightrope walkers and skippers, offering us an intimate reflection on the perilous exercise of performing alone on stage; a return to his roots in which he interprets his sunny songs on guitar and piano with genuine acoustic elegance.
Being alone on stage is a perilous exercise, with no safety net. In the same way that a tightrope walker challenges the absolute by accepting the movements of the air and the gusts of wind, so too is performing alone a challenge...
When you're creating, you have to enjoy facing the void without reference points or guarantees. To set off on a journey into the unconscious. But isn't that the very essence of what we do? Doesn't being an artist mean accepting chance?
I was fifteen or sixteen when I started performing "on stage alone" in small venues. I told stories and sometimes went into long digressions. It was during a solo concert at the Café de la Gare that my life changed...
The solo is a game of chase, which gives free rein to a certain form of improvisation... And the proximity with the audience creates an intimacy that allows the audience to penetrate the songs in their almost original version...
What drives me when I go solo is the pleasure of skippering a boat, a frigate, as it sails with the currents, beyond the waves of fashion. Solo concerts often leave lasting memories...
SOLISSIMO is a different kind of concert, with a different repertoire, like a return to our roots,
A return to the superlative essentials...
CharlElie COUTURE
Français (France) CharlElie Couture SOLO + 1ère partie
Invoquant tour à tour la figure du funambule et celle du skipper, CharlElie Couture nous livre avec 'Solissimo' une réflexion intime sur l'exercice périlleux du seul en scène ; un retour aux sources où il interprète, à la guitare et au piano, ses titres solaires avec une réelle élégance acoustique.
Être seul sur scène est un exercice périlleux, sans filet. Disons que cela requiert un certain goût du risque… De même, qu’un funambule se lance des défis face à l’absolu en acceptant les mouvements de l’air et les coups vent, de même que monter seul sur scène est un challenge…
Quand on crée, il faut aimer affronter le vide sans repère, sans garantie. Partir pour un voyage dans l’inconscient. Mais n’est-ce pas l’essence même de ce qu’on fait ? Est-ce qu’être artiste ne signifie pas l’acceptation du hasard ?
J’avais quinze / seize ans quand j’ai commencé à jouer « seul en scène » dans des petits endroits. Je racontais des histoires et me laissais aller parfois à de longues digressions. C’est d’ailleurs lors d’un concert solo au Café de la Gare que ma vie a changé…
Le solo est un jeu de piste, qui laisse libre cours à une certaine forme d’improvisation… Et la proximité avec le public, engendre une intimité qui permet à celui-ci de pénétrer les chansons dans leur version quasi originelle...
Ce qui m’anime en SOLO, c’est le plaisir de skipper un bateau, une frégate au gré des courants, au-delà des vagues de la mode, les concerts en solo laissent souvent des souvenirs impérissables…
SOLISSIMO c’est un concert différent, avec un autre répertoire, comme un retour aux sources,
Un retour à l’essentiel superlatif …
CharlElie COUTURE
Invoquant tour à tour la figure du funambule et celle du skipper, CharlElie Couture nous livre avec 'Solissimo' une réflexion intime sur l'exercice périlleux du seul en scène ; un retour aux sources où il interprète, à la guitare et au piano, ses titres solaires avec une réelle élégance acoustique.
Être seul sur scène est un exercice périlleux, sans filet. Disons que cela requiert un certain goût du risque… De même, qu’un funambule se lance des défis face à l’absolu en acceptant les mouvements de l’air et les coups vent, de même que monter seul sur scène est un challenge…
Quand on crée, il faut aimer affronter le vide sans repère, sans garantie. Partir pour un voyage dans l’inconscient. Mais n’est-ce pas l’essence même de ce qu’on fait ? Est-ce qu’être artiste ne signifie pas l’acceptation du hasard ?
