. . . . . . "Die Landes de Liscuis, ganz in der N\u00E4he des Sees Guerl\u00E9dan, bieten eine wilde und zugleich geschichtstr\u00E4chtige Landschaft. Auf ihrem Gipfel thronen drei bemerkenswert gut erhaltene, \u00FCberdachte Alleen aus der Jungsteinzeit, die fast 6000 Jahre alt sind. Diese alten Kollektivgr\u00E4ber, die urspr\u00FCnglich mit Erde bedeckt waren, bilden eines der bedeutendsten Megalith-Ensembles der C\u00F4tes d'Armor.\n\nDiese bezaubernde St\u00E4tte, die bei Sonnenaufgang in Nebel geh\u00FCllt ist, fasziniert durch ihre geheimnisvolle Atmosph\u00E4re. Die windgepeitschte und lichtdurchflutete Heidelandschaft beherbergt eine f\u00FCr saure B\u00F6den typische Flora - Stechginster, Heidekraut, Ginster - und eine diskrete Fauna, die sich manchmal an der Ecke eines Pfades offenbart.\n\nAm oberen Ende der Strecke werden die Wanderer mit einem herrlichen Panorama auf das Tal des Daoulas und den Wald von Qu\u00E9n\u00E9can belohnt.\n\nAchtung: Die Wanderwege sind vom 1. Oktober bis zum 28. Februar geschlossen, um diesen sensiblen Naturraum zu sch\u00FCtzen."@de . "Les Landes de Liscuis, tout pr\u00E8s du lac de Guerl\u00E9dan, offrent un paysage \u00E0 la fois sauvage et charg\u00E9 d\u2019histoire. En leur sommet tr\u00F4nent trois all\u00E9es couvertes remarquablement conserv\u00E9es, t\u00E9moins du N\u00E9olithique, vieilles de pr\u00E8s de 6000 ans. Ces anciennes s\u00E9pultures collectives, initialement recouvertes de terre, forment l\u2019un des ensembles m\u00E9galithiques les plus importants des C\u00F4tes d\u2019Armor.\n\nCe site envo\u00FBtant, baign\u00E9 de brume au lever du soleil, fascine par son atmosph\u00E8re myst\u00E9rieuse. Les landes, battues par le vent et baign\u00E9es de lumi\u00E8re, abritent une flore typique des sols acides \u2014 ajoncs, bruy\u00E8res, gen\u00EAts \u2014 et une faune discr\u00E8te qui se d\u00E9voile parfois au d\u00E9tour d\u2019un sentier.\n\nEn haut du parcours, un magnifique panorama sur la vall\u00E9e du Daoulas et la for\u00EAt de Qu\u00E9n\u00E9can r\u00E9compense les marcheurs.\n\nAttention : Les sentiers sont ferm\u00E9s du 1er octobre au 28 f\u00E9vrier pour pr\u00E9server cet espace naturel sensible."@fr . "Le Landes de Liscuis, vicino al Lac de Guerl\u00E9dan, sono un paesaggio al tempo stesso selvaggio e ricco di storia. Sulla loro sommit\u00E0 si trovano tre camminamenti coperti straordinariamente ben conservati, risalenti a circa 6.000 anni fa, al periodo neolitico. Queste antiche sepolture collettive, originariamente ricoperte di terra, costituiscono uno dei pi\u00F9 importanti complessi megalitici delle C\u00F4tes d'Armor.\n\nQuesto sito ammaliante, immerso nella nebbia al sorgere del sole, affascina per la sua atmosfera misteriosa. Le brughiere, battute dal vento e inondate di luce, ospitano una flora tipica dei terreni acidi - ginestra, erica, ginestra - e una fauna discreta che a volte si rivela alla svolta di un sentiero.\n\nIn cima al percorso, gli escursionisti sono ricompensati da un magnifico panorama sulla valle di Daoulas e sulla foresta del Qu\u00E9n\u00E9can.\n\nAttenzione: i sentieri sono chiusi dal 1\u00B0 ottobre al 28 febbraio per preservare questo delicato spazio naturale."@it . "Las Landas de Liscuis, cerca del lago de Guerl\u00E9dan, son un paisaje a la vez salvaje y cargado de historia. En su cima se encuentran tres pasarelas cubiertas extraordinariamente bien conservadas que datan de hace casi 6.000 a\u00F1os, del Neol\u00EDtico. Estos antiguos enterramientos colectivos, originalmente cubiertos de tierra, forman uno de los complejos megal\u00EDticos m\u00E1s importantes de las C\u00F4tes d'Armor.\n\nEste sitio hechizante, ba\u00F1ado en bruma al amanecer, fascina por su atm\u00F3sfera misteriosa. Los p\u00E1ramos, azotados por el viento y ba\u00F1ados por la luz, albergan una flora t\u00EDpica de los suelos \u00E1cidos -aulagas, brezos, retamas- y una fauna discreta que a veces se revela al doblar un sendero.\n\nEn la cima de la ruta, los senderistas se ven recompensados con un magn\u00EDfico panorama sobre el valle del Daoulas y el bosque de Qu\u00E9n\u00E9can.\n\nAtenci\u00F3n: los senderos est\u00E1n cerrados del 1 de octubre al 28 de febrero para preservar este espacio natural sensible."@es . "De Landes de Liscuis, in de buurt van het Lac de Guerl\u00E9dan, is een landschap dat zowel wild als rijk aan geschiedenis is. Op de top bevinden zich drie opmerkelijk goed bewaard gebleven overdekte loopbruggen die bijna 6000 jaar teruggaan tot het neolithicum. Deze oude collectieve begraafplaatsen, oorspronkelijk bedekt met aarde, vormen een van de belangrijkste megalithische complexen in de C\u00F4tes d'Armor.\n\nDeze betoverende plek, badend in mist bij zonsopgang, fascineert door zijn mysterieuze sfeer. De heide, gehavend door de wind en badend in het licht, herbergt een flora die typisch is voor zure bodems - brem, heide, brem - en een discrete fauna die zich soms onthult bij het inslaan van een pad.\n\nOp de top van de route wordt de wandelaar beloond met een prachtig panorama over de Daoulas vallei en het Qu\u00E9n\u00E9can bos.\n\nLet op: De paden zijn gesloten van 1 oktober tot 28 februari om dit kwetsbare natuurgebied te beschermen."@nl . "The Landes de Liscuis, close to Lac de Guerl\u00E9dan, offer a landscape both wild and steeped in history. At their summit are three remarkably well-preserved covered walkways dating back to the Neolithic period, some 6,000 years ago. These ancient collective burials, originally covered with earth, form one of the most important megalithic complexes in the C\u00F4tes d?Armor region.\n\nThis bewitching site, bathed in mist at sunrise, fascinates with its mysterious atmosphere. The wind-beaten moors, bathed in light, are home to a flora typical of acid soils - gorse, heather, broom - and a discreet fauna that sometimes reveals itself at the turn of a path.\n\nAt the top of the trail, walkers are rewarded with a magnificent panorama of the Daoulas valley and the Qu\u00E9n\u00E9can forest.\n\nPlease note: The trails are closed from October 1 to February 28 to preserve this sensitive natural area."@en . . .