J’avais quinze / seize ans quand j’ai commencé à jouer « seul en scène » dans des petits endroits. Je racontais des histoires et me laissais aller parfois à de longues digressions. C’est d’ailleurs lors d’un concert solo au Café de la Gare que ma vie a changé…
Le solo est un jeu de piste, qui laisse libre cours à une certaine forme d’improvisation… Et la proximité avec le public, engendre une intimité qui permet à celui-ci de pénétrer les chansons dans leur version quasi originelle...
Ce qui m’anime en SOLO, c’est le plaisir de skipper un bateau, une frégate au gré des courants, au-delà des vagues de la mode, les concerts en solo laissent souvent des souvenirs impérissables…
SOLISSIMO c’est un concert différent, avec un autre répertoire, comme un retour aux sources,
Un retour à l’essentiel superlatif …
CharlElie COUTURE
Italien (Italie) CharlElie Couture SOLO + 1a parte
In "Solissimo", CharlElie Couture evoca immagini di funamboli e skipper, offrendoci una riflessione intima sul pericoloso esercizio di esibirsi da soli sul palco; un ritorno alle origini in cui interpreta le sue canzoni solari alla chitarra e al pianoforte con autentica eleganza acustica.
Essere soli sul palco è un esercizio pericoloso, senza rete di sicurezza. Diciamo che richiede una certa propensione al rischio? Come un funambolo sfida l'assoluto accettando i movimenti dell'aria e le raffiche di vento, così esibirsi da soli è una sfida?
Quando si crea, bisogna divertirsi ad affrontare il vuoto senza punti di riferimento, senza garanzie. Si parte per un viaggio nell'inconscio. Ma non è forse questa l'essenza stessa del nostro lavoro? Essere un artista non significa forse accettare il caso?
Avevo quindici o sedici anni quando ho iniziato a esibirmi come one-man-show in piccoli locali. Raccontavo storie e a volte facevo lunghe digressioni. È stato durante un concerto da solista al Café de la Gare che la mia vita è cambiata?
L'assolo è un gioco d'azzardo, che dà libero sfogo a una certa forma di improvvisazione? E la vicinanza con il pubblico crea un'intimità che permette di vivere le canzoni nella loro versione quasi originale...
Ciò che mi spinge nel SOLO è il piacere di condurre una barca, una fregata, sulle correnti, al di là delle onde della moda. I concerti in solo lasciano spesso ricordi indelebili?
SOLISSIMO è un concerto diverso, con un repertorio diverso, come un ritorno alle nostre radici,
Un ritorno all'essenziale superlativo?
CharlElie COUTURE
In "Solissimo", CharlElie Couture evoca immagini di funamboli e skipper, offrendoci una riflessione intima sul pericoloso esercizio di esibirsi da soli sul palco; un ritorno alle origini in cui interpreta le sue canzoni solari alla chitarra e al pianoforte con autentica eleganza acustica.
Essere soli sul palco è un esercizio pericoloso, senza rete di sicurezza. Diciamo che richiede una certa propensione al rischio? Come un funambolo sfida l'assoluto accettando i movimenti dell'aria e le raffiche di vento, così esibirsi da soli è una sfida?
Quando si crea, bisogna divertirsi ad affrontare il vuoto senza punti di riferimento, senza garanzie. Si parte per un viaggio nell'inconscio. Ma non è forse questa l'essenza stessa del nostro lavoro? Essere un artista non significa forse accettare il caso?
Avevo quindici o sedici anni quando ho iniziato a esibirmi come one-man-show in piccoli locali. Raccontavo storie e a volte facevo lunghe digressioni. È stato durante un concerto da solista al Café de la Gare che la mia vita è cambiata?
L'assolo è un gioco d'azzardo, che dà libero sfogo a una certa forma di improvvisazione? E la vicinanza con il pubblico crea un'intimità che permette di vivere le canzoni nella loro versione quasi originale...
Ciò che mi spinge nel SOLO è il piacere di condurre una barca, una fregata, sulle correnti, al di là delle onde della moda. I concerti in solo lasciano spesso ricordi indelebili?
SOLISSIMO è un concerto diverso, con un repertorio diverso, come un ritorno alle nostre radici,
Un ritorno all'essenziale superlativo?
CharlElie COUTURE
Néerlandais (Pays-Bas) CharlElie Couture SOLO + 1e deel
In 'Solissimo' roept CharlElie Couture beelden op van zowel koorddansers als schippers, en biedt ons een intieme reflectie op de hachelijke exercitie van het alleen optreden op het podium; een terugkeer naar zijn roots waarin hij zijn zonnige liedjes op gitaar en piano met oprechte akoestische elegantie vertolkt.
Alleen op het podium staan is een hachelijke onderneming, zonder vangnet. Laten we zeggen dat het een zekere risicobereidheid vereist? Zoals een koorddanser het absolute uitdaagt door de bewegingen van de lucht en de windvlagen te accepteren, zo is alleen optreden een uitdaging?
Als je iets creëert, moet je het leuk vinden om de leegte tegemoet te treden zonder referentiepunten, zonder garanties. Op reis gaan naar het onbewuste. Maar is dat niet de essentie van wat we doen? Betekent kunstenaar zijn niet dat je het toeval moet accepteren?
Ik was vijftien of zestien toen ik begon op te treden als een one-man-show in kleine zalen. Ik vertelde verhalen en ging soms lang uitweiden. Tijdens een soloconcert in Café de la Gare veranderde mijn leven
De solo is een kansspel, waarbij je een bepaalde vorm van improvisatie de vrije loop laat? En de nabijheid van het publiek creëert een intimiteit die hen in staat stelt om de liedjes in hun bijna originele versie te ervaren...
Wat mij drijft in SOLO is het plezier van het schipperen van een boot, een fregat, op de stromingen, voorbij de golven van de mode. Soloconcerten laten vaak blijvende herinneringen achter?
SOLISSIMO is een ander soort concert, met een ander repertoire, als een terugkeer naar onze roots,
Een terugkeer naar de superieure essentie?
CharlElie COUTURE
In 'Solissimo' roept CharlElie Couture beelden op van zowel koorddansers als schippers, en biedt ons een intieme reflectie op de hachelijke exercitie van het alleen optreden op het podium; een terugkeer naar zijn roots waarin hij zijn zonnige liedjes op gitaar en piano met oprechte akoestische elegantie vertolkt.
Alleen op het podium staan is een hachelijke onderneming, zonder vangnet. Laten we zeggen dat het een zekere risicobereidheid vereist? Zoals een koorddanser het absolute uitdaagt door de bewegingen van de lucht en de windvlagen te accepteren, zo is alleen optreden een uitdaging?
Als je iets creëert, moet je het leuk vinden om de leegte tegemoet te treden zonder referentiepunten, zonder garanties. Op reis gaan naar het onbewuste. Maar is dat niet de essentie van wat we doen? Betekent kunstenaar zijn niet dat je het toeval moet accepteren?
Ik was vijftien of zestien toen ik begon op te treden als een one-man-show in kleine zalen. Ik vertelde verhalen en ging soms lang uitweiden. Tijdens een soloconcert in Café de la Gare veranderde mijn leven
De solo is een kansspel, waarbij je een bepaalde vorm van improvisatie de vrije loop laat? En de nabijheid van het publiek creëert een intimiteit die hen in staat stelt om de liedjes in hun bijna originele versie te ervaren...
Wat mij drijft in SOLO is het plezier van het schipperen van een boot, een fregat, op de stromingen, voorbij de golven van de mode. Soloconcerten laten vaak blijvende herinneringen achter?
SOLISSIMO is een ander soort concert, met een ander repertoire, als een terugkeer naar onze roots,
Een terugkeer naar de superieure essentie?
CharlElie COUTURE
Autres propriétés (non décrites ou non classées)
:hasTranslatedProperty
https://www.datatourisme.fr/ontology/core#hasTranslatedProperty
https://www.datatourisme.fr/ontology/core#hasTranslatedProperty